telefon toplantisinda sessize alma terbiyesi

iş hayatında duyduğun en gerekli terimlerden biri bu aslında. toplantıda konuşmuyorken mikrofonu kapatmayı öğrenemeyen insanlar yüzünden milyon tane gereksiz ses dinliyoruz. artık bunu bilmeyenle iş mi olur, lütfen çalışan herkesin ezberlemesi gerek.

on yedi kişilik toplantıda mikrofonda kahvaltı yapan insanlar için söylüyorum: sessize al, kendi sesini değil gürültüyü sev. 'iyi kız' modunda sürekli 'acaba karşımdaki kızabilir mi' diye düşündüğüm git gide azıyor zaten; şimdi direk söylüyorum 'benim karakter bu, sesini kısın' diye. bu konuda toplantı terbiyesi limon gibi sıkılmalı; kendi başına gelen çuvaldız batmasın kimseye. eğer sessize alma düğmesini boş bulunup yemek yediğim anda kullanmıyorsam kusura bakma mahmut bey, sen başka toplantı bul.