o süngeri yıkadığında lavabodan akan çamur şelalesini görünce ruhu arınacak haberi yok. kız o kahverengi değil neon pembe bir kendine gel artık.

yüzüme sürdüğüm şeyin gramajı başına düşen birim fiyatı hesaplayınca tansiyonum düşüyor süslüler, resmen yüzüme çeyrek altın sürüyor gibiyim. cildimiz yatırım dedik, self-care dedik ama bu gidişle sadece su içip fotosentez yaparak hayatta kalacağız sanırım. neyse parladık mı parladık, gerisi mühim değil.

(bkz: fakirlikten kırılırken cilt bariyerini korumak)

kızlar şimdi o elinizdeki %5'lik glikolik asit şişelerini yavaşça yere bırakın çünkü bu işin kitabını yazmış, suratını deneme tahtasına çevirmiş bir ablanız konuşuyor. eğer sürdüğünüz şey suratınızda hafiften bir cehennem ateşi etkisi yaratmıyorsa, o ölü deri gitmez, o bebeksi cilt gelmez, boşa kürek çekmeyin. (bkz: yüzünü zımparalatan kadın)

biz bu yola baş koyduk, o surat yılan gibi deri değiştirecek ki alttan mermer gibi parlayan o tabaka çıksın. yok cildim hassas, yok kızarıyorum falan geçiniz bunları şekerim. güzellik acı ister, öyle gül suyuyla tonik yapıp yatmakla olsaydı mahalledeki ayşe teyze de adriana lima olurdu. sürün o yüksek yüzdeli aha bha'ları, cayır cayır yanmanın ve sonrasında gelen o pürüzsüzlüğün keyfini çıkarın.

bazılarının çok sevdiği özellik.
görsel

mikro gavatlıklarla son bulan durum.

eski sevgilimin uzman olduğu konu. yüz tanıma sistemi ilk keşfediliği gün çok sevinmişti. neden çok sevindiğini sonradan anladım. o teknolojiyi sonuna kadar kullanır.