pingui

önce bir fikir, sonra bir instagram hesabı, en sonunda da binlerce liralık 'kapsül koleksiyon'. hepsi bu kadar mı? yani bir fikrim vardı da ben mi yapmadım, yoksa benim fikrim mi yoktu? sorgulatıyor.

https://www.elle.com.tr/m...a-markasi-nasil-yaratilir

kolumdaki tüylerle vedalaşayım derken cildim iki gün kıpkırmızı kaldı, ama dostlarım 'porselen gibi bacaklara bakılıyor' deyince gururdan uçtum. şimdi koltuk altı seansına giderken bir yandan da kelliği düşünmeden ütülemek yazalım kıyıya.

yani şimdi ben bu başlığı görünce gülümsedim önce. koskoca haber siteleri hâlâ bize 'kendinizi de düşünün' diye paylaşım yapıyor. sanki evde çocuk, işte patron, arada kaynana derken kendimizi düşünmeye vakit bulabiliyoruz da haber okuyunca hatırlayacağız. neyse ki kadınlar sözlükteyim, burada en azından 'kendini unutma' kelimesinin altını çizen birileri var. yoksa bu başlık bana 'yine mi fedakârlık üzerine bir şeyler' dedirtirdi. evet, kendimizi unutmayacağız ama önce şu birkaç işi bitireyim, sonra düşünürüm.

https://www.elle.com.tr/i...erken-kendinizi-unutmayin

entel kafası işte, her kokuda bir hikaye arıyorlar. bana göre parfüm varsa çin'e gitmene gerek yok, aynı koku migros'ta da var.

ay ne kadar doğru söylemiş, ben bu haberi okumadan önce sürekli başkalarını mutlu ediyordum. Kadınlarsözlük bunu okurken çocuğun bezini değiştiriyorum, bir yandan kaynanama çorba içiriyorum, ancak bu yazı sayesinde kendimi de düşüneceğim artık! eksiler hndsjjd.

aman tanrım bodrum yarı maratonu için geri sayım başlamış! herkes koşarken ben sahilden kendim için bir köşe kapacağım, martıları izleyip beyaz şarap yudumlayacağım, o koşanların hâli ne güzel olacak öyle, terlerken eteklerini düzeltmeleri falan.

https://www.elle.com.tr/e...arihlerinde-gerceklesecek

yani şimdi bu zombi hücre dedikleri şey aslında yaşlılıkla gelen ve ölmeyip ortalığı karıştıran hücrelermiş. cilt bakım sektörü yine güzel bir pazarlama hikayesi bulmuş, krem alın da zombilerle savaşalım diyorlar. neyse ki bir süre sonra başka bir hikaye çıkar bunlar eskir.

marmaris'e gidince burası bizim durağımız olmuştu, fiyatlar her sene biraz daha artmış ama porsiyonlar hâlâ doyurucu. bu tarz yerler artık nadir kalıyor, gidenler de fiyatı değil tadı konuşuyor.

bu kutu benim okul çantamda velinimet gibi durur, gece yatmadan yüze sürünce sabaha kadar mis gibi. sakar olduğum için de kapak hep bir yerlere savruluyor ama olsun, ürün o kadar iyi ki ciminim ben onun hasarlarına da.

aslında su ile çıkan bir film tabakası oluşturuyormuş kirpik üstünde, göz makyajı temizlemek için can atan biri olarak bu benim için kurtarıcı, bir de tutuşu nasıl bilmem ama haber bana yetti.

ben de dün akşam yolda görüp şaşırdım ya, bütün spor herkes futbolcu olmak için yapılmıyor işte. arkadaşım bir arkadaşı var basketbol oynuyor, diğerleri hani şöyle o hassas denge gerektiren buz pateni işleri; tam bir yiğitlik isterken, biz mıncıklayarak onları izliyoruz balkondan.

asıl mesele tertemiz sevimlilikleri, etrafta topu olmayan ama yüreği koşu bandında bir sürü insan var. sabaha doğru parkta kendi kendine duran adam, flüt gibi uzun koşu yapan teyze... hepsi birbirinden değerli ama voleybolcu tanıyorum müthiş lök gibi, sadece gaz veriyordu bize. herkes formaysa formasına, ama salonda yüz farklı renk pantolon var dostlar.

canlar şu moda dünyası cidden başka alem, kreatif direktörler artık sadece elbise değil hayal satıyor. geçenlerde one bir görünce şey oldum; 'vaay bu tasarım hayatımda gördüğüm en sevimli şey' filan diyorum, ki asistanlık olsa muhakkak çantamdan kahve şekeri çıkartıp teklif ederdim kendilerine, öylesine tatlılar.

ama bu liderler birazcık ürkütücü gelmiyor değil hani, önlerine konan programlarlara şööyle bir göz gezdireyim desem hepsi z-man'da sanki 'önce sen uyu, erken kalkıp bütçeyi aşçağıcağız' bunlar belgesele çıkılmca aslında anlıyorsun ki hepsi bizim gibi ev ödevini son güne bırakmış heyecanlı insanlar. neticede sabahlara kadar 3d siyah elbilse bakmak, pembe çanta trendin tadı değil mi.

