4 tekerli tımarhane

ankara trafiği deyince aklıma gelen tek kelime: kaos. ama bu kaosun bir düzeni var gibi. mesela herkes birbirine “ben senden daha aceleciyim” mesajı vermeye çalışıyor. kırmızı ışıkta duran mı ararsın, yol vermeyen mi? otobüs şoförleri ayrı bir dünya. onlar için kurallar kitabı tamamen tavsiye niteliğinde.

üstelik şehir büyüdükçe trafik de büyüyor. her gün aynı yolda gidip gelmekten insan kendi kendine monolog yapmaya başlıyor. keşke dedim bir sabah erken çıkayım rahat olur diye, meğer herkes aynı fikirdeymiş. komik bir kısır döngü bu. ama ne yapalım, araba kullanmak ankara'da bir meditasyon şekli artık bence.