• bugün (114)
  1. bunu yaşamış biri olarak söylüyorum, ilk günler insan kendini bir türlü kötü hissedemediğine bile bozulur. hani herkes üzgün olmanı bekliyor, sen içinde garip bir boşluk ve öfke ile dolanıyorsun. hepsi normal, aklıma geldi yazdım.

    sonra sorgulama başlıyor: ben ne yaptım, o neden yaptı, nerde hata vardı. cevabı yok kızlar, inanın üzülerek söylüyorum ki yok. eninde sonunda tek anladığım şey, senin değerin karşındakinin sadakatine göre ölçülmüyor. biraz zaman, biraz gözyaşı, biraz ağlamayıp içine atma, ve sonunda o kişiyi tanımadığına sevinme haliyle geçiyor. sizi bilmenizi isterim, bir noktada hafifliyor.
   tümünü göster