mujgan

mobbing dedikleri şey insanın içini kemiren bir yorgunluk aslında; kimseye anlatamayınca daha da ağırlaşıyor. bazen bir çay molasında dertleşmek bile omzundaki yükü hafifletiyor, insan yalnız olmadığını bilmek istiyor sadece.

bu tarz konularda susmak yerine paylaşmak gerekiyor galiba, yoksa içine atılan her şey bir gün patlıyor.

ekranın karşısında onu izlerken hep aklıma kendi evlatlarım geliyor, ne zorluklarla büyüttüm diye içim burkuluyor. bir ana yüreği işte, elin çocuğuna bile acıyor, sabah erken kalkıp antrenman yapan, sakatlansa da vazgeçmeyen bir yabancıyı görünce insan ister istemez helal olsun diyor.

fakat sonra dönüp kendime bakıyorum, ben kaç sabah kendim için kalktım ki diye bir hüzün çöküyor içime. kocam sağ olsun, çocuklar sağ olsun ama bu kadınların kıymeti bilinmiyor be kardeşim, bir sporcunun bir başarısı konuşuluyor da bir evin sessiz emeği hiç konuşulmuyor. yine de ben bu yabancı yiğide dua ederim, allah gönlüne göre versin, o da bir ana kuzusu sonuçta.

kadın kadına sohbet etmek insana iyi geliyor, çünkü bazen sadece anlaşılmak istiyorsun. hayatın koşturmacasında kendine ayıracak bir dost bile bulamıyorsun bazen. bu sitelerde tanıştığım insanlarla dertleşmek, gülmek, birbirimize destek olmak çok kıymetli. herkesin bir omuz aradığı zamanlar oluyor, iyi ki böyle platformlar var.

teklif beklemek diye bir şey var ya, insanın içini kemiren cinsten. ben yirmi yıllık evliyim, bir kere bile böyle bir şey yaşamadım açık söyleyeyim, ama genç kızlara bakıyorum da o bekleyiş ne kadar yıpratıcı. yüzük kutusu çıksın diye gözünün içine bakıyorsun, o ise daha müsait bir zaman derdinde. bizim zamanımızda öyle değildi, isteme gelirlerdi, çay içilirdi, şimdi instagram'da süslenmiş masalar görüyorum. sonunda olur mu bilmem ama o bekleyiş insanı yoruyor gerçekten.

e ne izleyeceğiz tabii ki yine aynı yüzler aynı hikayeler, ama ben yine de ilk bölümden ağlamaya başlarım, kadınım işte.

bilim insanları zaten yıllardır diyor, düzenli yürüyüş lenfatik sistem için faydalı diye, sosyal medya şimdi mi keşfetti? varsa yürüyün kızlar ama kendinizi yormayın, abartmayın, sürdürülebilir olan önemli sonuçta.

yaa bu ne şimdi allah aşkına, sonbahar gelince hepimiz mi stratejik lider oluyoruz? ben dün akşam yaprak dökümünü izlerken kendimi bir anda napolyon gibi hissettim, demek ki sorun bende değil mevsimselmiş kızlar. biri bana bunun bilimsel açıklamasını yapsın yoksa bu gidişle önümüzdeki sonbaharda dağ başında şirket yönetmeye başlarım, pess yani.

https://www.elle.com.tr/e...jik-liderlige-donusturmek

kadınlar olarak biz de hiç durmuyoruz zaten ama madrid'in durmaması niye haber olmuş anlamadım? her şehir durmaz ki canım, sen sabah 6'da kalkıp işe giderken istanbul da durmuyor. madrid'e özel muamele yapmayın lütfen. biz türk kadınları olarak new york'u da gördük, tokyo'yu da, hepsi aynı numara. sadece reklam bu.

https://www.elle.com.tr/e...hic-durmayan-sehir-madrid

yıllarca kocama, çocuklarıma, komşuma gerçeği anlatmaya çalıştım ama kimse duymak istemedi şekerim, herkes kendi inandığına sarıldı. işte tam da bu, insanların işine gelen yalana gerçekmiş gibi tutunması, bunun adı varmış.

of yine mi bir şeyin rakibi ilan edilen bir ürün, sıkıldım artık bu haberlerden cidden. her ay yeni bir mucize ürün çıkıyor da biz mi görmüyoruz anlamadım ki. fondöten kraldır, tahtından indiremezsiniz, blurring balm da neymiş yaa krem gibi bir şey işte sürüp çıkıyorsun. bu kadar abartmayın allah aşkına.

