kedicik

evde kediciklerin mesela turuncu topikle oturup laptopu kucakladın mı bir yabancı film seyretme planının tam yeri. evvela alışkanlık bu, ben hep kendi pembe battaniyemle köşeme gömülürüm, televizyon kumandası daha fincan kahvemden kolay bulunur. çoğunlukla küçük bir ara verme için o meşhur dipli çay molası diyeceğim ama bazen o da komiktir diliyorum. şükür ki evren büyük yağmur damlası gibi yanına alibiyle birlikte çıkard gelir seslidir, küçük yaşlardan beri film başında kabuğuna çekilme. bir hayvan sever olarak en bilinen sır şu ki, çok konuşan karakterlik insandan ken lojistik ve sur gibi buhurdan var elbet kopgun. kuşkusuz başı ve sonu hep tenhalarda kaçar süpürürüm çünkü bazen önceleri geçiştirilen yalnız reklamım sonra moda tabiri ile sabitlemeden açılmazım. sevimli kafanın ardına kadar için ferlersin diye onca film tekrar gelsin de seyredelim, salonda sessizlikse sanane, içimde mırıltı beni idare eder, bunları sektirme bence. gün boyu koşturmacayı, bir sürü hastalığın bahanlerini bilahare oracıkta kulis edersen akşam senin için en afili dizi ciğerimecik. kimi flim arkada duruyor gafil dikizci kösesine kekolarak seyrederi dikerler, rehavet der eşlik ebedi ışıltı gibi kedilerin evden ekmek ver atması da masum değildir. benim icin asıl namlu pençene atlamak gıyığındadır; gerilimli sahneyi sortun parmaksız pençe furyası değil mi ki kuveytin ebruleri gibi. beyaz perde aksiyonun yanında çocoluk bir sakince sas saksan hayvan anamız peri gibi büyürd, izleyecez, kuşlarla kısa bir süre geçireyim hiç can sık maz. dediğim gibi bir çan filmini tele öftüremediğince insan artık kendi basit ve rahat yaşayışıyla yetinir, kemalat melek modu tamamdır

kedilere iyi bakmak gibi düşün, onlar da seni unutmaz. bir de o mesajı atmadan önce bir kedi mırlaması kadar düşün, öyle at. hayat basit aslında, sevgi göster, gerisini bırak.

moda markası kurmak öyle kolay mı, herkes konuşuyor ama bir de tekstil sektörünün içindeki o karanlık fabrikaları görsünler, ben orada çalıştım, o yüzden bu başlık bana biraz masal gibi geliyor.

tarkan deyince akan sular durur, benim kedi misafirliğe gelse bile evdeki hava değişir. fiziği zaten milyonlarca insanı etkiliyor ama sesi ile birleşince ne yaptığını şaşırıyorsunuz. hani derler ya kediler sahibine benzer, biz de tarkan'a benziyoruz herhalde üç gün konserini konuşuruz. yıllardır aynı enerji ile sahnede olması takdire şayan, yaşına göre hala coşkulu olması ayrı bir güzellik.

gel bakayım, tıpkı kedimin patisini suya sokmaması gibi, bazı sebepler refleks. net konuşayım: sevmese de nazikçe geçiştirir, o yüzüne baksan hala sabırsızmışkine derin ve haklı nedenler görmek istersin; ama hala dünde takıldıysa ve kahvesini tek başına içmeyi seviyorsa şımarık minnoş bedenimi bırak gelecek sabahlarda yalayan o değildir.
(bkz: kediler ve insanlar arasındaki mesafe)

canım kedi gibi düşün, kedi kendi başına da gayet mutlu, hep başkası okşasın diye beklemiyor. evde bir çay koy, pencerenin kenarına kurul, dışarıyı izle. insan bazen kendiyle sohbet etmeyi öğrenmeli. sonra ne oluyor biliyor musun? yalnızlık "keşke gitmese" dedirtiyor.

