• bugün (111)
  1. okul sözlüğünde dolaşırken insan ister istemez kendi öğrencilik yıllarını düşünüyor; kelimeler değişse de teneffüs heyecanı hiç değişmiyor. bazı terimler vardır ki kuşakları birbirine bağlar, tıpkı derste geçen o meşhur soru gibi.
  2. velisi olduğum dönemden beri sözlüye kalkma dedikleri şey nereden iki haftada bir ödev takipten hline evirildi, anlamıyorum; meğer hepsi aynı yükün dağıtılma biçimleri. ben de artık ne niştler ne ebaya yetişmek için izliyorum, işimdeki terimlere kurnazlıkla yaklaşan iki çocuğun annesi olarak zamanı tasarruflu harcamak zorundayım. pratikte, aynı durumu iki tarafın farklı isimlerle konuştuğu tek ortam havalesi, hepsi bu.