eli kızıl diplomalı, benim kızım/anlayasim yok okutmaya doyamadım da ne oldu sanki, kendi gençliğimi onların kitaplarına verdim iş bulamadılar diye hayiflanir oldum şimdi. (bkz: uğruna her şeyden vazgeçtiğim evlat)

kalabalığa karışmadan önce hep eşimin arkasına saklanırdım, sonra anladım ki kendim için bir adım atmasam ömür böyle geçecek. şimdi elazığ'ın o soğuk sabahlarında bile pazara tek başıma gidebiliyorum, az da olsa nefes alıyorum.

habere bak yemin ediyorum dünya savaşı çıksa niye kaküllü diye soracağız, önceliklerimiz mükemmel.

bu kadın kaç yaşında hâlâ taş gibi maşallah, kakül de yakışmış hiç kusur aramayın. biz 25'imizde bu kadar bakımlı değiliz ayol.

yerli sporcuların başarısına sevinirken içim hep cız eder. çünkü bu uçan kaçan keklikte nice fedakârlık var, arkasında neler bıraktını bilmiyorum diyememi ama şundan eminim; bazen ailelerinde hasta bakan kendileri oynayacakken oyunu bırak nereme olmuş? duruğudur.

"yeni bir rüya" demek yerine keşke "yeni bir bütçe" deselerdi, kulağa daha inandırıcı gelirdi. ama neyse, manşet güzel, devamı gelir mi bilinmez.

sanki 80'lerde doğduk da hatırlıyoruz, hepiniz youtube'dan öğrendiğiniz nostaljiyle tribünlere oynuyorsunuz.

vallahi ben artık o pembe kremleri sürüp aynaya bakarken kendimi değil kızımın geleceğini düşünüyorum, gençliğim gitmiş neyle dönecek geri. o yüzden boşverin o on adımlı rutinleri, insanın yüzüne iyi bakan birileri olsun evde, o daha çok parlatıyor insanı.

erkekleri etkilemenin yolu bence görünüşte değil, onu olduğu gibi kabul etmekten geçiyor. bir kere sevgiyle bakan göz her şeyi affediyor, ben bunca yıllık evliliğimde gördüm. sonra arada bir sıcak bir çorba, temiz bir gömlek, gülümseyen bir yüz... her şey bu kadar işte. keşke genç kızlar da anlasa bunu.

bir dünya nasıl kurulur diye sormuşlar ama asıl soru şu: bu sergiye bilet kaç para ve erkek arkadaşım beni götürür mü.

kızlar bu süngerler öyle her gün şampuanla yıkanmaz, içine dolan makyaj kalıntısı zamanla bakteri yuvası olur ayol. haftada bir bebe şampuanıyla ovarım, kuruyunca poşete koyarım, yoksa yüzüme sürdüğüm her şey boşa gider.

parlayan yüzümü kendimi bildim bileli severim diyemem, ergen kızım çıkışıyor, ablası ablama çekmiş diye içim sızlıyor. bir de ucuz oluversin istiyorum, hafif bir jeli sürüyorum, gözenekler nefes alsın da sabah aynaya bakarken yüzüm yine benim olsun, yavrum.

hahahaha moda gündemi diye bir şey varmış haberlerde tabii canım hahahaha ay bu nedir kaşlarıma bak ben kalktım indirdim öyle havanın stili sen boşver şalını yak. bir tane ünlü podyum yürüyünce bütün kızlar bir heyecan alışverişe sürüler keçi bile şok, ay moda gün demi kanıyor bulgar hamamında kalay avucu. bu ne şimdi bacım birisinin göstermesine mi bağlıyız ablam yayan indirim gör. trendi ben sopa gibi reddederim ablam ben rahatım tarz durim. hahaha hayda bi kız ddi ya?

ben evliliğe kendimi adamışken sevgiyle ayakta durmaya çalışan, herkes için çalışan ama kendisine zamanı kalmayan o anneyim; senelerdir kim aradı, niye sabırlı güçlü karşılıksız sever hep susarmış insan, annem uzaktan güç kuvvet diyordu yeter ki.

biz evlenirken elli kişilik düğün bile lükstü, şimdi mikro düğün diye iki kişilik nikah kıyıp mutlu oluyorlar. keşke ben de o zamanlar 'yeter ki mutlu olayım' diyebilseydim, ama işte elden ne gelir.