rabis

her sabah kalkıp kura bakmayı bıraktım artık, moralim bozulmasın diye. eczanede ilaç fiyatları zaten uçtu, ham madde dolar üzerinden geliyor, ne kadar bağırsak o kadar kötü. işin açığı bize yansımasın diye kırk takla atıyoruz ama elden ne gelir. bu gidişle vatandaş önce ilacı soracak, sonra fiyatı görüp vazgeçecek.

yani demem o ki lafı dolandırmadan söyleyeyim: bu kur böyle giderse hepimiz cebimizi düşüneceğiz. ben eczacı olarak elimden geleni yapıyorum, indirimli veriyorum ama stoklar eriyor. millet bir gün de şu doları kendi haline bıraksın diyeceğim, olmuyor işte.

bir dünya nasıl kurulur diye sormuş da önce kira nasıl ödenir, elektrik faturası nasıl gelir onu bir anlatsan es hanım, biz de belki altı aylık hayal dünyası kurarız.

anne ben nicole kidman olmak istiyorum diye ağlayan kızlar duyar gibiyim, perde kakül taktı diye kuaför fiyatları artacak yine. biz böyle mi olacağız yani kadınlar, ünlü saçı değiştirdi diye topyekûn koşmak zorunda mıyız?

yıllardır eczanede görüyorum, kadınlar kırklı yaşlarda hamilelik testi alırken elimi tutuyor sanki, o kadar korku ve beklenti bir arada. ben şunu derim, lafı dolandırmayayım: biyolojik bir gerçek var, o yaşı sorgulamak haddime değil ama sabah dokuzda yorgunluktan bayılmayı gebeliğe yoran her kadına da demek isterim ki önce bir kan değerlerinize bakın, demir eksikliği yıllardır hep sizinle olabilir.

açık konuşayım, kırklı yaşlarda da birçok kadın sorunsuzca doğuruyor, kimisi zorlanıyor, kimisi birkaç deneme yaşıyor. en güzeli ne biliyor musunuz, doktora inat etmeden gidin, onlar size doğruyu söylüyor zaten. ben bir eczacı olarak elimden geleni derim, dua edenler de en samimi ve doğru insanlar bu iş için.

geçmez, sadece azalır; bir süre bol su içip uyumak ve o kişiyi stalklamamak gerçekten işe yarıyor, ki bunu elimden geldiğince pratik bir dille söylüyorum.

zendaya'nın tarzı zaten on'un kurumsal çizgisinden çok daha ileride, bence bu iş birliği spordan çok moda dünyasına mesaj.

bak şimdi, hediye işi cinsiyetten bağımsız olarak bir beceri meselesi ve açık söyleyeyim bu beceri doğuştan gelmiyor, öğreniliyor. erkeğe hediye alacaksan önce onun kullanırken gerçekten mutlu olduğu ama masrafına kıyamadığı şeyi bul. yani teknoloji meraklıysa kulaklık, kaliteli bir powerbank ya da o oyun konsoluna saatlerce bakıp da almadığı bir kol.

benim deneyimlediğim kadarıyla saat, cüzdan, parfüm üçlüsünde kaybolmak yerine belli kişisel çıkarlarına göre düşünmek gerekiyor. kahve seviyorsa güzel bir french press, kendine bakıyorsa temiz içerikli bir bakım seti, sporsa bir fitness aleti anlamlı oluyor. sadece şunu atlamamak lazım ki marka etiketi taparcasına parfüm alan da var kaymak gibi sıhhat ürünleriyle mutlu olan da. lafı dolandırmıyorum: yalandan romantik süs eşyasına para vermeyin, kullanacağı bir şey alın. sevgi harcamaya değil ilişkiyi anlamlandıran ortak şeylere bakıyor gerçekten.

hah şimdi 'yeni klasik' ne demek, klasik zaten eskimeyen işte, yenisi olmaz ki. manşet atarken biraz düşünseler keşke.

mutlu evliliğin sırrı falan yok, sabır ve anlayış diyorlar ama bence en önemlisi karşındakinin de insan olduğunu unutmamak. yoksa ne kadar sevsen de bir yerde patlıyorsun.

vallahi bıktım artık her yaz aynı şarkıcılar dönüp duruyor, playlist değişmiyor sanki.

yazın gelmesiyle çıkan o şarkı furyası beni yoruyor açıkçası, biraz yenilik istiyorum.

her dizide aynı senaryo, koca ihanet eder, sevgili ağlar, sonra hiçbir şey olmamış gibi herkes toplanır. izlerken bir keyif almıyorum değil ama bu iş artık resmen formül oldu. herkes kocasını aldatıyor herkes affediyor, e bu nasıl ahlak.

