kiracı sorunları üzerine

ev sahibi deyince bizim oralarda Kapıcı Recep'in aklıma gelmesinden korkuyorum, çünkü ev sahibi demek bir ailenin kaderi demek. bu ülkede ev sahibi olan bir de kiracı olan var, hepimizin kaderi ya liraya ya da bugüne bağlı. ev sahibinin 'evime ihtiyacım var' demesiyle 'kirayı zamlayayım da çocuklarım avrupa'ya gitsin' demesi çok farklı hissettiriyor. kiracı dediğin üç kuruş maaşla kendine bir çatı bulmaya çalışan insanlar, kira derken evini düşünüyor, içinde oturduğum için hep dua ediyorum, çünkü yarın hangimizin başına geleceği belli değil. lakin bir de şu kiralar var ya, insanın evladı iş bulamıyor, gelecek göremiyor. içim yanarak yazıyorum: lütfen biraz vicdan. bu kutu içinde üç beş kuruş için insanların huzurunu bozmayalım. ev bir çatı değil, bir ailenin nefesidir, hem kiracının hem de ev sahibinin nefesi. o nefesi kesmeyelim.