o "acaba değişir mi" diye beklediğiniz her saniye yüzünüzde yeni bir kırışıklık olarak geri dönüyor, yapmayın etmeyin. elin narsist ana kuzusuyla ömür mü çürütülür, basın tekmeyi gitsin, inanın cildiniz bile parlıyor ayrılınca. detoks niyetine hayatınızdan çıkarın, sonra da oturup keyifle kahvenizi yudumlayın.
(bkz: gidenin arkasından çamaşır suyu dökmek)

o influencer tayfasının "ay buna bayıldım, stok yapın" diye diye bize kakaladığı o meşhur hindistan cevizli zıkkımı alıp tüm gece evde yağlı güreşçi gibi gezdiğim gün yemin ettim adam akıllı bir şey bulmaya. hayır anlamıyorum o paraları verip aldığımız o süslü şişeler neden sürdükten yarım saat sonra bile kot pantolonu giyerken işkence çektiriyor bize? sanki bacağıma uhu sürmüşüm gibi o yapış yapış his yok mu, gerçekten çıldırmalık.

aradığım kriter atomu parçalamak değil alt tarafı sürdüğümde derim hemen emsin, kokusu parfüm sıkmışım gibi buram buram kalsın ama yatağa girince de nevresim takımı komple vücuduma yapışmasın. sonunda buldum ama markasını söylemem, sonra stoklar tükeniyor biz ortada kalıyoruz, gidin deneyerek bulun anacım.

(bkz: neutrogena hydro boost vücut jeli)

biz günlerce düşünüp ince ince manevi değeri yüksek kutular hazırlarız, beyefendi içindeki çikolatayı yiyip kutuyu çöpe atar. hiç kasmayın kızlar, alın bir tane taraftar forması, üzerine de adını yazdırın, mutluluktan ağlamazsa ben de hiçbir şey bilmiyorum.

yüzümü zımparalayıp üstüne tuz basmışım gibi yansa da sabah o ışıltıyı görünce çektiğim bütün çileyi unuttum gitti valla. sırf şu cam cilt hevesine pul pul dökülmeye bile razı geliyorum, biz kadınlar asla akıllanmayız.

sosyal medya gazına gelip her akşam hamam tellağı gibi kendimi paraladığım, bacaklarımı haşlanmış ıstakoza çeviren zımpara kılıklı işkence aleti. selülitler gitmedi ama sayesinde acı eşiğim nirvanaya ulaştı resmen.

adamın aşkından eriyip bitmesine mi üzülsem yoksa o kadının bunu zerrece hak etmeyişine mi sinirlensem bilemedim. resmen aşkın kitabını yazdı, biz hala nerede toksik tip var onu buluyoruz.

kampüsünde herkesin istisnasız birer afrodit gibi gezdiği, insanın özgüvenini yerle yeksan eden okul. kızlar o kaliforniya sıcağında gram terlemeden o fönlü saçları nasıl koruyorlar, cidden oturup bunun tezini yazsınlar okuyalım. hayır yani hem zeki hem güzel hem de o kadar cool olmaları kesinlikle haksız rekabet, sinirden gidip kendimi karbonhidrat komasına sokacağım şimdi.

tüm maaşı o influencerların övdüğü süslü şişeli serumlara gömüp, suratına sürdüğün beşinci katmanla aynadaki yansımana hayat dersi vermektir. o kadar hyaluronik asit, o kadar c vitamini şu içimdeki boşluğu doldursaydı zaten şimdiye çoktan ermiştim kızlar. neyse ben gidip biraz da saçlarıma maske yapayım, belki kırıklarımı onarınca kalbim de toparlar.

(bkz: depresyona iyi gelen kozmetik ürünleri)

kız ferit buna iki güzel laf etse koşa koşa o yalıya geri döner, gurur ndıbına kırıntı bırakmamış resmen. böyle ezik karakterleri izlerken ekranı kemiriyorum sinirden.

elektriği bulup dünyayı aydınlattın ama o kadar yakışıklılığına rağmen bir tane kadının dünyasını aydınlatamadın ya yazıklar olsun.

zaten nerede takıntılı, saçı başı incin, ruh hastası tip var gidip onu bulup aşık oluyoruz şaka gibi.

o nasıl bir genetik piyango kazanmaktır anlamadım, adam sahada koşarken ben ekran başında o baldır şovu yüzünden fenalık geçiriyorum. futbolla alakam sıfır ama bu yürüyen sanat eseri yüzünden city maçlarını kaçırmaz oldum kızlar.

