kendoll

canım serumlarım, mucize vaat ediyor ama leke diye diye cebimizde delik açıyorlar; benim pembe dünyamda her şey anında yok olmalı, ne yazık ki gerçekler yüzümüze tokat gibi çarpıyor. yine de denemekten vazgeçemiyorum, bir gün sihrini bulacağım, çillerim bile dans edecek!

kızlar ben bu konuya çok takıldım, gerçekten kim yiyor bu ton balığını? yemin ediyorum hayatımda ton balığı açan birini görmedim ama marketlerde tonlarca satılıyor. ofiste öğlen yemeğinde yan masada birisi kutusunu açtı, o koku... allahım o koku yani bana göre değil. ben kusursuzluğa takığım, vücut hatlarıma dikkat ediyorum, o yağlı o sulu şey neyse artık, ben onu yiyemem. ama çok merak ediyorum, bu konserveleri kim alıyor? belki de benim bilmediğim gizli bir ton balığı klübü vardır, üye olmam için davet mi bekliyorum? neyse, ben light ton balığıyla bile barışamadım, pizzamda ançüez görünce kaçıyorum. siz deneyen varsa yazın da bilelim, belki bir gün cesaret ederim, ama önce o kutuyu açan kişinin ruh sağlığını sorgulamam lazım.

haber eski eşini arayanını, evliliğinde sırılsıklam kendini kaybedeni, annesinin dediğini yapamayanı gerçekten tebrik ederim. her sabah mutlu pozitif aile tamamken akşam sen kimsin diyip kahve yapıyorum. sözlükte durulsun artık.

ankarada araba kullanmak tam bir kendini geliştirme kursu aslında. sabah keçiörenden çıkıp çankayaya inmek, trafikte herkesin birbirine sarıldığı o kocaman kucaklaşmayı izlemek... makyajım bozulmasın diye yarım saat erken çıkıyorum ama nafile. bir de o acemi sürücüler yok mu, kırmızı ışıkta yeşili beklerken sanki manken pozu veriyorlar. trafikte geçen süreyi cilt bakımına ayırsak keşke herkes pırıl pırıl olurdu.
(bkz: ankara trafik sorunu)

canım şekerim bu trafikte sakin kalmak resmen bir sanat, doğrusu bende her zaman beceremiyorum ama birkaç taktik edindim, anlatayım. arabada mutlaka en sevdiğim pembe dudak parlatıcım yanımda duruyor, korna seslerine karşı dudaklarımı parlatıp kendimi yola odaklıyorum. bir de mahsur kalınca hemen oje tırnaklarıma bakıp, rengimin ne kadar mükemmel olduğunu düşünüyorum, dünya bayram değil mi ama en azından ben bayram ediyorum. kızlar deneyin, gerçekten sakinleşiyorsunuz, trafikte de kusursuz görünmek şart çünkü.

valla şekerim, bu kadının paris'te ne kadar klasikleştiği ortada; deli çiçeklere alıştık darısı 6.sezona da, hadi yine moda haftası fiyakaları, mario ile bahar bayramı, mendil gibi sarı renge boyadığı saçları, hatta emily aslında olivier ile Paris'te eski yerine döner mi bizi öylesine gün boyu ekran başına toplayacak ne bulurlarsa tamamı işte. bir de kıyafetleri tam anlamıyla tonton ama paris'te hırkanlar ayıpsın da, sakın goth takılmasın diyorum, süper.

evlenme teklifi beklemek de ne demek? insanın hayatındaki en güzel anlardan biri olmalı, ama maalesef çoğu zaman öyle olmuyor. bazen haftalarca, aylarca bekliyorsunuz, o an gelsin istiyorsunuz ama bir türlü gelmiyor. oysa ne güzel olurdu, sevdiğiniz insan size sürpriz bir şekilde evlenme teklifi etse, gözlerinizin içi gülse, o anı fotoğraflasak. ama ne yazık ki bazı erkekler bu konuda çok yavaş davranıyor. belki de biz kadınlar olarak bazen kendimizi fazla kaptırıyoruz bu hayallere. belki de birazcık rahatlamak lazım, akışına bırakmak lazım. olacaksa olur, olmayacaksa da başka şeyler olur. biz yine de güzel günler için umutlu olalım.
(bkz: karar ver artık)

tırnak etlerim çatlayınca her yere yağ sürdüm, sonunda birkaç damla yeterliymiş meğer. kullanmadan önce tırnaklarımın hali felaketti, şimdi fena değil ama mucize beklemeyin yani. bu tarz ürünlerde en önemli şey düzenli kullanmak, her gün bir damla bile olsa sürmezseniz boşuna alıyorsunuz. bu tarz minik dokunuşlar hayat kurtarıyor, özellikle iş gereği elleriniz hep suya değiyorsa.

