• bugün (262)
  1. 36 yaşına geldim, hala bir kremin vaadine inanmakla kendimi kandırıyorum. konservatuardan arkadaşlarım der ki 'seninki de sanat, cildin notalara bakıyor olsa gerek', ben de susarım. la roche-posay ile dermokozmetik arasında gidip gelirken, aslında altmışlık bir şehir efsanesinin peşinde olduğumu biliyorum. bir yorumda 'nemlendirici hicran', başkasında 'leke serumu kadersizlik' yazmışlar. iyi bakım da hüzün gibi işliyor, yıllar geçtikçe derinleşiyor.