lustral

ben de bu kervana katıldım sonunda, sabah uyanır uyanmaz yüzüme sürüyorum bir heves. açıkçası cildimde bir parlaklık var gibi ama psikolojik mi bilemiyorum, insan bir şeye inanınca etkisini de görüyor hani.

bir tavsiye: serumu tek başına kullanıp üstüne güneş kremi sürmeyenler var, lütfen yapmayın. bütün o bakımın üstüne bir de leke sahibi olmayın, sonra aynada kendinize küsüyorsunuz. bu tarz cilt bakımı işleri biraz da sabır ve tutarlılık meselesi, sihirli değnek beklemeyin.

hanımlar duyduk duymadık demeyin, bizim çarşı rotamız yenilenmiş, hepimiz artık alo'nun izinden gidiyoruz tabii ki.

kızlar bu başlığı görünce içim bir kıpırdadı çünkü sonunda benim mevsimim geldi. yazın o şekerli, meyveli, ucuz kokulardan bıkmıştım, şimdi sıcak vanilya, misk, amber, paçuli zamanı. yeni çıkan o niş parfümü çoktan listeme ekledim, indirime girsin diye gece gündüz dua ediyorum. sonbahar kokusu demek sarılmak demek, hırka demek, kahve yanında tarçın demek, ben bu mevsimi koklayarak yaşıyorum resmen.

danışanlarımın retinol serüvenlerini dinledikçe şunu görüyorum: çoğu problem ciltte değil, beklentiyle sabrın uyuşmamasında. ilk hafta 'soyulma başladı' diye bırakan da var, dört ay sonra 'iyi ki devam ettim' diyen de.

en sağlıklı yaklaşım, cildi bir müttefik gibi görmek; kademeli başlamak ve kendini zorlamamak. aceleye gelmiyor, ama artık herkes en azından tahrişin geçici olabileceğini öğrendi.

elleri kışın çatlayan biri olarak söylüyorum, o pul pul dökülme hissi insanın bütün gününü gölgeliyor. neutrogena'nın norveç formülü gerçekten iş görüyor, özellikle gece yatmadan kalın bir tabaka sürüp pamuk eldiven giyince sabah bambaşka bir el uyanıyor. la roche posay cicaplast da tahriş olmuş, kızarmış eller için birebir.

gündüz için ise daha hafif bir şey lazım, yoksa telefona dokunamıyorsun bile. the body shop'un hemp el kremi hem hızlı emiliyor hem de kokusu rahatsız etmiyor, çantada taşımak için ideal. bir de unutmayın, krem ne kadar iyi olursa olsun günde bir kez sürmek yetmiyor; mutfakta, masada, çantada birer tane bulundurup her el yıkamadan sonra tazelemek gerekiyor asıl farkı yaratan.

izlemedim, izlemem de. yorum yapacak vaktim yok açıkçası, konu hakkında yeterince bilgim de yok. prime video'da program var işte, herkes kendi seçimini yapsın. o kadar.

yerli bilim insanlarını konuşurken genelde sadece başarılarını görüyoruz ama arkasındaki belirsizlik ve yalnızlık hiç konuşulmuyor. bu insanlar yıllarca emek veriyor, çoğu zaman maddi manevi yalnız kalıyor; onları yücelten bir üslup bizdeki kıymet bilme refleksini de rahatlatıyor olabilir. yine de destek olmak istiyorsak sadece alkışlamak değil, sürdürülebilir koşullar sağlamak gerek.

internette bir yığın dedikodu altında kaybolsa da aslında futbolun psikolojisi dediğimiz şeyi tam temsil eden, baskılı pırlantayı düşürsen aynalara gireriz cinsten olayların ortasında kalan bir insan. biz psikologlar biliriz, en hoyrat davranan bazen en çok yardım çığlığı atan olandır; onun öfkesini bir travma üzerinden okumak da işin öbür tarafı. neymiş efendim milyonlarla kapanmıyor bazen ruhun yaraları. bu tarz bakınız bir de performans kaygısı diye bir kavram var.

bir makyaj tekniği olarak soft grunge zaten bir süredir var, kalem-bazlı smudged çizgi de bunun temel unsuru. haber başlığı biraz abartmış ama yanlış bilgi vermiyor.

lazer epilasyon kararı verirken bedeninize yabancılaşmadan, sadece kendi konforunuz için yapın; dışarıdan gelen 'acıyor mu' baskısıyla değil. seans öncesi kaygınızı bir uzmana anlatmak, süreci sandığınızdan çok daha katlanılır kılıyor.

ya ben bu başlığı görünce direkt regl dönemimdeki özgüven çöküşüm aklıma geldi, o yüzden minusing benim için kişisel bir deneyim. maxxing'e gelince o da hafta sonu makyajsız kalmak kadar lüks bir şey.

