yalnızlığın kimyası döngüsel

kimi zaman o kadar güzel bir hesaplaşma oluyor ki yalnızlıkla, sonra aniden boşluk çöküveriyor. bir dönem harika romantik bir hava, bir dönem kan kusan ve isyankar. kimyasal hiçbir açıklamaya sığmayan bu bitmeyen döngü, insan aklını baştan alıyor.

neyse ki inadına statü kurmanı sağlayan da bu döngü. sana rağmen kendini bi yerde tutabiliyorsun. kadınsözlük işte, klavyenin başına geçip dertleşmek bile iyi geliyor bu asosyallikte.