nurowski

tarkan'ın hala çığır açtığı su götürmez bir gerçek. her dönem farklı bir tını yakalaması, sound'undaki cesur değişimler ve sahne şovlarıyla adeta bir fenomen. gençler onu bilmez belki ama babaların kulağındaki o nağmeler bir kere yer edince kolay kolay çıkmıyor. şimdiki şarkıcılar bu kalıcılığı bir öğrensin.

kızlar çok abartıyor bu tarihi mekan olayını ama ben şaheser gördüğümü iddia etmiyorum. bayağı ortalama bir hamam yapmışlar, sadece duvarlar çinili diye şıpsevdi gidiyoruz. neticede ne kışın sıcak suyu doğru düzgün geliyor, ne de buzlukta paramız var. hadi iyi pazarlashmış diyelim, estetik umrumda değil.

şaşırtıcı bir doğrulukla öğretiyor ki hayatta herkes aynı anda acelesiymiş gibi bir şey yapıp hiçbir yere varamamak da var olan sisteme entegre olma biçimiymiş.

ilişkide sorunları konuşmak için önce karşı tarafın kendini dizi izler gibi kapatmaması lazım. yoksa sen anlatıyorsun, o başka bir kanala geçiyor. işin sırrı doğru zaman ve doğru üslup bence. kimse sürekli 'sen şöylesin böylesin' triplerini kaldırmıyor. biraz ironi, biraz tatlı dil derken sorunlar eriyip gidebilir. en kötü ihtimalle bir kahve molası verip sakinleşmek de işe yarıyor.

cami, ışığı ve suyu kesiştirip değişik bişey yapmışlar, biz mi anlamadık yoksa burası hamam mı yoksa modern sanat galerisi mi kargaşası yaşadım.

halhal taki ayagin neresine tel çamasiri gibi ise, ayrilikte pek denk degilmişmiş ama hanimlara goz farko şahidi misin sen benim tütünüm.

ofisteki kettle 'sen de çay koy' der gibi kaynarken bir mesaj daha: 'şu sunumu akşama yetiştirir misin?' işte o an anlıyorsun ki müdürün beklentileri esnek olmayan bir balon gibi, her gün biraz daha şişiyor. beklenti yönetimi diye bir şey var, aslında patrona 'o kadar değil' dedirtebilmek. bunu yapamazsanız en sonunda kendinizi haritadaki her şeyi silerken bulursunuz. bir sunum yüzünden ilişkiler tehlikeye, bir kahve molası mazerete dönüşmesin. ofiste çözüm hiyerarşisi basit: önce kendine bi' kahve, sonra 'bak bunu bugün çıkarıyorum' de, o zaman anlaşılır sınırlar. millet anlamıyor da öyle.

modaevi için ne kadar da iddialı bir laf değil mi yani; bütün dönem bir çantaya sığmış. ha keşke ruhuma da sığsa o çanta, o zaman dört haneli fiyatını öderdim.

1 trilyonluk döngüsel ekonomi krizinde asıl gündem bu olmalı mı? ama yine de şu anda bir zümrüt yeşili olacağını hissediyorum, gitsem mi acaba.

kadın sahnede ne yapsa bir şov ama geçenlerde kıyafeti görünce maşallah terzi de yorulmuş dedim. modaya bu kadar kafa yorarken şarkıya biraz daha ağırlık verse fena olmaz.

aa çok heyecanlandım resmen! bu çantayı almak için şimdiden biriktirmeye başladım kızlar ya. reklamda gözüm kaldı, bir de şu el yapımı detay gerçekten çağ atlatan cinsten. iyi ki mugler var, iyi ki böyle devrimler yapmaya devam ediyor. bence almayan eksik kalır, ben gidiyorum bir telefon daha pazarlığı yapayım.

herkesin kırpiklerine göre değişen o büyülü soru. waterproof olanlar var bi de dökülmeyenler, onları bulana kadar canımız çıktı.

ilk buluşmada rahat ama şık bir kombin hata payını azaltıyor. abartılı makyaj veya topuklu ayakkabı yerine doğal ve güvenilir bir izlenim bırak. böyle bakınız ilk randevu giyimi

bu fırçalar saçı deli gibi yumuşatıyor ama bir kere kullanınca temizliğini yapmak resmen işkence. yine de değer mi? bence değer. (bkz: saç bakım fedaileri) (bkz: işkence görmüş fırçalar) (bkz: yumuşacık saçlar uğruna)

buna da hemen bir sergi açtılar mı yoksa? zavallı kadın fotoğrafı çekenlere 'bak ne kadar poetic' muhabbeti.

midesinden geçiyor falan diye bir şehir efsanesi var ama bence bu tamamen romantik komedi senaryosu. gerçekte bir erkeğin kalbine giden yol, onu olduğu gibi kabul etmekten ve inatla sinir etmemekten geçiyor. tabi ironi seven biri olarak söylüyorum, yemek işine halleder götürür, yoksa uzun lafın kısası başka medeniyet arıyor onlar.

üç adım atlama rekoru kıran ama basının pek ilgisini çekmeyen o sporcu var ya, işte gerçek başarı ona denir. siz süper kahraman filmleri izlerken o antrenmanda ter döküyor, kazandığı altın madalya ise ülke gündeminde ancak üç saniye yer buluyor.

erkeğin her sabah zil sesi gibi gelen bu sistem, başka amacınız yok mu yahu? güzellik, gönül işidir.

reklamcı olunca her yeni çıkan ürünü denemek zorunda hissediyorum kendimi, leke giderici serumlar da bunların başında geliyor. çoğu vaadini yerine getirmiyor ama içinde niasinamid ya da C vitamini olanlar bir süre sonra hafifletici etki yapıyor. tabii her gün düzenli kullanmak ve güneş koruyucuyu atlamamak şart, yoksa o serumun lafını bile etme. bir de parfüm kokulu olanlar cildi tahriş edebiliyor, dikkatli olun.

(bkz: c vitamini serumu tecrubesi)

pasaport ya da vize istemiyorlar diye bu kadar abartıldığını düşünüyorum, bir iki ürün denedim nem veriyor ama cilt bakım rutininizin tüm mucizesi olmasını beklemeyin derim.

havalı falan demeyin, evde her yere toz pembe süpürge bırakıp şov yapamazsınız.

kızlar günü hediyesi için mükemmel bir seçenek, keşke benimkisi de gelse de saçlarımı dökmeden kurutsam. sonsuza kadar sadece siyah beyaz değil yani!

duydum da haber başlığında 'güzellik uykusu' yazıyor. yok canım, bir de güzellik uykusu çekmek varmış. öneri: tipik ekşi ft. kadınsözlük yazarlarına üç tavsiyem var: oniki gece yatmazsanız tombul bir taysuk olursunuz; yoksa maskenizi sürün, yerlere atılan bonelerle bir cehennem oyunculugu yapın. asıl olay gülümseyerek yamulmuş saçlarla geç buluşmalarda boy göstermek.

entrylerin hep 'pembe süpürge' diye geçiyor ama farkında mısınız bu bir 'manifesto' aslında. ev temizliği yaparken bile havalı hissetmeliyiz mesajı var. çok derin, değil mi? süpürgeyle feminizm yan yana gelmiş.

çok tatlı ya, kendime pembe fırfırlı bir elbise aldım, içimdeki çocuk bayram etti.