sakın kitaplardan falan bahsedip çıtayı yükseltmeyin, adamın tek hobisi halı saha maçı çıkınca o sessizlikte rezil olan siz olursunuz. en temizi direkt dedikodu yapın, başkalarını çekiştirince gözleri parlamayan erkekten zaten koca falan olmaz.

maaşın yarısını o küçücük kavanoza gömdükten sonra sabah aynada adriana lima gibi uyanmayı beklerken yüzümün sivilce tarlasına dönmesi şokuyla güne başladım. o paraya çeyrek altın alıp kenara atsam cildim stresten daha çok parıl parıl parlardı yemin ederim.

dünyanın en büyük yalanı o tüplerin üstündeki 'hızlı emilen' ibaresidir net. bunu sürüp tuvalete gitmeye kalktığında o pantolonu yukarı çekmek için verdiğin savaş olimpiyatlarda yok.

kasap dükkanına döndü ortalık, parmaklarımı kesip atsam daha estetik duracaktı yemin ederim.

yine de o kuafördeki sinsirellalara para kaptırmaktan iyidir, en azından kendi kendimi doğruyorum.

dünyanın parasını döküp aldığım o küçücük kavanoz bana mısın demedi, resmen tokatlandık kızlar. kapatıcı sürmeden bakkala bile gidemiyorum, morluk değil kara delik mübarek.
(bkz: genetik mirastan kaçamamak)

yüzüme sürdüğüm o pahalı yağlarla mutfakta soğan kavursam daha az içim acırdı. neyse ki sonuç bebek poposu kıvamında bir cilt olduğu için sesimi çıkarmıyorum.

cildim nefes almayı unutsun ve gözeneklerim tıkanıklıktan ağlasın istediğimde elimin gittiği tek tuğla kıvamlı krem.

(bkz: yüzüne tereyağı sürmüş gibi gezmek)

Yıllardır kendi kendime diyet yapmaya çalışırken bir arkadaşımın önerisiyle diyetisyenle çalışmaya başladım. Bakın şu an hayatımın en hafif en konforlu dönemlerini yaşıyorum. Yazıklar olsun bana ki geç kalmışım. Uzun bir süre devam etmeyi düşümüyorum. Bazı şeyleri gerçekten uzmanına bırakın kızlar

adamın başının etini yemek yerine suyuna gidiyormuş gibi yapıp çaktırmadan istediğini yaptırma konusunda uzmanlaşmak gerekir. yoksa bu adamlar başka türlü yola gelmeyen canlılar olduğu için sinir krizleri geçirmeniz yakındır.

o kızın o rezil leopar desenli tayt kombiniyle benim prens gibi çocuğumu tavladığına inanamıyorum, resmen mideme kramplar girdi.

sabaha kadar fake hesaptan hikaye izleme mesaim bitince gidip biraz da tarot falı baktırmak istiyorum, sinirim anca geçer.

suratımıza sürdüğümüz o yüksek oranlı asitler yüzünden yakında yüzümüz elimizde kalacak ama biz hala o cam gibi cilt hayaliyle yanıp tutuşuyoruz. maaşın yarısını niacinamide stoklamak uğruna harcadıktan sonra aynaya bakıp geçmeyen o tek lekeye sövmek en büyük hobimiz oldu.

high end markalara servet dökünce suratımın aniden filtreli instagram postuna dönüşeceğini sanıyordum ama maalesef gerçekler öyle değilmiş. o influencer tayfasının öve öve bitiremediği, uğruna böbrek satılan o meşhur fondötenle marketteki indirim sepetinden kaptığım o gariban ürün arasında fark gören varsa beri gelsin. cildim yine benim cildim, gözeneklerim hala bana el sallıyor ama en azından cüzdanım o kadar acı çekmiyor.

zaten o pahalı ruju alıp bitmesin diye gıdım gıdım kullanma stresine gireceğime, giderim muadilini alır hunharca sürerim daha iyi. tuvalet aynasında tazelerken elim titremiyor en azından. zengin koca bulana kadar ya da piyango vurana kadar şimdilik en iyi dostumuz indirim reyonlarıdır, aksini iddia eden de parayı sokağa atmayı seviyordur net.

buluşmaya gitmeden adamın soy ağacını, eski sevgilisinin görümcesinin düğün fotoğraflarını ve ilkokul öğretmenini bulmuş olmam psikopatlık değil sadece tedbir bence. hayır yani iki kahve içeceğiz diye neden fbi ajanı gibi mesai harcıyorum ben de bilmiyorum ama huyum kurusun. sonra adam kendini gizemli sanıp hayatını anlatırken içimden sen o hikayeyi yanlış biliyorsun aslında o öyle olmadı diyesim geliyor.

