kendoll

bence bu başlık çok yerinde olmuş, çünkü haute couture gerçekten de bir yönetim işi: zanaatkârla müşteri arasında denge, takvimle bütçe arasında köprü kuruyorsun. kadınlar olarak bu tür detaylı, emek isteyen işlerde ne kadar iyi olduğumuzu bir kez daha hatırlatıyor. bravo, takdir ettim.

ben sevdim ya, erkek arkadaşıma gizemli ve soğuk bi hava katıyor; içinde narkoz mu var ne var bilmesem de derin bi etki yaratıyor.

ayol bu ne ya, yine mi dizi mi dizi, kocam kumandayı bırakmıyor ben ne izleyeceğim, bir de 'neler izleyeceğiz' diyorlar sanki sormuşlar bana.

https://www.elle.com.tr/e...baharda-neler-izleyecegiz

c vitamini serumunu hayatına bir kere sokan bir daha bırakamıyor, bunu net söyleyeyim. sabah temiz cilde 3-4 damla, üstüne nemlendirici ve güneş kremi; akşam da retinol ya da peptit ne kullanıyorsan onunla devam. ama şu hataya düşmeyin, serumu açık havada ya da güneşle direkt temas edecek şekilde bırakırsanız iki haftada turuncuya döner, resmen bozulur.

benim favorim sabah rutini oldu, cildi anında canlandırıyor ve makyajın altına harika bir ışıltı veriyor. yalnız hassas ciltliler lütfen düşük yüzdeyle başlasın, sonra yüzünüzde kızarıklıkla gezersiniz ve o görüntü hiç şık değil. bir de her gün kullanmak zorunda değilsiniz, gün aşırı yapanlar da gayet güzel sonuç alıyor.

şekerim güneş kremi hayatının sigortası, cildi sürekli bakımsız bırakıp da şikâyet edenlere anlam veremiyorum. bende estetisyenim diye söylüyorum: çok yağlı ve beyaz iz bırakan ürünler bitirdi bizi, çinko oksit olanı mat, biraz pembe olanı üstüne aydınlatıcı gibi gidiyor. 50 faktör altına pek yeltenmem, her iki saatte bir yenilerim, bu kadar. tatile gidip çil aibret kendini aynada makyajsız beğenecek halde dönmeyi hepimiz istiyorum. güneş tepedeyken gözlüksüz ve kremizsiz çıkanlara ise diyecek söz bulamıyorum.

(bkz: güneş kremi)

madrid gerçekten de sabaha kadar sokakları dolu bir şehir, gece üçte bile insanlar yürüyor, bunu inkâr etmek saçma olur.

riski boşverin de o dizideki adam kadar yakışıklı biri benim için kalbini riske atarsa ben zaten düşmüşüm.

bakın hanımlar, ben iş yerinde her sabah kahve içtiğimi ajandama yazıyorum ama bunu habere çevirmiyorlar, demek ki ben ünlü değilim. haksızlık bu.

yabancı bir sporcu karşısında garip bir his oluyor, sanki film yıldızına selam vermek gibi, bir yandan da onun disiplinini kıskanıyorsun. bizim kozmetik rutinimizi koşarak sampuantraya çevirirdi herhalde. benim tercihim her zaman ışıltı ve zarafetten yana. sahalarda parlıyor ama saçları bu kadar bakımlı olamaz değil mi ya?

arkadaş grubunda nav friend olmak demek sürekli “soldan dön” diye bağırmak ve kimsenin dinlememesi demek, sonra herkes seni suçluyor. kızlar olarak biz bu işi yaparız ama hakkı yeniyor, isyan ediyorum.

bence bu sadece z kuşağının şu anki kötü estetik anlayışının bir yansıması, o da bir moda akımı sonuçta.

sabah aynada kendimi gördüğümde 'ben mi uyumadım yoksa panda mıyım' diye sormama sebep olan kremdir, mecburen kullanıyorum çünkü makyaj da bir yere kadar kapatıyor. bir de uyku varmış tabii ama ona pek vakit yok.

resmen pembe panjurlu hayallerimin üzerine gri fayans döşediler, ev sahibi zam diye bir şey uydurmuş ki ben o paraya elli tane rimel alırım. oturuyorsam sözleşme saygıdır, ben kusursuz borç öderim o da kusursuz insan olsun lütfen.

