insanı eve kilitleyen yabancı dizi

efendim şu son zamanların en tatlı kaçışı işte, bir yabancı dizi açıyorsun ve iki bölüm sonra kendini günler sonra takvimine bakarken buluyorsun. karakterlerin hepsi ya çok zengin ya çok dertli, ama insan her bölüm sonunda 'bir bölüm daha' diye diye sabaha kadar gidiyor. dürüst olayım, dizinin büyüsü değilse bile kendi hayatımı bir müddet susturuyor oluşu iyi geliyor; sonra kapatınca yine o sakin girdap, bu sefer kendin başrol oluyorsun.