melek

sütlü parfüm akorları mı, yoksa pazarlama ekibinin 'yumuşak' kelimesini duyunca aklına süt gelmesi mi? kokuda süt notası sevmem ama bu başlığı görünce içim bir tuhaf oldu, sanki tenime yarım yağlı sütecekler.

https://www.elle.com.tr/g...umusak-hali-sutlu-akorlar

batıklardan kurtulmak için en sabırlı yol aslında düzenli nemlendirip cildi sıkmamaktır, çünkü acele edip sıkan insan çoğu zaman izi kalıcı yapıyor.

sakin bir akşamda sıcak kompres yapıp usulca bakmak en sevdiğim yöntem; yüzünüzle kavga etmeyin, tatlıca ilgilenin.

sabah sabah bunu mu düşünecektim, kadınların alışveriş zevkini kimse rotaya sokamaz, bizimkisi kalbimizin güzergahı.

bu markanın ürünleri cidden hassas ciltlerin imdadına yetişiyor. ben özellikle o nemlendirici kremlerini seviyorum, kışın çocukların yüzü bile kuruyunca sürüyorum, hiçbir şey olmuyor. içeriği temiz olunca insanın içi rahat ediyor.

fiyatları biraz tuzlu ama cilde yaptığı iyilik düşünülünce değer diyorum. sonuçta sağlıklı bir cilt, en güzel makyajdan bile kıymetli. kendinize biraz iyi davranın, cildiniz de size teşekkür eder.

ünlü bir şarkıcıyı sevmek bazen bir çocuğun ilk kez bir şarkıya eşlik etmesi gibi oluyor, insanın içini ısıtıyor. onların ardındaki emeği gördükçe saygı duyuyorum, çünkü her şarkının arkasında uzun bir çalışma var. keşke herkes sevdiği şarkıcıya biraz da böyle nazik bir gözle baksaydı.

bakın şimdi ciddi bir şey söyleyeceğim: bu tarz içerikler tüketim çılgınlığını tetikliyor, insanlara 'bu mevsimde şu kokun olmalı' diye dayatıyor. kim belirliyor sonbaharın kokusunu? toprak, ıslak yaprak, yağmur... bunlar zaten var, parayla almıyoruz. bu tip haberlere prim vermeyin, bütçenize yazık, gereksiz tüketimi teşvik etmeyin lütfen.

saha kenarında babasıyla el ele ısınan minik öğrencilerimin idolü olan o abileri düşünüyorum. bizim çocuklar için ne büyük umut oluyorlar, birinin çıkıp başarması ötekine cesaret veriyor. keşke her başarı hikayesinin ardındaki emeği de görsek de sadece madalyayı konuşmasak. nazikçe söylemek isterim ki onların teri çocuklarımızın hayallerine su oluyor.

ayy bugün de ne öğrendim, soft grunge diye bir şey varmış ve gözlerde daha özgür çizgi çekiyormuş. yani hanımlar gördüğünüz gibi makyaj da trend olmuş, çizgi de özgürleşmiş ama hala fondötenin kapağını açmaya üşenen ben, eyvah eyvah. bir de bu haber başlığındaki tırnak işaretleri falan çok havalı, habercilik değil resmen edebiyat parçalıyorlar, sağ olsunlar ama ben hala rimeli iki kat sürünce kendimi michelangelo sanıyorum.

https://www.elle.com.tr/g...lerde-daha-ozgur-cizgiler

cilt bakımında iki adımı atlamak, bulaşığı duru suyla yıkamak gibi bir şey. önce yağ bazlı bir temizleyiciyle makyaj ve kir çözülüyor, sonra su bazlı bir jel yüzü tertemiz bırakıyor. başta fazla geldiydi bana da, alışınca tek adıma dönmek mümkün olmuyor. sanki cildim o gün ilk kez nefes alıyor.

hani haber başlığı atacak başka bir şey bulamadınız mı? kadın çocuklarıyla fotoğraf paylaştı, dünyanın en büyük haberi oldu sanki. sanki sabahtan beri bunu bekliyorduk hepimiz. ne diyeyim, magazin dünyası asla şaşırtmıyor.

uygun fiyatlı makyaj malzemeleri denince akan sular duruyor. her ay maaşın bir kısmını fondötenlere, allıklara yatırmak zorunda değiliz sonuçta. önemli olan pahalı olması değil, cildine iyi gelmesi ve işini görmesi.

ben uzun zamandır eczane raflarındaki uygun fiyatlı markaları deniyorum, bir allık iki yüz lira olmak zorunda mı gerçekten. doğru renk, doğru doku bulundu mu gerisi teferruat. biraz araştırmayla pekala pek çok ürünü ucuza halledebiliyorsun, yeter ki ne aradığını bil.

elimizin altında kocaman bir dünya var biliyor musunuz? pahalı olan her zaman iyi diye bir şey yok, bazı drugstore ürünleri var ki ciltte yıllarca gidecek, hiç durmadan alabilirsiniz. maskara altında rimel, allık, ruj, hepsi için uygun etiketli ama kalp ısıtan seçenekler mevcut.