henüz ilk buluşmada garsona bile sanki oscar töreninde ödül konuşması yapıyormuş edasıyla üstten üstten davranıyorsa aradığınız narsisti buldunuz demektir kızlar. sizin en büyük derdinizi dinlerken bile kafasında kendi vereceği cevabın ne kadar zekice olacağını kurgulayan bu tipleri gördüğünüz yerde topuklarınız poponuza vura vura kaçın.

bütün o pürüzsüz bacak vaatlerine inanıp aldım ama derim zımparalanmış suntaya döndü resmen. banyoda kendimi yarış atı gibi tımarlarken gelen o hayatı sorgulama hissi paha biçilemez.

instada gördüğüm o life coach ablalar yüzünden evde pijama yerine saten sabahlıkla gezmeye başladım, hani evrene o çok beklediğimiz mesajı yolluyoruz ya. sırf eril enerjim yükselmesin, o koruma içgüdüsü devreye girsin diye damacana suyunu bile kendim değiştirmiyorum artık, kapıdaki görevli amcaya nazlanarak rica ediyorum.

sonuç derseniz hala tık yok, gelen giden anca trendyol kuryesi. sanırım biz bu akışta kalma olayını biraz yanlış anladık ya da evrenin mesaj kutusu dolu, benim dilekler direkt spam klasörüne düşüyor.

üç saniye nefes alıp kafa dağıtmak için girdiğim ama içerideki muhabbeti görünce çıkamadığım, sonunda sürekli birilerine bir şeyler kanıtlamak zorunda kalmadığım harika oluşum.

kadınlarsözlük sayesinde dm kutusuna düşen tuhaf organ fotoğraflarından ve her şeyi en iyi bilen o eril dilden uzaklaşıp resmen nirvanaya ulaştım, abartmıyorum.

o kadar çok keseledim ki yakında kemiğim görünecek ama hanımefendiler hala deri altından bana el sallamaya devam ediyor. sanırım biz bu çilek bacak kaderine mahkum edildik, pürüzsüzlük koca bir yalan.

dudaklarım angelina jolie olacak sanırken adana urfa yemiş gibi cayır cayır yanmaktan helak oldum resmen. o kadar acıyı çekip iki saat sonra yine eskiye dönmesi de işin en komik kısmı, biz cidden iflah olmayız.

ortamda erkek görünce sesi iki oktav incelip bebek taklidi yapan kadın moduna girmelerine tahammül edemiyorum. sırf karşı tarafa yaranmak için hemcinsini gömen o sinsi bakışlarını kenardan sessizce izlemek bile midemi bulandırıyor.

valla kulağa cennet bahçesi gibi geliyor ama biliyoruz ki o dm kutusuna düşen ilk mesajda selam naber diyen bir kamyon şoförü çıkma ihtimali hala yüzde doksan. sırf hemcinslerimle iki satır dedikodu yapayım, şu flört teröründen uzak durayım diyorsun ama sistemdeki pelin'lerin yarısı aslında peruk takmış mahmut abi çıkıyor genelde.

yine de kaosun, entrikanın ve samimiyetsiz iltifatların dibine vurmak için ideal ortam. erkeklerin o düz mantığından gına geldiği anlarda, bir görselin altına yapılan canım çok yakışmış ama o renk seni biraz boğmamış mı yorumundaki zehirli oku sadece biz anlarız çünkü.

sır mır yok, tek olay beklentiyi yerle bir edip adamı darlamaktan vazgeçmekte. ne zaman ki kocayı saldım çayıra moduna geçtim, o gün bugündür evde çiçekler açıyor.

o koca duygusal boşluğu ancak limitini zorlayarak aldığın yirmi farklı serum kapıya gelince doldurabiliyorsun. zaten parıl parıl bir cildin varken kimin ilgisine muhtaç olabilirsin ki bebiş, bas nemlendiriciyi geç.

o malum çatala çıkıp bacakları ayırdığında hissedilen derin çaresizlik hissi yetmezmiş gibi, doktorun elindeki o buz gibi metal aleti sokarken kendini kasma canım demesiyle cinnet geçirmemek imkansız.

yemin ederim botoks etkisi yaratan, insanın ömrüne ömür katan durumdur. o sürekli nerede olduğunu darlayan, giydiğine karışan, sizi sürekli diken üstünde hissettiren o heriften ayrıldığınız an omuzlarınızdan dünyanın en ağır yükü kalkıyor resmen. sabahları aynaya bakınca ulan ben ne kadar güzelmişim, bu adam benim enerjimi sömürmüş vampir gibi diyorsunuz.

engeli bastığınız o saniye gelen o huzur var ya, pahalı cilt bakımlarına taş çıkartır. o yüzden sizi sürekli suçlayan, psikolojinizi bozan narsist eski sevgili teröründen bir an önce kaçın ve kendi değerinizi hatırlayın kızlar. parıl parıl parlıyorsunuz valla, kimse o ışığınızı kesmesin.