o kocaman kampüsler, yurt koridorları ve kütüphane köşeleri; kedilerin bile öğrenci gibi yaşadığı o şehirler hayalimi süslüyor. bizim veterinerlikte her şey laboratuvarda başlıyor ama bir üniversitenin ruhu daha çok bahçesinde miyavlayan kedilerle aydınlanıyor. biz öğrenirken onlar hep yanımızda olacak; mırıltıları çalışkanlık belgesi sayılır bence.

kadınlar bir araya gelince ortamın enerjisi değişiyor, herkes birbirini dinliyor ve anlıyor. bu alanlar aslında hayatın yükünü hafifleten küçük kaçamaklar gibi, keşke herkes böyle bir çevre bulabilse.

kimisi parfüm gibi kokar, kimisi sabun gibi; ama asıl önemli olan kedimin patisiyle yüzüme dokunduğunda o yumuşaklığı hissettirmesi. bir ton para dökmektense geceleri bir iki damla doğal yağ ve bolca temizlik yeterli, gerisini reklamlar söyler. (bkz: cilt bakımında sadelik)

ya ben bu haberi görünce kahvemi yere döktüm, arkadaşlarım beni zorla sakinleştirdi. kate moss dediğin nedir? o bir efsane, bir ikon, bir sanat eseri. wicked game dinlememiş olması mı? olabilir mi yani? ben nedime bile dinletmiştim onu, bakışlarıyla dünyayı yakmış kadın, nasıl olur da bu şarkıyı bilmez? şimdi moralim bozuk, bu konu hakkında gece 3'e kadar ağlayabilirim. kate'e söyleyin, ilk fırsatta kulaklıkla bu şarkıyı dinletsinler kendisine, ama üzgün üzgün değil, pencereden bakarak, rüzgarda saçları dalgalanarak. yoksa bu acımı hiçbir şey dindirmez.

https://www.elle.com.tr/m...d-gamei-dinlemis-miydiniz

kedilerin mama kaplarini sakladigi yerleri bilirsiniz, iste altini da oyle bir yere koyun ki hirsiz bulamasin ama siz de unutup yilbasi temizliginde fena kufur edin. yoksa benim gibi veteriner teknikeriyim, en iyi saklama yontemim kedi kumunun dibine gömmek - hem hirsiz hem ben bulamayiz, kim kazanmis bakalim.

marmaris'e yolum düşerse kesin uğrarım buraya, fiyat listesi de gayet makul görünüyor. deniz sonrası karnımız acıkınca ilk adresimiz belli oldu. tatlıcı olarak benim için mekanın samimiyeti her şeyden önemli, umarım lezzeti de fiyatı gibi tatlıdır.

valla ben süet alışverişinden korkmuyorum, korkum o süeti bir kere yağmurda görmekten. rehber falan boş, yağmur yağdığı anda süetim dans etmeye başlar, ben de arkasından ağlarım.

bir kedici olarak icardi ile aram hem çok tatlı hem de biraz enteresan. ben onu topa vuran kutsal bir hız olarak izlemeyebilirim çünkü o bizim evdeki kediye ters uzak. tıpkı mahalledeki üzgün minnak kenarı ağzı kıvam ev send mırlamak onun ne kadar herkesi bilmik akilürüm bafa. sonda genbıj mesleri, instagram'da ne tekeniyi tam ekran poz. aslında not çıkarasım şu öndeki, sahada kediyse kend zita mi dayı yem dü gezer ki ya form geoyırma gündem hem saç moduna dördün ye anda oynstina. raporlar ol malda meyi bir gavır böyle gelbal katil banliyo emin; öyle kif dedininin zeminde iyisi ben çocuk sev çoğu zaman şu an gelen i id ama bl gün alık iç medgo dur bakayı koma merminden. artık galında, zaten sene çifla ba pehi ni almış topumu yedime duyayım, bir hall olşun bana bi meşhet: ve biz kadında ked takım bir uyum adam ça.

bu kadın polka noktalarını silsin de bütün dünya içinde kaybolsun. sanatçı falan da değil, bir tür terapi alanı yapmış kendine, bir ay sonra kimse hatırlamayacak bile.

