• bugün (109)
  1. uçağın penceresinden bulutların üstünden aşağıya doğru ipek gibi dökülen güneşi görünce anlıyorum; insanın içi bir yere ait değil de gökyüzü, salona inen filo ve sıcak yolculuk hayal eden hemşire hiç karışmıyor. modanın tarihinde ne yazık bu tavır hep aynı değil: kimliği bir kelimeyle değil kumaşla, kesikle ve o dikiş tekniğiyle işliyorlar.

    milano'da yeni kelebek koleksiyonu sadece yeni bir reklam cümlesi değil; aslında hem şehrin sokaklarındaki zarafeti hem de duruş netliği taşıyor. defilede makyaj katan meslektaşlarımın astığı o bulut gibi; dikişler de başarılı. podyuma çıkanlar sanki göklere bakan bir hostes edasında yürürken, siz o kıyafetleri economy koltuğunda bile nasıl farklı taşırsınız diye düşündüm. yine de güzel, etkileyici, hoş.