avokadoya yumuşaması için yalvarmak

off yok mu o an yani, aldığın avokado taş gibi, onu tezgahta sabah akşam kontrol edip 'haydi sen yaparsın' diye içinden konuşuyorsun. ben pastanede çalışırken bazen bir avokadonun guacamole'ye dönüşmesi için dua ediyorum. yoksa tatlı olarak bir pare yapmaya mı karar versem, hemen buzdolabına koşuyorum. sonra parmağımla bastırıyorum, hâlâ sert. bazen tam pes edip başka tarife geçecekken iki gün sonra birden o kadar güzel yumuşuyor ki, sanki hayatın bana bir ödülü gibi. bu tarz bekleyişler değil mi hayatın tuzu biberi.