asfaltın şarkısı

istanbul trafiği dediğin, insanın içindeki o bitmemiş ağıt gibi. her köşe başında başka bir hikaye, her korna bir çığlık. boğaz kenarında durup akşam ezanını dinlerken bir tuhaf oluyorum, trafik de tıpkı kader gibi akıp gidiyor işte.
(bkz: mardin taşları ve hüzün)