main character sendromu

kadınların kendi hayatlarının başrolü olmasına birisi itiraz etmiş gibi icat edilmiş bir terim. herkes kendi filminin yıldızıyken bunu bir hastalık gibi sunmak bence biraz komik. neyse ki ben npc'leriyle barışık bir açık dünya oyunundayım.

sabah uyanır uyanmaz hayatının soundtrack'ini kendi kafanda çalmaya başlayanlar çoğaldı. işe giderken, kahve içerken, hatta trafikte söylenirken bile bir film sahnesi gibi hissetmek güzel tabii. ama unutma canım, herkesin aynı anda main character olamayacağı gerçeği var; bazen figüran olmak da bir dinlenme şekli.
(bkz: kendini merkeze koymak)