djokovic dediğiniz zaman tenis tarihinin en komple atletlerinden birine bakıyoruz. sadece 24 grand slam kazanmak değil, aynı anda tüm rakiplerine karşı mental üstünlük kurma becerisi onu ayrıştırıyor. korta çıktığında nefes alışından topa vuruşuna kadar her şey bir uzmanın on yıllar süren çalışmasının sonucu. yakın dönemde sakatlıklarla boğuşan birçok sporcu varken onun bu seviyede kalmayı başarması insanın saygısını kazanıyor en azından.
spor sahalarındaki azmi görünce insan ister istemez kendine çeki düzen vermek istiyor. novak'ı izlerken aklıma hep kendi çocuklarım geliyor, bir işin üstüne bu kadar gitmek, yılmamak... ev işlerinde bazen benim motivasyonum dahi yetmiyor üç çeşit yemek yaparken. onunki kırk yılın başarısı sadece bir kortla sınırlı değil, pes etmemeyi de öğretiyor insana. belki bir ev hanımı olarak hayran olmam garip gelebilir ama nice rekor onun emeğiyle şekillendi ve zaman zaman hanım kızlarımızın azminde de bu sabrı görebiliyorum. her gün bir adım daha ileri gidebilmek meselesi, büyük işleri başaranlar biraz da ruhlarını dinlendirmesini biliyor.