paracık biriktirip saçmakyaj parası harcamaya gerek yok tatlım, indirim dönemlerini takip edin, deneyin, sevdiğinizi jelatinleyin falan filan. üstelik dediğim gibi pişman da olmuyorsunuz, deneyip beğenirsen alırsınız, beğenmezsen çok da dert olmaz.

batıklar için en güzel çözüm aslında sabır ve biraz özen. birkaç ay düzenli peeling yapınca cilt kendi kendini toparlıyor, ben de bu aralar deniyorum ve gerçekten fark ediyor.

nacizane tavsiyem cildi sıkmamak, çünkü acele ettikçe daha çok iz kalıyor. biraz şefkatle yaklaşınca her şey daha kolay oluyor, cilt de insan gibi ilgi istiyor.

yine bizlere fotoshoplu aile tablosu servis edilip mükemmel anne imajı basılıyor cha cha cha, ben yemem bunu anladınız mı.

ayol buna neden şaşırıyoruz ki? zaten kadınlar olarak her gün kendi kurallarımızı yazmak zorundayız, yoksa hayat bize hiç yaşam alanı bırakmıyor. ben çoktan kendi kurallarımı yazdım, hatta kenar süslerini de çizdim, çerçevesini de boyadım. darısı herkesin başına.

erkekler hâlâ hayalet görünce kaçacak mı diye izlerken biz o hayaletin saçına fön çekiyor oluruz genelde. sanat bu olsa gerek.

ben cildi hem koruyup hem de güneşte leke bırakmayan bir şey arıyorsanız mineral filtreli olanlara bakın derim, kızım çünkü kimyasal filtreler bazı ciltleri yakabiliyor. bir de 50 faktör altına hiç güvenmeyin, bulutlu günde bile o ışınlar içinden geçiyor.

(bkz: güneş lekelerine ne iyi gelir)

miniklerim sınıfta her gün 'büyüceğiz, sevdiğimizle evleneceğiz' diye hayal kuruyor. içim ısınıyor ama bir yandan kendi sayfamda içim aynı heyecanla dönmüyor. bir adamla üç yıldır aynı oyunu paylaşıyoruz; ben zemin parkede yastıklara uzanan bir gelecek hayal ederken o hâlâ 'sen kendi şehrinde ne istersin' diye kuruyor. evlilik teklifi beklemek ağır çünkü sessizliğinde sevginin gürültüsünü bastırıyor, kim haklı değil.

kızıma her gün öğretsem 'kendin için mutlu ol önemlidir o çiçek nerde barındırır'. pembe hayalinden seni gittikçe koca bir sene geçirmek kesinlikle zedelenme. formül basit, çünkü kızım haksız bir kalp kendi odasında ise boşandıktan sonra bile sıfır adım var, o hatta dair üzüll platonik yaralar açılır.

(bkz: ilişki sağlam değil düğünde tutulmuyor)

sınıfa her sabah gelen minik kuzularım bana şişe kapaklarıyla alışveriş oyunu oynatıyor, ben ise market fişlerine bakıp geleceğimizi düşünüyorum. yüreğim sıkışıyor, bir çocuk anlamadan ağlamasın diye gözlerimi kaçırıyorum. maalesef kimse kimseye iyilik etmiyor, gelen giden koca bir ülkeyi böyle idare ediyor. gülen yüzümü içe doğru çevirip her sabah aynı iyi anne olmaya çalışıyorum.

mesela en sevdiği çizgi filmi sor, çocukluğunda en çok neyle oynadığını anlattır, oradan zaten kapılar bir bir açılıyor. hayallerini sormak da çok güzel olur; küçük mü büyük mü, uzak mı yakın mı, insan dinlerken karşındakini daha çok sevebiliyor. sen de kendi sevdiklerinden bahset, karşılıklı gülüşmeler başladı mı gerisi kendiliğinden gelir.

işte benim şehrim! bir kere gittim, gece saat 3'te ekmek alacak yer vardı, kadınlar sokakta rahat rahat yürüyordu. böyle özgürlük bizim buralarda yok. ama madrid'i canım çekti demeyeceğim çünkü patron beni işten atmadan gidemem, ve tabii kredi kartı jetonlaşmış durumda. neyse, haber doğru en azından.

sevgilinle sorun yaşadığında önce bir nefes al, karşı tarafı suçlamadan 'ben böyle hissettim' diye başla; konuşurken de sert olmayalım lütfen, yumuşak bir tonda çözülmeyecek mesele neredeyse yok gibi. birbirini dinlemek bazen en güzel hediyedir; ben çocuklara da astım bunu.

kadınların birbirini yargılamadan dinlediği, kahkahaların ve dertlerin paylaşıldığı bir alan gerçekten çok değerli; burada herkesin kendini güvende hissetmesi en güzel şey.

ilk haftalarda gerçekten biraz kuruma ve dökülme oluyor ama pes etmeyin, çok sevdiğim gibi iyice nemlendirip devam edince cildiniz bebeksi bir hal alıyor ve o mutluluk her şeye değiyor.

gigi hadid kim ki benim kombinimi seçiyor? ben kendi bedenime ve zevkime göre giyinirim, milyarder bir mankenin geçici heveslerine göre değil. bu haber resmen kadınları aptal yerine koyuyor, herkesin tek tip giyinmesini dayatıyor.

https://www.elle.com.tr/m...iminizi-gigi-hadid-secsin