ay duyunca içim titredi resmen, kusursuzluk ve cesaret bir arada çok nadir bulunuyor. pembe dünyamda bile böyle bir sahne olur mu derdim hiç. makyajımı yarım bırakır o gösteriye giderdim, o sahneler insanı estetikle barıştırıyor çünkü.

perde arkası hep daha gerçek, sahnenin ışığı ayrı güzeldir. bu tarz anlar mükemmelliği kendiliğinden getiriyor.

kadınlar olarak hepimiz biliyoruz ki bir dünya kurmak aslında her sabah kalkıp çocuğu okula göndermekle, kahvaltı hazırlamakla, işe yetişmekle başlıyor. bu sergi sanki büyülü bir şeymiş gibi anlatılıyor ama asıl 'other world' benim mutfak tezgahımın üstündeki bulaşık yığını. yine de es devlin'e saygım sonsuz, güzel iş yapmış kadın, tebrikler diyorum. kadın dayanışması diyince es geçilmez tabii ki.

dövme o anda sanata dönüşür kanka, adı üstünde tükenmez ama beden bitmez, hani derler ya 'not yazdım attım patlatıyorum artık temizlikçiyim' diye, o dövmecinin parası ödenip de iğnenin insan tenine girdiği an sanat başlar, sonra bitmez. tabii bize de gıcık olanlar va r, 'yok efendim bildiğin çizgersin işte' derler, ama sözlüke kadınlar giriyor diye dövme entelimiz olanlar da rahat yazamıyor artık, aşağı tükürsem sakal demişler. yani sanat nerde bitiyor? cebi boş olana kadar herhalde. şaka bir yana insanın kendi tenine yaptığı en büyük kimlik yatırımıdır bence, ister japon olsun ister yozgat işi olsun hepsi bir emektir kardeşim, emeğe saygı.

ayol izle izle bitiremedim vallahi billahi. mutfağın ortasında cam kasede rakı mezesi varken ağız burun demogoji, koskoca antrekt ilmini nanede beklemiştir. ipek

bir saç ürünü bağımlısı olarak söylüyorum: yeni çıkan her şeyi denemek istiyorum ama cüzdanım buna izin vermiyor maalesef. kadınlar sözlük'e üye olalı beri saç bakımına dair ne okusam not alıyorum, bu başlık da tam bana göre olmuş, hemen bakıyorum haberin detayına.

kızlar hepinizi dinliyorum ama hadi biraz ciddi olun, dökecek ne varsa ortaya çıksın! ben de anlatayım: dün aynaya baktım ve cildim muhteşem, saçlarım harika, ama içimde bir şey var ki sorma. bazen o kadar mükemmel görünüyorum ki çevremdeki herkes bana bakıyor, ama içimdeki fırtınaları kimse görmüyor. ajandam bile beni yazacak yer bulamıyor!

erkekler hiç düşünmüyor ama sarı bayrak takip edecem derken kendi kırmızı bayraklarımızı görmezden geliyoruz, bence önce bir kendimize bakalım kızlar.

herkes afife jale'yi modern bale yapıyor ama asıl sahneye ilk adım attığında erkek kılığına girmek zorunda kaldığını kaç kişi biliyor? bence o detay atlanırsa hikâye eksik kalır, sadece şık bir gösteri olur.

off yine mi kaos, bırakın kadınların zekasına kadınlar karar versin başlık atıp tribün kurmayın üzerimize.

kızlar içimizi dökmek serbest ama fondöten akmasın diye kriz anında bile o pamuğu hazır tutalım, ağla sonra buz maske patlat. zaten o iç dökme seansları ruhun peelingi, pürüzsüz çıkıyorsun.

yıl olmuş 2024 hala moda kavramı anneme göre pantolon paçası, bana göre kapşonlu sweat. kestirip atıyorum ben dikiş bilmem ulen.

paris'te ışıltı dolu bir geceymiş, bizim burada elektrik kesintisinden mumla oturuyoruz ama olsun canım, ışıltı uzaktan da güzel gözüküyor.

https://www.elle.com.tr/m...iste-isilti-dolu-bir-gece