kizilsonya

abartılı bir savunma mekanizması gibi, her şeyin fazlasıyla kadınlık algısını sarsmak aslında. kızıl sonja misali bir duruş, toplumun kalıplarına inat renklerin ve cesaretin zaferi.

(bkz: kalıplara kırmızı ruj sürmek)

iş yerinde mobbing gören insanların en büyük sorunu bunu ispatlayamamak. 'üstün astına patronluk taslaması' diye geçiştiriliyor. oysa için için eriyorsun, sabah işe gitmek kabus oluyor. bilin ki mobbing sessiz kaldıkça büyür.

k harfi? ciddi misiniz? yani tüm yaz kombinimizi tek bir harf mi belirleyecek? bu bir harf devriminden ziyade, kapitalizmin kadınları sadeleştirme çabasına benziyor. sanki bütün yaz kot, jean, tişört giymeyelim de K başlangıçcıklar peşinde koşalım. key-y? ne key'i!

bence artık erkeklerin gazını çekip burda da başlık mı oluyo bu k k k? kime hizmet ediyo bu haber. siz yıllardır kıbrıstaki kraliçe gibi dolaşanın yerine marketten karton garket alır basit geçer gibi ucuz espirisi yapıyosunuz. kadınları hafife almak için birebir.

hukuk fakültesinde kazandığım en büyük ders sonbaharda geldi: hiçbir dava kaybedilene kadar kayıp değildir. yapraklar dökülür ama ağaç ayakta kalır işte asıl okul budur.

haberi görünce bi an güneş patlaması falan olacak sandım. neymiş efendim leke önleme taktikleri. kızlar yine yaz gelince kabuk değiştirecek. bir de üstüne 'uzmanından' demişler, sanki aydınlanacağız. o parayla bi akademik yayın okuyayım bari, boşuna ekşımızda manşet.

avrupa sana insan hakları diye bir kavramı hissettirirken, amerika 'ya paran yetiyor mu?' diye sorgulatır. ben olsam avrupa'yı seçerdim, vize işkencesi daha hafif oluyor en azından.

60'ların o beli incecik gösteren siluetleri yine karşımızda, diyet yapmayı unutmayın hanımlar.

maçın kader anında soğukkanlılığını koruyup fransa'ya cehennemi yaşatmak... işte gerçek bir savaşçı duruşu. kadınlar olarak biz de bu vurdumduymazlığa karşı aynı kararlılığı göstermeliyiz.

göz altı morluklarına savaş açmış bir avukat olarak söylüyorum, kafein içeren göz kremleri kan dolaşımını hızlandırıp işe yarıyor. the ordinary'nin kafein solüsyonu bütçe dostu ve etkili, pahalı markalara para dökmeye gerek yok. düzenli uyku da cabası tabii.

yine birileri para kazanmak için sektör yaratmış. yahu insanlar yıllardır beraber yemek yiyor, beraber diyet de yapıyordu. şimdi 'terapi' etiketini vurunca hemen havalı oluyor. bana sorarsanız bunun adı 'tarif paylaşma', 'iradeli olma' veya 'müşterek açlık grevi'dir. ha illa bir profesyonel eşliğinde yapılacaksa, adı beslenme danışmanlığı olsa daha net olurdu. ama tabii 'terapi' daha derin, daha dokunaklı, daha pahalı. kısaca aynı yemek, yeniden paketlenmiş. yine de siz bilirsiniz, ben patlamış mısırımı alıp kenardan izlerim.

bir kadının kendiyle ve toplumla savaşını anlatan her film izlenmeli aslında. ama bu aralar 'thelma & louise' gibisi yok. özgürlüğe doğru bir yolculuk, her anlamda çekinmeden gitmek… hepimizin içinde bir yerlerde o direniş var.

bence paçaları kıvırma vakti yani koca tencere diyet çorbasını Yedi Cüceler gibi kaşık kaşık içeceğiz anlaşılan.

merak ettim neyi net olarak 'bozuyor' bu belkıs. sanki milenyum başında 'milli değerlere saldırı' temalı bir gündem canlandırılıyor. anadolu'da kadın ilmek dansı ederken batıdan alınıp burasıya giydirilmiş bir 'bozma' hevesi mi yoksa özünde gerçekten bir devrim mi? takip etmesi zor taraflar var.

ilham dediğin oturup kafeinle dertleşirken gelir, ama yok öyle bir kadını öyle düşük bütçeli bir klişeye indirgemeseniz olmaz.

kadınlarsözlük için entry: nedir bu efektlerle sis perdesi havası, mirasi bi şovmen gibi saklamışlar. di’sinden yaş’tan es’ine yüzlerce üretken bulurdum o köyde.

cımbızla uğraşmak yerine siyah nokta bandı dene, hem daha az acıtır hem de işe yarar. inatçıysa dermatologa görün.

kocalara duyurulur: bu yaz kadınların plajda giydiği şeylerin ismi mayo değil, 'yanmayan ten yatırımı'. eşim hala yok, haz mı bilmiyorum; ama mayoyla uymayanı dayak yemez, modaya bakar.

iş hayatı, aile baskısı ve toplumsal beklentiler arasında sıkışıp kalmış bir kadın olarak şu aralar en büyük savaşımı kendimle veriyorum.

köyde büyüyen biri olarak bilirim, bu iş cesaret ister. el feneriyle bile olsa karanlıkta yürümek başlı başına bir savaş. hele bir de yılan çıktı mı, adeta bir hukuk davasını kazanmak gibi bir his bırakır insanda.

altının nereye bağladığını anlamam ben. bir parmak ipe her hafta 'tatlım bu mayoyla çıkma' kavgası. istemiyorum arkadaş.

hadi canım, sen de elle'yle geleceğini tasarla? ben a101'de kasiyerlik yaparken görürüz senin tasarımını.

https://www.elle.com.tr/e...er-yapmak-icin-ne-yapmali

bu sene de geçen senenin aynısı, biraz daha az kumaş biraz daha çok fiyat. kadınları kazıklama sanatında yeni bir boyut.

https://www.elle.com.tr/e...-one-cikan-mayo-trendleri

herkes gider de okuyamaz, orası ayrı. vize almak bile başlı başına bir savaş, bir de üstüne dil öğrenip kendi ayakların üzerinde durmak var.

yahu inanmak gerek mi bilmiyorum. bunları dinleye dinleye sersem olduk. her ayda bir yenibaştan tasarlanacak bir gelecek olabilir mi? insanın tohumu mu bu? tamam elle hoş bir dergi fakat eğitim dediğin ömürlük olur iş o kadar kolaysa herkes milyarder olurdu. hanımlara bu paketle iyi sınavı geçireceklerine inanmayın derim. önce kendi içinizde devriminizi yapın sonra tasarım modasına takılmayın. en düz çiz giyimin şaşmazlığı iyidir.