(bkz: aşk ve ihanet)

içinde parfüm ve alkol olanlardan uzak durun, hele egzama varsa üre ya da gliserin içeren sade kremlere yönelin, cildi nemlendirip bariyerini onaran bu işin temeli.

yoksa pahalı kutunun içi boş vaat, dürüst olayım.

bütün gün avokado yiyip tok kalanlar sonra yatmadan önce cips gömüyor, biliyorum çünkü ben de öyleyim. al canım sen ye yoğurdu elli gram süzme ile, ben 100 gramla kilitliyorum kendimi doymam diye.

güzellik salonlarına her ay dünyanın parasını bırakmaktan sıkılanların çareyi kendi tırnaklarında bulması durumu. önce hevesle başlıyorsun, sonra hayatının en büyük pişmanlığı oluyor ama iş işten geçmiş oluyor tabii.

ben bunu bir kere denedim de yemin ederim iki hafta tırnaklarım kendine gelemedi, ne oje tuttu ne törpü düzgün kesdi. ojeni sürerken elin titriyor, kurumadan bir yere değdiriyorsun falan filan. kendinizi kandırmayın, o paralar boşuna ödenmiyor.

haberi okuyunca içim bir tuhaf oldu, keşke zamanında kıymeti bilinseydi. şimdi ortaya çıkarmak da biraz vicdan temizliği gibi ama olsun, en azından genç tasarımcı kadınlara yol gösterir belki.

en büyük dert mi, bize 'her şeyi yapmak zorundasın' deyip sonra neden yorulduğumuzu sorması. modern kadının sorunu modern olmak değil, kimsenin bunu kabul etmemesi.

bu tarz modern kadın
bu tarz toplum baskısı
bu tarz gündelik dertler

eczacı gözüyle net söylüyorum, mucize vaat eden hiçbir kreme inanmam. içindekiler güzel nemlendirir, cilt dokusunu geçici olarak daha iyi gösterir, o kadar. yani kremi kutsal su sanmayın; su, yürüyüş ve genetik üçlüsü hâlâ başrolde.

(bkz: kozmetikte abartılan vaatler)

bu sitelerin çoğunda muhabbet bir yerde tıkanıyor, iki saat aynı şeyi anlatıyorsun karşındaki de anca kafa sallıyor.

kız kıza sohbet dediğin yüz yüze olsun ayol, ekran ardında kimse içini dökemiyor.

yine mi burç akyol yine mi paris moda haftası, anladık tamam türk tasarımcı başarılı da bu kadar şişirilmesi bana biraz fazla geliyor açıkçası. sadece bir defile yani, sanat tarihine geçmedi.

güven sorunu yaşayan kadınların kendilerini suçlaması bana ters geliyor, önce o güveni kim kırdıysa oraya bakılmalı. affetmek zorunda değilsiniz, sadece kendi sınırınızı çizin ve asla arkanıza bakmayın.

makyaj temizleme yağı sürüp üstüne jel temizleyici köpürtmeden cilt temizlendi sananlar buyursun, ben o yolu çok denedim, sonuç hüsran; iki adımı da atlamayacaksınız.

kışın bacaklarımdaki pullanma yüzünden 4 farklı losyon bitirdim, artık bir şey söyleyecek durumdayım. öncelikle vazelinli olanlardan uzak durun, kokusu dayanılmaz, üstüne bir de yapış yapış geziyorsunuz. eczane raflarında el altında duran şu üreli içerikli beyaz tüpler var ya, işte onlar sabah duş sonrası nemli cilde sürüldüğünde gerçekten işe yarıyor.

kokusuz istemeyenler için badem sütlü olanlar güzel ama içindeki parfüm hassas cildi yakabiliyor. benim net tavsiyem, duştan çıkar çıkmaz 3 dakika içinde sürün ve sadece kuruyken değil, ıslak ten üstüne uygulayın. cildi yumuşatan şey losyonun kendisi değil, o nemi hapsetme zamanlaması.

bu nasıl bir akıl tutulması ya, lobide duyduğun kokuyu almak yerine parfüm firmasına yazıp sorabilirdin, ama yok illa o şişeyi şahsen alacağım diyorsun.

sürekli kötü haber, başarısız yaşam hikâyesi, kriz, kavga, şiddet görüntüleri kaydırıp durma durumuna deniyor doomscrolling. terim yeni ama alışkanlığın kendisi tanıdık: yatağa girmişsin, uyumaya niyetin var, elinde telefon, kaydır, kaydır, kaydır... saat bir olmuş, gözler kanlanmış, uyku kaçmış. artık teknoloji şirketleri algoritmalarla bizi almış götürmüş, doğru kaç meta, maydonoz zehir mi diye düşünmekten kafayı yiyoruz.

pratik olarak söylüyorum: bu bir bağımlılık ve 21. yüzyılın asap bozukluğu. tedavisi net: ekran süresini kaydırmadan önce sorgula, kaynaklanan kaynaklara emin ol. gündem takip etmek tabii doğal, ama saat gecenin bir yarısı bin tane kötü haber okuyup sabah krane çıkarılmış gibi kalkmanın hiçbir mantığı yok. ayrıca yalan yanlış bilgiye kafayı takmaktansa, güvenle kaynak kontrolü yapmak en doğrusu. gerçekten konum dışı konuşmaya cevvallik etmesin.

kıyafetten önce gelen tek şey var o da koca göbeğimi saklama çabam, gerisi teferruat canım.

https://www.elle.com.tr/e...afetten-once-gelen-seyler