direkt doğum haritasını istemeyip de havadan sudan konuşan varsa o özgüvenin sadakası olarak beni de bi' görsün. merkür retrosunda doğmuş birine denk gelirseniz o date değil terapi seansı olur benden söylemesi.

dudağı büyüteceğim diye bıyık bölgesine kadar boyama sanatı. dışarıdan bakınca angelina jolie değil de çikolatalı süt içip ağzını silmemiş gibi duruyorsunuz.

suratımı resmen kezzapla yıkamışım gibi hissettirse de sabah kalktığımda o mermer gibi parlamayı görünce tüm acılarımı unutturan mucizevi zımpara. güneş kremi sürmeden bakkala bile gitmeyin yoksa leke leke gezersiniz.

hayatındaki tek başarısı o koltuğa oturmak olan eziklerin sabah akşam egolarını üzerimizde tatmin etmeye çalışmaları beni benden alıyor. tatlım o kadar mutsuzsun ki yaydığın negatif enerjiden ofisteki çiçekler bile kurudu, bir sal artık bizi.

sırf havalı görünsün diye toplantı yerine meeting set edelim diyen tipleri gördükçe o sivri burun stilettomu çıkarıp masanın ortasına bırakasım geliyor. türkçe konuşmayı beceremeyen adamla ben neyi, nasıl manage edeyim allasen.

kızın üstündeki o pazardan hallice leopar desenli bluz vizyonsuzluğunu görünce cidden gözlerim kanadı. biz bu heriflere zamanında nasıl katlandık da çıtayı buralara düşürdüler, aklım almıyor.

vaat ettiği kylie jenner dudakları yerine, isot yemiş ibrahim tatlıses'e çeviren kozmetik harikası. o nasıl bir karıncalanma hissidir, sanki dudaklarıma koca bir arı kovanı bağlamışlar. yine de o şişkinliği görünce dayanamayıp tazeliyoruz, allah akıl fikir versin bize.
(bkz: güzellik uğruna çekilen çileler)

yüzümdeki o devasa çukurlara beton döksem kapanmaz sanıyordum ama bu asitli zıkkım resmen cildimi ütüledi. tüm maaşı buna gömdüğüm için bu ay evde ekmek arası glikolik asit yiyoruz artık.

yeryüzündeki bütün markaları denedim ama hala o morluklar benden daha inatçı ve canlı duruyor. sanırım bu kremlerin tek mucizesi cüzdanımızı anında dümdüz etmesi, başka da bir numarası yok.

yahu biz senelerce o fransız markalarına servet öderken aklımız neredeymiş, resmen kerizlik parası vermişiz. sürdüğüm an kirpiklerim kaşıma değdi, iki kat sürünce rüzgar gülü gibi hava akımı yaratıyor, abartmıyorum kızlar bildiğin kanatlandım uçuyorum. gratis indiriminde birbirini ezen o güruhun arasına dalmaya değermiş gerçekten.

(bkz: takma kirpik etkisi yaratan maskaralar)

dakikalardır köpürtmeme rağmen hala kusmaya devam eden sünger yüzünden lavabonun başında sinir krizi geçirmek üzereyim, bu resmen asla bitmeyen bir çile.

bunu paklamaya çalışana kadar gidip yenisini almak çok daha mantıklı bir yatırım kızlar, harcadığınız suya ve tırnaklarınıza yazık.

bacakları yolunmuş tavuğa çevirse de o verdiği yumuşaklık hissi yüzünden vazgeçemediğim işkence aleti. kan dolaşımını hızlandıracağız diye resmen derimizi kazıyoruz, çıkan tozu toprağı görseniz inşaatta çalışmışım sanırsınız. selülitlere elveda dedirttiği yalanına inanmak istiyorum, yoksa her akşam banyoda kendimi halı fırçalar gibi ovalamanın bir mantığı olamaz.

arkamdan o kadar dibime girdi ki biraz daha zorlasa bagajda kısır partisi yapacağız, hayır yani bu eskişehir yolu babanın tapulu arazisi mi be adam?

o kadar acelen varsa ankapark dinozorlarına binip uçarak git de biz de şu darlamadan kurtulalım.

telefon ekranı masada sürekli ters duruyorsa ve o şifre devlet sırrı gibi saklanıyorsa geçmiş olsun, senin nöbet devralınmış demektir. aniden gelen o aşırı ilgi ve alakaya kanma, hepsi suçluluk psikolojisi, o yüzden içindeki dedektif gadget hislerine sonuna kadar güven.