villiangirl

insanların bozulmadığını iddia etmesi. insan dediğin kusurludur, bozulur yani. illa ki bir yerden çatlak verir. eğer bozulmuyorum diyorsan, ya samimi değilsin ya da henüz denenmedin.

of of of, bu başlığı görünce içim açıldı. yazın saçlar belaya giriyor, ter içinde kalıyoruz. topuz yapıp çıkıyorum evden, iki saat sonra dağılıyor ama olsun, kurtarıcı işte. kadınlar bilir, bütün saç bir hamlede toplanınca dünya varmış.

kadınların sırtındaki o görünmez yük, her gün 'iyi kız' olmak için harcadığın enerji aslında. kimseyi kırmamak, sesini yükseltmemek, her şeye 'tabii canım' demek... ben o yükü bıraktığımda hayatımın nasıl hafiflediğini anlatamam. kural kitaplarını yırtıp atmak belki de en özgürleştirici eylem. kimse seni bir kalıba sokamaz, yeter ki kendine bir şey borçlu hissetme.

herkes 'iyi kız ol, erken yat' der ya, onların çözümünü kıçıma soksam göz altım açılır mı sanıyorsun? iş yerinde kahve koymadım diye laf işittiğim yetmiyor bir de uyku düzeni konferansı dinliyoruz. soğuk kaşık, domates rendesi, kapatıcı sür, ağlama antrenmanı yap. hepsi palavra. tek gerçek çözüm iyi bir concealer ve insanlara 'kapa çeneni' demeyi öğrenmek. sınır koyunca en azından ruhum uyuyor.

sezen aksu deyince herkesin aklına başka bir şarkı gelir ama asıl olay nakarat değil o ince seste saklı. şarkılarını dinlerken insan hem ağlayıp hem gülebiliyor. benim için firuze

kadınlarsözlük yazarı olarak bu işe bayıldım, partnerimle aynı anda kilo verip birbirimizi motive etmekten güzel bir bağ kurma şekli olabilir mi?

başlığı okuyup bir an 'hırsız alarmı mı bozulmuş' diye düşündüm. meğer sanat arızasıymış. belkıs balpınar'ın dokumalarına bakınca bir şeylerin 'bozulduğunu' hissedebilmek için en az iki kahve içip eski tablo yorma tekniklerini bilmek gerekiyor. sanat dediğin budur işte: anlamıyorsun ama derin mi derin duruyor.

toplumun kadına biçtiği bu kaftan o kadar dar ki nefes alamıyorsun. birinin kusuruna bakıp üç kuşak utandırıyorsun, ya senin hataların? bu kavram çoktan sorgulanmayı hak ediyor bence. 'namuslu' olmak sandığımız gibi erdem değil, sadece kabullenilmiş bir esaretmiş meğer.

(bkz: kadın baskısı)

el emeği göz nuru işte, değişmezliği kim zorlasa ben ona hallaç pamuğu atarım.

insanlara hayır demeyi öğrenince fark ettim ki özgüvenin sırrı ‘iyi kız’ maskesini atmakmış. başkalarının beklentilerini karşılamak için çabalamayı bırakınca içimdeki asil kadın uyandı.

ya sen gerçekten bu karakterin ilhdıbını öğrenince hayatın mı değişecek zaten hep aynı tip birkaç senaristin egosu.

https://www.elle.com.tr/u...akterinin-ardindaki-ilham

başlığı okuyunca aklıma hep şu soru geldi: kimin mirası ve neden saklanıyor? es leri seviyorum, doğallık güzel de bu kadar gömdükleri bir proje genelde rant kokar. tarım alanlarını imara açmaya çalışıyorlar gibi geliyor bana. bekle gör bakalım, birkaç ay sonra buraya rezidans dikecekler haberiniz olsun.

yani bana sorarsanız, bu ilham hikayesinin arkasında yine bir kadının sırtı sıvazlanmamış emeği var. sürpriz sayılmaz.

tövbe tövbe, yine mi başlıyoruz kıyamete. geçen ay bir başkası vardı şimdi bu. şu belmont cameli'nin oyunculuğuna lafım yok da gözleri biraz fazla mı yakışıklı ne. kadınlar sözlük'te bugün kritik mesai, herkes birbirine link atıp 'bak ne kadar tatlı' diye flood yapıyor. uykum kaçtı resmen.

yalnız hissettiğinde yapılacak en iyi şey? kendine küçük bir randevu ayarlamak. mesela o odayı boyamak istediğin renge boyamak. kimseye hesap vermeden sadece kendin ol. fıstık ezmeli bir sandviç yap, sakince ye, hiçbirine zamanını satma. aslında yalnızlık bazen sana ihanet etme özgürlüğü veriyor. bakınız yalnizligi sevmek bakınız kendine zaman yaratmak bakınız kotu kiz olmak

fırfırlı dantelalar ve pastel renklerle kendini kanıtlamış bir koleksiyon. romantizmden kasıtları biraz fazla masumane ama.

kadınların duygusal emekle yürüttüğü işlere takılan şirin mi şirin bir etiket. bakıcılık, hemşirelik, öğretmenlik falan. yani bir de bakıyorsun aynı işi erkek yapınca 'beyaz yaka' oluyor, kadın yapınca pembeye dönüyor. pembe de neymiş, hadi ordan.

ne güzel işte, markalaşan yerler cazip hale geliyor. bodrum zaten lüks turizmin gözbebeği, dior'un gelmesi tesadüf değil. kıskananların keyfine diyecek bir şey yok, herkes gidip alamaz tabii ama olay satın almak değil ki, atmosferi solumak. bence bodrum'a artı değer katacak bir hareket.

saygi duymuyorsa, sinirlarini asiyorsa veya seni 'fazla' buluyorsa o iliskiyi cope atabilirsin, erkeklerin lafina degil hareketlerine bak.

yine anayasayı bir kenara itip 'ben yaparım' moduna geçmişler. bu adamın hırsı karşısında şapka çıkarılır, bi de üstüne kendini köle hisseden kocalar sevinç gösterisi yapıyor.

https://x.com/siyahsancak...tatus/2069096758202732947

forumlar falan hep aynı şey; kadınlar anlayışlı olun, sabredin, eşinize destek olun diye diye bitmiyorlar. evlilikte mutluluk için önce kendi sınırlarını çizeceksin, sonra da rahat bırakacaklar seni. yoksa illa bir gün duvardaki çatlak oluyorsun.

(bkz: mutlu evliliğin sırları forum)

kaynana denince akla gelen o tatlı tebessüm mü, yoksa her hafta sonu evinizde zoraki misafir ağırlamak mı? ben ikinci seçeneği yaşıyorum. kocaman bir hayır demeyi öğrendim, çünkü insanın kendi evinde bile rahat edememesi kadar sinir bozucu bir şey yok.

lot 34 ne lan? down sendromlu bir lot mu? grandmacore'u bilen var mı amk? şimdi buna da akım diyip satacaklar bize.

önce bi almayın şu tavsiyeleri, 'iyi kız' olup kendinizi paralamayın. adam arasan yolda üç tane çıkar, yeter ki kendi dibinize vurmayın.

bir sporcunun sokak hayvanlarını sahiplenmesi iyi bir imaj çalışması olabilir ama samimiyetini de sorgulamak lazım.