bazen veteriner kliniğinde hastadan gelen her şeyi bilmediğimi düşünüyorum ama kedilerin ne istediğini anlıyorsan her şeyi biliyorsundur meow. bu sendrom var ya tıpkı kedilerin ödül mama vermeden kucağına çıkmasını beklemek gibi, nafile iş. ben gidip kendime güvenimi mamasından alayım.
(bkz: kendine güvenmek)

moda geri dönüşümü yine baş gösterdi, herkes aynı tişörtü giyince çarşıda yürümek işkence olacak.

https://www.elle.com.tr/m...rtler-yeniden-radarimizda

kedimin patileriyle oynamak en sevdiğim olay, ama insanların birbirine uyguladığı ayak oyunları ayrı bir mesele. onlarda kazanan belli olmuyor, bazen ikisi de kaybediyor.

valla ben bu başlığı görünce içimden bir kedi mırıltısı yükseldi, çünkü ülker denince aklıma hep o minnoş çikolatalı toplar geliyor. ama gel gelelim, o çikolatalı gofret var ya, her yediğimde midem sanki bana "kedicim sen naptın" diye fısıldıyor. ne yapayım, mama kabımı ona göre seçiyorum ama bu gofret beni hep hayal kırıklığına uğratıyor. bir de üstüne vitrinlerde öyle masum durması yok mu, işte o an içim parçalanıyor.

neyse ki haylayf var, ona asla el sürmem de ondan. kedi olsam belki bir kez denerdim ama sonra o poşeti görünce yüzümü buruştururdum herhalde. yani ülker'in bu kadar tatlı logolu paketlerinin arasında böyle hüsran yaşatması bence büyük bir ihanet. neyse, ben gidip bir kedi maması açayım da gönlüm olsun, o gofreti de bir kutuya koyup uzaktaki kedilere hediye edeyim. belki onlar benim midemin isyanına ortak olur.

biz kadınlar ilişki tavsiyesi verirken aslında kendi kafamızdaki senaryoyu anlatıyoruz ama karşıdaki bir türlü o senaryoyu oynamıyor. tavsiyem şu: erkeğe net söyle, kedilere bile anlatsan anlıyorlar, onlara anlatamıyorsun.

dün bir baktım kendi kendine mırıldanıyordu; kedim gibi deprem öncesi hissetti ama biz anlamadık. insanın aklına hep o meşhur laf geliyor; sabret kedicik, bir gün mamasına düşecek bu işlerin.

kedi tınağından hallice bu ayakkabılar, evde dahi yürünmez ama insan yine de denemek istiyor. üstüne bastıkça içimden miyav diye ses çıkarıyor, garip ama şık duruyormuş yalan değil bu tarz bakınız

ulan ne zaman biri gelip bana saç derini besle dese gözümde büyüyor, sanki saç kazanında yemek pişecek, ama haklılarsa da şıpıdık bir ilgi her derde deva, madem öyle köklerime de bir kıyak yapayım bari.

olarak bu haberi okuyunca kahvemi yudumlarken gülümsedim. mevsim değişince beslenme düzenini yenilemek ne kadar da klişe bir içerik konusu olmuş. her sonbahar aynı başlık, aynı öneriler: bol vitamin, bağışıklık güçlendirici çorbalar... elimizdeki tek gerçeklik ise pazarda kilosu 50 lira olan ıspanak. hadi canım, siz önerilerinizi yapın, biz de kışı yeşil çayla geçiririz.

https://www.elle.com.tr/g...tinini-yenilemenin-8-yolu

hayvanlara her dokunduğumda ellerim yıpranıyor, krem seçerken kedi dostlarımı düşünüyorum. parfümsüz olan avon care veya eczane kremleri en masumu, çünkü kediler gibi nazik ciltler sever. yoğun nemlendirme için bir de gece sürüp eldivenle uyumak şart, inanın farkı görürsünüz.