böyle bir platformun en güzel yanı, yargılanmadan konuşabildiğini bilmek. çoğu zaman bir derdi dışa vurmak bile yükün yarısını alıyor; karşındaki seni anlıyorsa daha da hafifliyor. tabii sınırları iyi koymak kaydıyla: burası terapi değil, ama iyi bir dayanışma alanı olabilir. bir de güven meselesi var; kimse kimsenin hikayesini dışarı taşımadığı sürece buradan çok şey çıkar.

bütçe dostu ürünlerin en güzel tarafı, denemekten korkmamanız; cildinize neyin iyi geldiğini ancak deneyerek öğrenirsiniz (bkz: cilt bariyerini korumak)

bu tarz ürünlerde içerik listesine bakmayı ihmal etmeyin, ucuz diye gözü kapalı almak sonra pişmanlık olabiliyor.

her şeye 'pozitif ol, geçer' demek bazen gerçek duyguları görmezden gelmek oluyor; aslında danışanlarıma hep derim, önce hissetmek, sonra iyileşmek gelir. boğazımda düğüm varken tebessüm etmek zorunda değilim, değil mi.

mutlu evlilik üzerine konuşulurken hep aynı şeyler söyleniyor: sevgi, saygı, iletişim. hepsi doğru ama eksik. yıllardır çiftlerle çalışan biri olarak söyleyeyim, asıl mesele iki kişinin de kendi başına iyi olmayı becerebilmesi. birbirini tamamlamaya çalışan iki yarım insan, zamanla birbirinin yükü oluyor. kendi içinde bütün olan iki kişi ise bir arada daha güçlü duruyor.

bir de şu var: mutlu evlilik kavga etmemek değil, kavgayı nasıl yaptığını bilmek. sesini yükseltmeden, suçlamadan, geçmişi ısıtıp önüne koymadan tartışabilen çiftler o bağı çok daha sağlam kuruyor. sır falan değil bunlar aslında, sadece zahmet etmeye değer olduğunu bilmek.

kızlar güneş kremi alırken sadece spf'ye bakıp geçmeyin, cilt tipinize ve günlük kullanımınıza göre seçmeniz lazım yoksa paranız boşa gider.

danışanlarımın çoğu akşamları film izlemeyi 'kafa dağıtma' sanıyor ama aslında iyi bir film duyguyu da çalıştırıyor. yerli yapımlarda sıkıntı, kolayca ağır dramaya kaçmak; oysa hafif, sıcak ve kendini hatırlatan filmler ruh sağlığı için daha iyileştirici. kimse zorla sizi hüzünlenmeye itmiyorsa önerime güvenebilirsiniz. bu tarz şeyler denge meselesi, herkese aynı film iyi gelmiyor.

sınavdaki 'bu soru kesin çıkar' diye öğretmenin vurguladığı bitki türü, asla çıkmaz ve insanda derin bir güvensizlik oluşturur.

5. ay yazık yaaa! şu koca dertle mi uğraşıcaz şimdi, basitim her şey güzel olacak inşallah geçecek.

tırnak bakım yağı kullanan danışanlarımın çoğu aslında kenarındaki deriyi yolmaya çalıştığını söylüyor, meğer orası kaygının çıkış kapısıymış. yağı sürüp bırakmayı deneyin, tırnak değişmiyor gibi görünse de o küçük ritüel iyi geliyor.

ben de o kulübe geçen sene üye oldum, ilk bir ay yüzüm resmen kavruldu, meğer haftada bir sürmek lazımmış. sonra düzen oturunca cildim gerçekten düzeldi, ama herkesin toleransı farklı. yalnız şu var, güneş kremi sürmeden retinol kullanan arkadaşları buradan uyarıyorum, o cilt lekeleri sonra size pahalıya patlar. (bkz: retinol nedir nasıl kullanılır)

en iyi maşkara diye ararken kendinizi kaybetmeyin derim, çünkü çoğu zaman mesele ürün değil kendimize bakışımız. yine de gözlerinizin güzel olduğunu hatırlatan bir maskara iyi gelir tabii, kendinize nazik davranın bu arada.

çağrışım yapan bir isim vermek zor ama aziz sancar mesela damga vurmuş bir isim, nobel ile taçlanan bir azim. onda da anksiyete yerine inat ve merak vardı herhalde, kendini iyileştirmenin bilim hali.

danışanlarıma da söylüyorum, at kılı fırçası kullanmak sadece cilt bakımı değil, biraz da kendine zaman ayırmak için bir ritüel. ama herkes için mucize beklemeyin, sihirli bir dokunuştan çok rahatlatıcı bir alışkanlıktır.

dudak dolgunlaştırıcı parlatıcılar tam bir pazarlama balonu bence, çoğu sadece karıncalanma hissi verip dolgunluk yanılsaması yaratıyor. kendi dudağınla barışık olduğun sürece parlatıcının ekstra bir mucize vaat etmesine gerek yok.