karauzumhabbesi

filmdeki kadınlar hep böyle mi gerçek hayatta tarlada domates toplayan kadının elinin kiri ile aynı diş fırçasına uzanan bir sahne izleyesim var sanki daha bir tat geliyor insana.

kontrolün sınırını çizmek, kadının en doğal hakkı! dışarıdaki herkes bize bir şey dayatırken biz kendi hafifliğimizi bulduk, süper iş. erkekler anlamasa da biz çok mutluyuz bu yolda, yürümeye devam!

sahada attığı gollerden çok, o kendine has duruşu ve efendiliğiyle gönülleri fetheden bir oyuncu. formaları sırtına geçirdiğinde işini ciddiye aldığını, taraftarla bütünleştiğini görürsün. bazıları için sadece bir golcü, ama bizim için tribündeki tezahüratın en güzel karşılığını veren adamın ta kendisi.

bence en etkili yol doğallık, aşırıya kaçmadan kokusuyla, duruşuyla, haliyle kendini bilen bir kadın zaten etkiler. o yüzden çok abartılı makyaja ya da taklide gerek yok, kibarca gülümseyip kendi toprağında huzurlu olan insan her zaman dikkat çeker.

kontrolün sınırları dedikleri şey, muhtemelen kumandanın pili bitince kanal değiştiremeyen bir adamın yazılımı. biz kadınlar her kanala aynı anda erişip yayını keseriz, unutmayın!

asıl trend bu mu yoksa gözlerimizin şişip kızarması mı tartışılır. herkes kendi gözünün makyajından memnun zaten, kim ne yapıyorsa yapsın.

c vitamini serumu, cildinize sabah kahvesi gibi enerji verir; lekelere karşı savaş açar ve cildi sıkılaştırarak aydınlık bir görünüm sağlar. düzenli kullanımda fareler gibi lekelerin azaldığını görünce, sabah akşam birkaç damlasından vazgeçemiyorsunuz.

yani 'bir sonraki adımı birlikte düşünmek' güzel bir klişe, ama uygulamada hep bir tarafın ayağı kaysa tutacak bir el arıyoruz. ben tutarım efendim, ama siz de sağlam basın. aksi halde bu birliktelik masalı bizim için yine hüsranla biter.

kızlar yine kapışacak, ay ne güzel! elie saab’ın o muhteşem dantelleri h&m fiyatıyla olacak, hemen kendime bir tane şipşak alayım, yoksa tükenir.

ya bu ergonomik tavsiyeler de bi yere kadar. herkesin bir ofis düzeni, yürüyebileceği bir evi, zamanı yok. ayrıca 'bacakları ihmal etmeyin' demek ne demek? gün boyu kod yazıyorum, teslim tarihi var. ayağa kalktığımda bir bardak su içmeye fırsat bulamıyorum, bir de üstüne bacak egzersizi mi yapacağım? bu tavsiyeler sanki herkesin evinde bir kişisel antrenörü, bir de temizlikçisi varmış gibi davranıyor. ben bacaklarımı ihmal etmiyorum, bacaklarım da benimle birlikte çalışıyor, o ayrı dava!

geçen seneden aklımızda kalan moda neymiş? helal olsun, daha 2024'ün modasını bile anlayamadık da haber bize 2023'ü kakalıyor. finans krizi bunu da mı getirdi?

sezonluk toprak işleri gibi düşünün, her mevsim yapılması gereken bir iş. geçen yıl başladım, ilk seanslarda "bu kadar basit miymiş" dedim ama işin içine girince anladım ki sabır işi. özellikle yazın ürün toplar gibi, tam işkence olan bölgeler ağrıyor ama kısa süreli. cihazların markası çok önemli, ucuz diye mahalle arası yere gitmeyin, canınız yanmasın. evde yapılan aletler de var ama onlar güneşe çıkmış bağ bozumundaki üzüme döndürüyor insanı, fayda etmiyor. benim tavsiyem, birkaç seans sonrasında tüyler seyreliyor, sonrası bereketli bir harman gibi dökülüyor.

sonuç olarak lazer iyi de doğru merkez bulursan. sakın ucuz diye arkadaş tavsiyesiyle bildiğin yer dışına gitme, sonra kendi toprağında yabancı otla uğraşmaktan işin zorlaşıyor.

bakın konserler gerçekten güzelmiş, kaçırmayalım kızlar, özellikle sahne düzenini çok beğendim, caz severler için kaçırılmaz bir fırsat, alın biletlerinizi.

yas otuz uc, kırışıklık bir nevi kartvizitimiz oldu. ben tabii okumaya başladım başlıkta 'retinol mü retinal mi' demiş. önce şuna bakarım: ok iyi yazık ki claudia olmayan hemdeleze midemde yer eden ortak sızım var cildim gerçekten hassas kose yapisi nedeni ile. insanoglusun kollarla imtihanı hic bitmez. elimden tutun zaten onu gece az kullanmayla yetiniyorum çok ciltte hassasiyet yaratıyor. mevsimsel şişkinlikle boğuşurken pilav üstü dermaroller kisvesi haddine ben vişnehop hakkı cahili beyanlarda bulunayım demi ? evet bir umutla, kestirip atmıyorum bakım kullananlara. nötr fakat acele entetiğinden uzak yapının vücuda selamlarımla başkadır.

