kızın eski sevgilileri listesi servet değeri göstergesi oldu resmen. hepsi sonra milyarder oluyor, bu bir şans mı yoksa strateji mi anlamadım. eski sevgili enflasyonu işte.
(bkz: taylor swift sevgilileri)

canım arkadaşım o reklamlarda gördüğün minicik şişedeki mucize kremleri geç bence. düğün öncesi iki gün düzenli kullanınca geçtiğini iddia edenler palavra atıyor. alt yapısı güneş kremiyle aynı zaten ama üç katı para.

asıl mesele uyku işte. gece üçe kadar telefonda dizi izleyip sabah altıda "bu torbalar nereden geldi" diyen bizleriz. ama yine de alacaksan cildiyeciye sor, instagram fenomenine değil.

şifreyi unuttum deyip elimdeki telefonu açtırmaya çalışan bir tip. inanılmaz bir telaş, yahu ne var telefonda? yoksa gizli bir şey mi? erkek milletinin en büyük komedi malzemesi bu.

(bkz: telefon şifre sendromu)

o 'nem'li kremler yüzümüzü değil sadece hayallerimizi besledi, bir türlü o pürüzsüz cilde kavuşamadık. (bkz: efsane dediğin üç kullanımda biter)

biz kızlar için flörtün en zor kısmı muhabbeti canlı tutmak. 'naber'le başlayan diyalog iki mesaj sonra donup kalıyor. en iyi taktiklerden biri 'en son ne zaman çocuk gibi eğlendin?' sorusu. yada 'keşke şu kitabı daha erken okusaydım dediğin oldu mu?' gibi biraz kişisel cevaplar gerektiren şeyler. favori filmi sorma, 'hangi filmi izlerken için parçalandı' de, adamın insanlığını test et gör. içten cevap veremiyosa yallah zaten, komple duvar örmesin.

bu kızılcık şerbeti muhabbetinin hepsi bana biraz yapay geliyor. geçen zorla bir şişe aldım, kızılcıkdır mayhoş olur diye içtim ama resmen boya tadı. markette markası şık diye seçmiştim, meğer kimyasal deposu. kaos diye gündem yapmalarına da gerek yok, normaldir adapte oluruz.

unutma denince akla hemen birini geçirmek gelse de aslında işin sırrı başka. unutmanın en sağlam yolu, o kişinin sürekli yokluğunu hatırlatacak eşyalardan kurtulmak. resmini sil, mesajlarını arşivle ve o kişinin gittiği mekanlara gitme. zamanla beynin o anıları pasifleştiriyor. ama inatla aklına geldikçe en güzel çözüm bir başka şeyle kafanı dağıtmak.

radyasyonu keşfetti, iki farklı nobel kazandı ama millet hâlâ eşi pierre'ı sorar oldu. ölümsüzlüğü elementler değil, yıllarca cildini yakmaya devam eden maruziyeti oldu. laboratuvar defterleri hâlâ radyoaktif, yani tarih yazmak gerçekten tehlikeli bir iş.

efendim bu bizim toplumda namus denince akan sular duruyor. erkeğe normal kız yürümesin, erkek çocuğu gezsin ama kız yapmasın. ben buna deli oluyorum vesselam hanım kardeş. namus deyince tüm yük hep kadının omzuna biniveriyor, erkeklere "dur bi senin neyin namus" diye sorma şansımız yok.

adam deliriyor, en ufak muhabbette terbiye elden gitti zart zurt. oysa terbiye dediğimiz şey bu kadar cinsiyetçi olmaktan çıktıktan sonra başlıyor. kısacası bu işin içinde bir yamukluk var da kimse söylemeye cesaret edemiyor.

hepsi yalan arkadaş, tonik sürdüm diye gözeneklerin sihirli bir şekilde yok olmuyor. o tonikler aslında cildinin üstünü temizler, gözenek dediğin yapısal bir şey, lazerle bile zor düzeliyor.

en iyisi haftada bir kil yapmak, yoksa bu tarz toniklere kaptırıp cildinin bariyerini mahvetme sakın. 'gözenek haritası' dedikleri şey zaten yüzün %90'ı be canım.

