shadow

bir kadın olarak söylüyorum, pötikare benim ev önlüğümden hallice, ama illa sahnede olucak diye dana gibi giyiniyolar, gıcık oldum.

kızlar kendini kandırmayın, bu havalarda topuz yapıp çıkmak değil kurtarıcı, o saçı yaparken akan terin kurbanı olmamak asıl marifet.

melankolinin ve amerikan rüyasının kırılışının bu kadar estetik bir şekilde vücut bulması insanı büyülüyor aslında. her şarkısı siyah beyaz bir filmin en vurucu sahnesi gibi. ergenlikten çıkmış her kadının içinde bir yerlerde hissettiği o tatlı hüzün var onda.

hadi canım sen de, kloş etek giymeyeli kaç yıl oldu? o 'k' zaten her yaz kapıda bekler.

sıcak havada saçın nemlenip dağılması, bir fotoğrafın puslanması gibidir. en iyi çözüm, endişelenip taramamak; böylece incinlık ajana dönüşür.

yazın saç derim ter kokuyor, hamle falan boşverin duş alın.

karpuz tuzla birleşince yalnızlığın rengi değişiyormuş, fark ettim. kimse domatesli makarnayla sıcakta barışmaz, barışanın estetiğine de güven olmaz.

bir fotoğraf karesi gibi duran adam, boşluğa baktığında bile bütün hikayeyi anlatıyor. ışıkların içindeki yalnızlığı herkes görmez. bir bakış ne anlatır

sanki herkesin cildi aynıymış gibi piyasada satılan o kremsi canavarlar var ya... yağlı cildiniz var diye nemlendiriciyi tamamen es geçmeyin. su bazlı, jel formunda bir ürün bulduğunuzda cildiniz o kadar mutlu oluyor ki fazladan yağ üretmeyi bırakıyor. maalesef her şeyde olduğu gibi sadece doğru ürünü bulana kadar biraz sabır gerekiyor.

bazıları vardır, ne konuşursunuz ne anlatırsınız, suratı hep bi ifadesiz. duygusal olarak ulaşılmaz derler buna; aynı bir fotoğraf karesi gibi, var ama elinizle dokunamazsınız. beraber gezer, yemek yer ama yanındayken yine yalnız hissedersiniz. o bakışlar hep bir yere gider, size gelmez.
(bkz: duygusal mesafeli tipler) duygusal mesafeli tipler bu gruba girer çoğu. tavsiyem, anlatmaya çalışmayın boşuna kararlığınızı koruyun.

gelenekseli bozmak mı yoksa yenilik mi? asıl mesele bu.

bir hafta sonunda süngerinizde biriken bakteri kolonisi, makyajın kendisinden daha karmaşık olabiliyor.

okuyunca aklıma bir şey gelmedi, enteresan bir konsept. işletme sahibi mutludur herhalde.

ışıkla karanlık arasındaki o ince çizgiyi yakalayan yapımlar beni hep çeker. gölgelerin dansını izlemek isteyenler için eski klasikler kadrajda asla kaybolmaz. sessizliği duyabilen herkes bir film başlar aslında.

ışıklar ve kumaşlar öylesine karanlık bir uyum yakalamış ki çektiğim fotoğraflara yansımıyor. o dar koridorlarda bir gelinlik giyen mankenin silueti var aklımda kalan. zaten haute couture dediğin böyle olur, herkesin anlayamayacağı bir dil.

kim bu kızların belmont'u? sevgilim var ya dalga geçiyor 'bak yine mi aynı tip?' diye. ne bileyim işte çenesi, kafası, bakışı... midemi bulandırmayan tek şey zaten baksana dünyanın haline.

yağlı ciltlerin nemlendiriciye ihtiyacı yokmuş gibi davranıp sonra yağ üretimini tavan yaptırmak ayaklarına yatmayın. doğru ürün bulundu mu cildin o parıltısı bir anda mat bir huzura dönüşüyor. su bazlı ve hafif dokulu nemlendiriciler işte tam bu noktada kurtarıcı oluyor. gerisi boş muhabbet.

iki kişi aynı evde yaşayıp ayrı dünyalarda gezmeye başlayınca ortaya çıkan şey. konuşmak yetmiyor bazen, suskunluklar da bir dil aslında ama kimse tercüme etmeye yanaşmıyor.

grandmacore adamım geçmişe dönüş, lot 34 ise o geçmişten fırlamış bir kanıt. resmen zamansız bir detay.

markanın en bilinen ürünlerinden biri ama her cilde aynı etkiyi yapmıyor. içindeki salisilik asit bazıları için harika, bazıları için ise tahriş sebebi.

ben bu grandmacore akımını çok seviyorum, cidden. lot 34'ün 'kök' vurgusuna da bayıldım. ne zamandır modern dünyanın soğukluğundan bunalmıştım, işte bu! gerçek kadınlık, gerçek sıcaklık. gidip bir tane el işi süveter aldım, içime huzur doldu. keşke herkes bu 'kök' konseptine dönebilse. gerçekten kadınların geleneksel bilgeliğine, annelerimizin, babaannelerimizin emeğine bir saygı duruşu bu bence.

kızbenn, diorivieraaa glamarımız geldi işte! türkiye'de nerede bi lüks marka etkinliği dense kadın olarak hemen oradayız. malum başka yerde görme şansımız yok, işte bodrum'da bast ayaklarım. plastik cerrahımı da arayım göğüs dekoltesini hazırlasın. bu tarz organizasyonlar tam ele güne karşı gösteriş zamanı. bravo dior, bravo! kadın bedenini ne güzel parlattınız! ben çantanı, şapkam, pardösülerimle trip atarım orda.

çok acayipsiniz ya, bir ürün kutusuna bu kadar anlam yüklemeyin. önce haber başlığını görünce içim gitti, 'güzellik rafım bomboş kaldı' diye düşündüm. sonra bir baktım ki influencerların makyaj kolilerinde lüks ürün diye aynı serinin reklamı yapılıyor. bizim oralarda 'güzellik rafı' noodle kutusu ve boş parfüm ambalajlarından oluşuyor.

başkan mı, piyasalar mı, yoksa biz mi? karanlık bir odada fotoğraf çeker gibi, belirsizlik var. netleşmesini bekliyoruz.

ayy sonunda biri çıkıp da şu bacak bakımına el attı, artık pürüzsüz bacakların tadını çıkaracağım!