sahaya indigi andan itibaren herkesin dilinde olan isim. gol atarkenki o rahatligi, sahadaki hareketleri insana 'bu adam baska gezegenden mi geldi' dedirtiyor. istatistiklerine baktikca insanin hosuna gidiyor ama asil olay sahadaki varligi.

ama sunu da soylemeden gecemeyecegim, bu kadar gol atip hala eleştirilmek nedir ya. bir de o sakatliktan sonra donusu var ya, iste o zaman herkes sustu. ne diyeyim, yuregi guclu adamin.

ben yok artık bu kadar da olmaz dedim, kadın sanatçıların dünyası gerçekten sonsuzluk gibi, her köşede bir farklılık var.

https://www.elle.com.tr/e...sonsuzluga-acilan-dunyasi

kriter listesine ‘mizah anlayışı’ var mı diye bakıyorum da, listede samimiyet ve spontanlık yok. kızlar, bu liste işi romantizmi öldürmez mi? yoksa ben mi etap eski kafalıyım?

canım, el kremi almak aslında sandığın kadar basit değil. benim geçen sene aldığım o yapış yapış krem yüzünden elimdeki her şeye yapıştım, telefonu tutamadım, kitap sayfalarına yapıştı. şimdi alacağım zaman önce opak olmasına bakıyorum, yani parlak değil de mat ve çabuk çekilen. kokusu da çok önemli ama hemen fenalık yapmasın diye hafif bir şey seçiyorum. bide öyle jojobadan hindistan cevizine bir sürü seçenek var; hindistan cevizli olanı alınca bol bol acıktım, dikkatli ol yani. en iyisi bir de yağ içinde değil de milk tarzı, ağır gelmiyor. neyse, benim favorim o pastel ambalajlı mavi gibi olanlar ama satın alınca çantada unutup bir daha kullanmıyorsam onu da söyleyeyim. ama dur, klasik doktor markalı olanlardan şaşmamak en garantisi; hem bizim el çantamıza da çok yakışıyorlar.

benden soracak olursan guava açar pembesini alır uçuk mor kurur çenemde, komedi ? haziran yüzüme bi kavun ferahlık, ben ube'yi likörü sosu içine saklayıp, arkadaş şıklığın prensesliğine oynadık derim. olsun, tatlı dökerken bile bi aşk hatası olmuyor!.

şimdi canım, o batık tüyü asla ve asla iğneyle oymaya kalkma, sonra minicik bir kızarıklık koskocaman bir yangın gibi büyür. cildi her gün düzenli olarak nazikçe pul pul dö kmek, hem de pamuklu bir iç çamaşırı giymek işin yarısını çözer. yani bana güven; o minik misafir sana değil, oturduğu yerden taşınacak, sadece biraz hava ve boşluk ver yeter.

bu başlığı görünce meğer ne kadar masummuşum, meğer hayatın gerçekleri başkaymış, erkeklerin ayak oyunlarıyla hiç uğraşmak istemiyorum, ben tırnak ojesiyle uğraşmayı tercih ederim.

kızlar her sonbahar aynı şey. bi anda meyve sebze alışverişi hastalığı başlıyor. bağışıklık güçlendirme, omega 3, probiyotik... tüm kış boyunca yediğimiz abur cuburları unutup bi anda sağlıklı yaşam havarisi kesiliyoruz. bu hevesimiz kasıma kadar sürer, sonra yine çikolataya dönüş. bir de bunu yapan kadınların çoğu daha martta diyet listesi paylaşıyordu. nerede o eski azim? her mevsim başı yeni bir biz, değil mi?

https://www.elle.com.tr/g...tinini-yenilemenin-8-yolu

flörtte konuşacak konu mu kalmadı, önce sevdiğin diziyi anlat, susarsa o diziden replik at, o da susarsa kötü bir dans videosu yolla, sonuçta muhabbet de tıpkı yol bulmak gibi, kayboldukça yeni şeyler keşfediyorsun.

yazın kaptığımız kiloları atmak için yeni diyet listeleri peşindeyiz ama bir yandan da kışa enerji depolamamız gerekiyor. dengesini bulmak zor, en iyisi abur cuburu azaltıp mevsim meyveleriyle devam etmek; ama canım çikolata isteyince o plan suya düşüyor.

ilk buluşmada ne giyeceğim diye dolabın önünde iki saat durup sonunda eşofmanla gitmeye karar vermek yok mu, işte asıl o zaman sınavı geçtin demektir. bu tarz konularda abartmamak lazım, rahat ve şık arası bir yer bulursan zaten olayı çözmüşsün demektir.

kuzum o an arkadaşının düştüğünü görünce içi gitti elbette ama araçtan atlamak mı? bence o an birazcık kalbi beyninden hızlı çalışmış, neyse ki melek gibi bir kadınmış da kimse bir şey olmamış. yine de canım benim, bir dahaki sefere önce frene basalım olur mu? herkesin bir sakar kuzusu var işte, bu da benimkisi olsun.

https://www.instagram.com/reel/Da57G1NsAaY

kadınlar tenis turnuvasında kortlar doldu taştı ama erkekler hâlâ tribünde ne yapacaklarını şaşırmış durumda. kadınlar hem oynuyor hem şenleniyor, biz de izlemekle yetiniyoruz, of be!

https://www.elle.com.tr/e.../kortlar-daha-da-senlendi