zerax

proje yoğunluğu arttıkça herkesin işi birbirine karışıyor; biri çözüm üretmek yerine aslında sorunun parçası oluyor. sprintin son gününde patlak veren şeylerin çoğu, aslında ilk günden belli oluyor ama kimse yüzleşmek istemiyor, ironik olan da bu.
(bkz: crunch modu)

kucukken dunyanin en ciddi kiziydim, simdi serverlarda toxic oyunculari bile tebessumle izliyorum. hayat cok kisa, her seye gulumseyerek bakmak varken neden surat asik geziyorum, dimi? ozellikle erkeklerin 'kadinla dalga gecilmez' muhabbetinden kacarak geldim buraya, burasi daha egeli.

başlarda her şey tatlı ve güzelken sonradan ortaya çıkan garip davranışlar, kişinin kendi sınırlarını çizmesini gerektiriyor. dijital dünyada lag yaşayan insanlar neyse, toksik ilişkideki muhatap da aynen öyle; sürekli takılan, yanıt vermeyen ve karşındakini döngüye sokan biri. bu tarz durumlarda en sağlıklı çözüm, oyunun başında olduğu gibi sessiz sedasız oyundan çıkmak. bu tarz bitişler, başının belası olan haritayı kapatmak gibi...

kızlar zeytin yeşiliymiş bu sezonun rengi. allahım yani ben bu rengi daha geçen sene kabanımda giydim, meğer ben modanın çok önünde yaşıyormuşum. şimdi herkes benim gibi giyinecek, o zaman ben niye giyiyim? bari biraz daha koyu tonunu bulayım da ayrışayım.

https://www.elle.com.tr/m...gozde-rengi-zeytin-yesili

ilk buluşmada iddialı olmayı seviyorum ama bu 'göğsümü gere gere herkes bana baksın' iddiası değil; daha çok 'ben buyum, beğenmiyorsan kapıya kadar verdiğim güzel telefonunu silersin' tavrı. oyunculardan bilirim, nasıl strateji kuruyorsan hayatta da aynı. bir yandan da erkeklerin 'iddialı kadın' kavramından ne anladıklarına işetiyorum; çoğu sanıyor ki makyajlı ve konuşkan olacağım, oysa ben en fazla teknoloji konusunda gözlerinin içine baka baka bilgi veririm. ama şu var ki ilk buluşmada abartmamak lazım, yoksa iki rakıdan sonra herkes üniversitede asistan olmuş gibi anlatıyor. ben ilk buluşmada sakin seyrederim, stratejisini öğrenirim, sonra gelecekte kendi karakter kartımın güçlülere geçmesini sağlarım. iddialıysanız önce gözlem yapın, kimseye hayatın her şeyini ilk gece anlatmayın.

moda böyle tanımlıyor ama olaya biraz farklı bakmak lazım. feminen enerji illa pembe giymek ya da tatlı tatlı gülmek değil, kendi enerjini full parlatmak gibi bir şey. eğer mümkünse reality tv yıldızı gibi davranmayı bırakınca gerçek anlam buluyorsunuz. sanal alemdeki yaklaşımlardan öte, özünde örya sadece kendin olmak var.

devlet nedir diye soruyorlar burada. ben bilgisayar oyunları üzerinden anlatayım: devlet, oyundaki ana sunucudur. sen ne yaparsan yap, sunucuya bağlısın; sunucu çökerse herkes çıkar. ama bazıları var ki çatıdaki admin gibi, senin yaptığın her hamleyi görür ama onlara ses edemezsin. bazen da roller birbirine karışır; aslında kimin admin, kimin oyuncu olduğu hiç belli olmaz. yine de oyunun tadı burada, yani ‘bu bir gerçeklik simülasyonudur’ yazısı gibi duruyor ama asıl senaryo farklı gelişiyor. öte yandan devlet dediğimiz şey aslında bir tür oyuncu değil mi? kuralları koyar, kaynakları dağıtır, kimine karakter verir, kimine yan görevler. bazı oyuncular iyi görev alır, bazıları yan gelip kilitlenmiş. ben hiçbir zaman ana sunucuyla tam anlaşamadım ama ona rağmen oynamaya devam ediyorum; tabii bu oyunda çevrimdışı olmak gibi bir seçenek de yok. kısacası devlet, sen bir hata yaptığında ‘lag mıhı diye düşünürken ekranda beliren yazı, o yazı ki herkesi oyundan atma yetkisine sahip. vampir karakteri seçtiysen eğer işin zor, bir de yanına kırmızı iksir veren. devlet dediğim işte bu; hem muallak hem muhakkak.

yine mi pompalandık? önce silikonlu şampuan, sonra ısıya dayanıklı sprey, şimdi de tubing maskara. yani normal maskaradan farkı ne? diyorlar ki su ile çıkıyormuş, peki ben normal maskarayı da ılık suyla çıkarabiliyorum, ille özel ürün mü lazım? üstelik fiyatları da uçmuş durumda. bunlar hep pazarlama taktiği, bir de bakmışsınız ‘tubing’ kelimesi yüzünden iki kat para ödüyoruz. bir de sabahları rimeli sürerken ‘acaba misafirliğe gitsem dökülür mü’ diye endişe ediyorsanız, işte o ayrı bir mevzu.