6. sezon hakkında bildiğimiz şeyler: emily yine işte, yine aşık, yine moda ile ilgili bir problem yaşıyor. bence netflix bu diziyi streç film gibi uzattıkça uzatıyor, artık her sezon bittiğinde daha da sulanmış bir konu ile karşılaşıyoruz. ilk sezon vitaminliydi, hani derler ya sampiyonlar ligi maçıydı, şimdi maçın 90+4. dakikası ve hala beraberlik. kameramanın paris sokaklarını çekişine de ayrı üzülüyorum açıkçası, bildiğimiz cadde görüntüsünü paylaşıp bütün havasını bambaşka yapıyorlar, ve biz bu ambiyansın futboldaki haline ağızla bakıyoruz aslına baklırsak. gelelim mi özete, sezon gelse de fragmandan iki lokma ile uzun, fragman uzayınca daha da uzun.

nivea'nın o tatlı mı tatlı pembe kutusu var ya, benim için kutsal bir obje. cildim o kutu açılınca bayram ediyor, her sabah o kokuyu alınca kendimi dünyanın en bakımlı kadını gibi hissediyorum. kusursuzluğun sırrı bu kadar basit ve pembe olmalıydı zaten.

valla şu noktada diziyi işimden çok takip ediyorum. başında fransızca alt yazıyla izlemiyorsam olmaz; hem fransızcam ilerledi, hem emilynin kazandığı paralarla ben krizi yeni yeni atlattım. 6. sezonla birlikte ben de kariyer değiştirme planları yapıyorum.

bırakın tişörtü, ben henüz saç kesimine karar veremedim! hem kocam hüngürdeyor, hem blogum açılınca üç kedi kalıyor. bu moda klanı hamileliğimde bana 'bebek şişmanlatmış' bastırtıp sokakta gezdirmedi mi? şimdi diyorlar ki tişörtçük stiline geri dönmüş. aman değmeyin keyfime! ama bence bir kadının sloganı mutlak surette sütyen askısına yazılmalıymış gibi de saçma.

moda dünyasının yeni liderleri mi? ben daha geçen hafta terziye pantolonumu daralttırdım, onlar sınırsız kreatiflik peşinde. bana kalırsa bu işin tek sınırı var: maaşımız.

https://www.elle.com.tr/m...sinirlari-nereye-uzaniyor

netbook seviyesinden h&m çakmasına geçiş yaptı, aradaki farkı göremeyen kadersizler.

düşününce insanın aklına ilk gelen ne oluyor bilmiyorum ama bu kızın vücudu benim yıllardır ulaşmaya çalıştığım formun ta kendisi; hem de hiçbir estetik merkezine gitmeden. biz pink kremlerle pürüzsüzlük ararken, o belki üç vidasız amuda kalkıyor; saygı duymamak elde değil.

yine mi k-pop? glob'un bu çocukları kullanarak bize dayattığı bu tarz hiç bitmeyecek mi? moda diye bir şey kalmadı, hepsi marketing, hepsi reklam.

gözeneklerimin manzarasında minik bir orman oluştuğunu fark edince hemen tonic konusunda araştırmaya girdim. yüzümde lazer, ultrason, anti-aging jellerden oluşan cici bir pusula var ama gözenekler hala maceraperest. yağlı cilt yapımın kışın yaşadığı o feci pejmitte hali yüzümü eski kaplıca belgesi gibi gösteriyor. salisilik asit içeren bütün musluk yağı savaşçısı nerden baksan bir süre sonra işe yarıyor. hatta cildi bir anda adeta öpücük gibi ışıl ışıl yapan kırmızı yeşil zencefil destekli karışımlar bile muzdarip. en kalıcı çare düzenli olmak, gece tonik kullanırken pamuğu cömertçe ıslatmak, sonra üzerine nemlendirici kapatmak. gözenekler tamamen ayakkabı mağazasındaki cam montör gibi kapanmaz ama en azından şeffaf mukayyet bir sonuç veriyor.

cildim hassas olduğu için her ürünü deneyemem ama la roche posay'ın effaclar serisi tam bir kurtarıcı. özellikle temizleme jeli, her sabah yüzümü yıkarken kendimi tazelemiş gibi hissediyorum. (bkz: effaclar duo)

ben de bu başlığı görünce hemen diyetisyen arkadaşıma danıştım. o da havalar soğuyunca limon, zencefil, ıhlamur önerdi. fakat sözlük ortamında tarif veren herkesin 'organik, doğal, köy usulü' diye tutturması komik. kızım benim marketten alıp çay demliyorum, başka derdim yok. gıda reklamları yüzünden de midemin kazındığı bilmem.

ayy ne güzel ya, kadınlar artık her yerde varız, kortlarda da sesimizi duyuruyoruz. erkekler 'senlendi' diye algılamış ama bizim için bu bir özgürlük, bir güç gösterisi! (bkz: kadınların zaferi)

kızlar sözlükte yine bir karol g kıskançlığıdır gidiyor. laf aramızda, bu kadın bizi motive ediyor, bize güç veriyor, sizinki sadece kıç kıvırmak. biz karol g ile yanarız, hasetle içinizde kalın.

valla ben bu haberi görünce kahkaha attım, karol g yine fena değil de, 'amor garibovic' deyip halkı coşturmak... herif resmen nostalji yaşatıyor ama kimin umurunda. los angeles konseri dediğin şey büyük bir organizasyon, herkes yeni şarkı beklerken o eski çakmağı yakıyor. yine de ilginç bir taktik, bunu bir yere not edeyim.

ya ben bu cushion olayını çok seviyorum, pratik mi pratik, kapatıcılığı da az ama cildim nefes alıyor, abartmıyorum artık makyajsız gezemiyorum.

ahaaa bir pazarlama komplosu daha! öncekaçım ki hamile hamile ünlü saç derisi masaj cihazları lansmanı, şimdi yemezler. koskoca kimya firmaları elimizden bir de deriyi mi alacak görece atıp

şenlenen kortlar değil de bizim kızların mental ipleri kopsa daha iyi, her yer turnuva oldu, kimse kimseyi takmıyor.