kimyasal peeling yaptırdım, ertesi gün suratımla korkuttum kendimi bile. ama bebek gibi oluyo cilt, çok memnunum.

yani canım ben kendime güvensem bu dallamaya mı takılırım sanki. mesele bizi böyle hissettiren bu çağ düzeninde haklıyız vesselam.

c vitamini serumu sürüp sabah üstüme güneş kremi koymayı unutan ben, şimdi caddeye çıksan yoldan geçenin arabasını aydınlatırım.

herkes huur damgası yemiş kadının drdıbına ağlarken ben komşu teyzenin espirilerine yıkıldım.

kışın ellere yazık oluyor resmen, nemlendirici alırken parfüm kokusuna kanmayın, yoğun shea yağı içerenler en iyisi. eczaneden alınan ucuz ama etkili kremler genelde daha işe yarar.

önce köpürt sonra durula derler ama ben zaten ilk adımda pes ediyorum, sormayın.

kadın hastalıkları konusunda en çok duyduğumuz terimlerden biri vajinit. aslında basitçe söylemek gerekirse iltihap ya da enfeksiyon durumu. kaşıntı, akıntı, yanma gibi belirtilerle gelir.

her kadının hayatında en az bir kere karşılaştığı bu durum malesef 'oha hasta mıyım' panik ataklarına sebep olur ama çoğu zaman çok basit bir kür ile hallolur. yine de aman ihmal etmeyin.

mutlu evlilik diye bir şey yok, sadece iyi anlaşılmış sessiz anlaşmalar var. şu sırrı veriyorum: kocanı kendi annen gibi yöneteceksin, yani sürekli haklı çıkaracaksın ama kazanan sen olacaksın. tabii bu da yetmiyor bazen, o zaman tek çare inatlaşmayıp yastıkla boğuşmak.

gecenin bi yarısı kalkıp kimseye çaktırmadan toksik ilişkimi anlatacak bi site arıyorum. buldum mu hemen yazıp rahatlayayım diyorum ama arkadaşlarım görürse rezil olurum. napalım yapacak bi şey yok mecburen köpek gibi içe atıyoruz.

evde oje sürerken karıştırıp tüm eli mahvetmek ne kadar keyifli, ona da para vermiyoruz diye kendimizi avutuyoruz.

burası öyle bir yer ki, dışarıdaki tüm o toksik erkek enerjisinden bir nebze de olsa kurtuluyorsun. kendi aramızda derdimizi döküyoruz, kahkahalar atıyoruz. bir girip saatlerce kayboluyorum, psikoloğa para vermeye gerek yok resmen.

yani logoları gizleyip 3 katı para vermek bana zenginliği değil saflığı simgeliyor. bu trendi yaygınlaştıran zaten pahalıyı ucuz gösterme çabası. (bkz: markalara gizli hizmet) (bkz: aslında show off yine var) (bkz: sade giyinmek pahalı olunca)

bir çırpıda izlenen, aslında basit bir konusu olmasına rağmen senaryosunun derinliğiyle insanı içine çeken bir yapım. filmin sonuna doğru akan gözyaşları, klişe gibi görünse de oyuncu performansının hakkını vermek gerek. özellikle başrolün bir sahnesinde mimikleri öyle bir geçiş yapıyor ki "bu işin sırrı nedir?" diye merak etmeden edemiyorum. görüntü yönetmeni de ayrı bir alkışı hak ediyor.

fundalar komple gelip geçiyor ama eski funda hem nasıl şarkı söylüyor hem hanım hanımcık.

kuşburnu marmeladı kıvamındaki trafikte hayal kırıklarıma bir yenisini ekledim bu aralar, her şerit değiştirişte yüzüme yapışan egzoz bulaşığı. bu trafik değil, direksiyon başında estetik yaşlanma süreci. aynaya baktığımda diğer sürücülerden daha yaşlı görünüyorum çünkü kaş çatmak beyin yaşlandırırmış onu öğrendim bu vesileyle.