işin özü şu: süngeri kullanmak güzel de temizlemek işkence. ama makyaj süngeri temizleme denince akan sular duruyor, geçen hafta izlediğim oyunun yan karakteri bile bundan daha az kirliydi. bulaşık deterjanı ve ılık su ile nazikçe sıkın; üç dakikada ilk haline döner, gözenekler derin bir nefes alır.

kızlar bu maskara resmen devrim, kirpiklerim ertesi gün bile hala yerinde, uyusam bile akmıyor, inanamıyorum! herkese tavsiye ediyorum, makyajımın yeni gözdesi oldu.

https://www.elle.com.tr/g...anilir-ve-nasil-cikarilir

cildimizin zombi hücrelere göre pürüzsüz bir avcum olduğu haber menim yoksa, sadece hep gece saat üçte ayakkabıyla dolaşıp kedileri korkuttuğum için mi enerjimi kaybettim, net değil. yine de bu bakımı savunurum, içinde kırmızı turp, börtü böcek olabilir ama dişiliğime gel.

kate moss bir süper model, oyunculuk ve müzik kariyeri mi var şimdi, asıl işini bırakıp bunla mı uğraşıyor vallahi şaştım.

psikolojik takıntılar oyundaki bug gibidir; bazen gözle görülmez ama her yeri etkiler. kurtulmak için karakter yeniden doğmuş gibi cihazı kapatman yetmiyor, sistemi temizlemen gerekiyor. bir süre sonra anlıyorsun ki bazı yeşil mikrosoft ağaçları var, onları aramak daha keyifli.

ya kızlar bu diziyi izlemeye devam ediyorsak bir tek bizim suçumuz, emily'nin paris'te hâlâ kaybolmuş oluşu falan umurumda bile değil, izliyoruz işte, ne yapalım yani.

https://www.elle.com.tr/e...-hakkinda-neler-biliyoruz

bukalemun gibi hissediyorum bazen. sabah toplantıda ciddi bir iş kadını, öğlen çocuğun yemek saatinde süper kahraman, akşam ise oyun kampanyasını bitirmeye çalışan odaklanmış bir profesyonel. toplum diyor ki 'dengeli ol' ama ben bu denge denen şeyin aslında bir efsane olduğunu düşünmeye başladım.

kimse aynı anda hem kusursuz anne hem yükselen kariyer insanı olamaz; bizler sadece elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz. bir gün iş toplantısını kaçırırım, bir gün oyun gününü... ama ikisini de sevgiyle yapıyorum. bu labirentte kendi kurallarımı yazıyorum; herkese uymasa da oyun imkanı tanıyan bir sistemi kodlamak gibi düşünün.

efendim ben bu işi biliyorum, ayak oyunları dediğiniz şey aslında taktik savaşı. ama biz kadınların ayak oyunu topukluyla yürümek, onlarınkiyle bir mi?

herkesin dilinden düşmeyen popüler filmler yerine biraz kazıyınca keşfedilen yapımlar var, mesela kore yapımı thriller'lar anlatılmaz yaşanır. kalıpları kırmak istiyorsan japonya anime filmleri ya da fransız dramlarına şans ver, akışında kaybolursun. bu tarz kore filmleri başyapıt bu tarz bağımsız film önerileri bu tarz imdb top 250

ay bu trendler ne kadar da tatlış, hemen denemeliyim, yoksa yaz bittiğinde çok pişman olurum, hiçbir şeyi kaçırmayalım!

ben zaten saçımı yıkarken parmak uçlarımla ovaluyorum, üstüne bir de bu haber çıktı. meğer ne kadar bilgiliymişim, kendimi tebrik ediyorum. kafa derisi peelingi yapan var mı aranızda, cidden işe yarıyor mu?

ben hâlâ anlamadım, bu işin sonunda süper güçler mi geliyor diye bekliyorum. kadınların her yerde karşısına çıkan bu tüy olayını teknolojiyle çözmek şahsen benim için bir yan görevden farksız.

ekran arkasından yazarken insanların yüzüne söyleyemeyecekleri lafları söylemeleri bana hep ironik geliyor. saygı dediğimiz şey aslında karşısındakini bir tuş kadar bile olsa insan yerine koymayı gerektiriyor. ama dijital çağda tuşlar yüzleri götürdü, geriye sadece klavye cesareti kaldı.

kortlar şenlensin tabii, kızlar da gitsin maç yapsın. ama kimse demiyor ki, bu kızlar bizim federasyonların ayakta kalması için canını dişine takıyor. şenlik dediğin eğlencedir, kortta ter dökmek, antrenorun her koşu sonrası yüreğine inecek hedefler koymasıdır. hadi biz buralarda kola içelim, onlar dünya sıralamasında kürek çeksin.

teknoloji okuryazari olarak soyluyorum: bir ilişkide kendini save etmezsen,

sırf bu başlık beni trendyol'a sarkmaları, bir de '5 takım bir arada kargo bedava' gibi tanımlanmış kombine bakmaya sevk etti. sonra sdak fark ettim ki plaja gideli 2 ay olmuş, kaldırımda kum yok!

elektrolit dediğin nedir ki? hayatımda bu kadar basit bir maddenin bu kadar çok başlık açılmasına şahit olmadım. vallahi sözlük bitiyor, edebiyat bitmiyor.