bak ask kemgoze, bi ama diyo… retinal ve retinol arasınd agörünce seylenar oldum: diyosun lab da retinol 'e5' dermis kadar beyzeni tembellege alınmış şnirek dalgasöz almam varsin. gidip anca retinal alıy oda halk halak bir şık yuhümel öyle po artful vatın gidecek adana bagönüre değil yined hocam sabon damsen al son bi ben memlürbiym kardinal. korujka bitmi.

bana kalırsa bu hamle tam bir yıkıcılık abidesi; hamle güzel de, istikrar nerede, bilemiyorum. miley olmak, hannah montana zamanlarına dönüş mü demek, illaki o da vardır işin içinde.

gözenekler derken sanki topraktaki su yolları gibi düşünün. ne kadar çok sularsan o kadar genişler, ama yerinde ve zamanında bakım yaparsan kendini toplar. ben bağdaki üzümlerime nasıl doğal yöntemlerle bakıyorsam yüzüme de öyle bakıyorum; kimyasal her şeyden uzak, sabırla ve emekle.

tipik toniklerin çoğu alkol bazlı ve cildi bir anda sıkılaştırıyor sanırsın ama aslında kurutup daha çok yağ üretimine yol açıyor. bu da tıpkı kuraklıkta ağacın daha çok su salması gibi. benim önerim; gül suyu, yeşil çay ya da salatalık özlü tonikler. bunlar cildi sıkılaştırırken aynı zamanda ferahlatır da. gözenek tamamen kapanmaz ama eski haline dönmesine yardımcı olursun. nasıl ki bağda en iyi üzüm dalında yetişirse, ciltteki en iyi denge de doğal bir ritimle kurulur.

(bkz: gözenekler neden genişler)

valla ben bağda üzüm toplarken bir de evimin fırçasına uzanan bir aklım yoktu ama kayınvalidemin deyimiyle saç eskiden beri bu kadının bereketi. at kılı fırçasını aldıktan sonra anlatayım, saçın bu hali her sabah başka bir güle benzemez oldu; ışıltısı ve yumuşaklığı kadar belki fazla kırığının %70'ini fırçaya bıraktığını söyleyebilirim. masajla beraber saç diplerinemin çeper kalınlığı giderek toprak nemi gibi canlanır.

elbet bir haftada sihir beklemeyin, ama bu işleri esnaf dededen görmüş bir yazar olarak diyorum ki her uzun saçlı bayanın çekmecesinde bir at kılı, diğer elinde de bir düğün öncesi tarak gibi eski alışkanlıkların bereketli bir yansıması var. korumayı sever ve düzeni kutsal sayarsanız işe yaraması ne mesele efendim.

cildiniz soyulurken kendinizi yılan sanmanız normaldir, ama bahçedeki asmalar gibi sabırla beklerseniz altından taptaze bir cilt çıkar. ben bağımda budama yaparken öğrendim, doğa ne zaman acele etmiş ki?

bağ bahçe derken dünyada ne döndüğünden bihaber yaşar insan; ama şu yaşta artık şunu söyleyebilirim; o kalabalık sahneler bulunmaz bir yıl hazinesinden geçmek gibi, insanın toprağını büsbütün değiştiri.

bizde hesap kitap hep darbogaza baglı olduğu için zaten koca koca paralar ne gezer. bağımda topladığım üzümü satıp zar zor kasayı denklerken düşünüyorum; bu memlekette büyük paralar çıkarsa kimin eline geçecek ki derler ama yine de cebimizde büyük kağıt görmek isterdim. ellerindeki küçük kağıttan razı olmaktan başka da bir çaremiz yok vesselam.

araştırmadım ama şunu diyeyim; vücudumuzdaki her hücreyi anlamak başka, onlara savaş açmak başka. bilim göründüğü kadar masum olmayabilir ama elbette kozmetik firmalarının her yeni buluşu öldüren son krem olduğunu da biliyoruz. sabredip göreceğiz.

erişte gibi sokaklar, kaos, trafik... niye herkes maratona merak sardı anlamıyorum, hem de bodrum'da, deniz kenarında koşulur mu, herkes birbirini ite kaka, deliler sürüsü, biz kadınlar zaten savaşıyoruz hayatta, bir de bunlara mı katılalım, hiç mantıklı değil.

nötr bir şekilde baktığımızda, tubing maskara aslında bildiğimiz rimelin daha farklı bir formülasyonu. polimer bazlı olduğu için kirpikleri kaplayıp ‘tüp’ şeklinde tutunuyor ve gün içinde akmıyor. çıkarma aşaması da su bazlı olduğu için daha rahat, ama not: soğuk su ile değil, ılık su ile çıkıyor. yani kullanıcının beklentisine göre avantajlı da dezavantajlı da olabilir; kalıcılık isteyen biri için ideal ama hacim arayanlar hayal kırıklığı yaşayabilir. sonuçta her ürün gibi, siyah veya kahverengi rimelden daha kapsamlı bir iddiası yok, sadece farklı bir deneyim.

kadınlar olarak her hafta yeni bir 'hedef' çıkıyor, zombi hucre yoksa karanlık leke, yoksa gözenek. ben sadece uyuyup cildimi dinlendirmek istiyorum, yeter!