içinden çıkan malzemeyle rahat iki düğün, bir kına gecesi makyajı çıkarılabilecek, biyolojik silah kıvdıbına gelmiş o süngeri yıkamak tam bir işkence. o kadar çitilemenin sonunda bile rengi asla açılmıyor, sanırsın içine kara delik kaçmış ne sürsem yutuyor mübarek. temizleyeceğim diye harcadığım sabuna, suya, emeğe yazık gerçekten, fırlatıp atın.

fenomenlerin öve öve bitiremediği o asitli suyu suratıma boca ettim ama gözeneklerim hala dünya haritası gibi orada duruyor.

cildinizdeki o kraterleri tonikle değil anca inşaat harcıyla kapatırsınız, boşuna paranızı çarçur etmeyin.

kendini okulun müdürü, öğretmenin patronu, bizim de başkomutanımız zannetmesi gerçekten sinirlerimi zıplatıyor.

o topladığın paraların hesabını ver önce sen rukiye, bırak şimdi kahvaltı organizasyonunu.

indirim dönemlerinde kasada saç saça baş başa kavga etmeye değecek tek kozmetik ürünü budur net. sürdükten sonra o daracık kotu giymeye çalışırken dansöz gibi kıvranmak istemiyorsanız paraya kıyıp adamakıllı bir marka alacaksınız. aksi halde bütün kış pul pul dökülen bacaklarınızla gezersiniz, benden söylemesi.

yüzüme sürdüğüm an cildim bebek gibi olacak sanarken kireç sökücü dökülmüş fayansa döndü resmen suratım. indirimde yakaladım diye sevinirken meğer cildimin bariyerini kendi ellerimle çökertmişim, bu markayla toksik ilişkimiz an itibarıyla bitmiştir.

o kadar para döküp aldığım minicik şişe sayesinde kaşlarımın kendi yerçekimi kanununu ilan etmesini hayranlıkla izliyorum. yakında alnımdan taşan bu kıllara fön çektirmeye başlarım, gerçekten bu seviyede bir gürleşme şaka olmalı.

ferit'in o mıymıntı hallerine maruz kalıp hala aşk diye ölen seyran'a acil şifalar diliyorum, vallahi izlerken benim tansiyonum düştü. o yalıdaki herkesi tıkıp toplu terapiye göndermeden bu kaos bitmez.
(bkz: toksik ilişkilerin kitabını yazmak)

kuaföre vereceğim parayla iki tane iced latte içerim cimriliği yüzünden giriştiğim, sonu genelde kan revan içinde biten eylem. o et pensini tutarken kendimi mikro cerrahi yapan doktor gibi hissediyorum ama sonuç daha çok kasap çırağı performansı oluyor. sol ele oje sürerken picasso gibiyim, sıra sağ ele gelince titreme nöbeti geçiriyorum resmen.

ojeyi taşırmadan sürmek bir yana, tam bitti derken ojenin kurumadığını unutup saçı başı düzeltmeye çalışmak ve tırnağın üzerine harita deseni çıkarmak beni benden alıyor. o kadar uğraş didin, iki saat sonra duşa girince o ojenin ucu soyulsun. sinirden tırnaklarımı kökünden sökmeme ramak kaldı, bu iş benim harcım değilmiş net anladım.

(bkz: oje sürdükten hemen sonra tuvaletin gelmesi)

fenomen ablamız övdü diye koşa koşa aldığımız, sürünce suratı casper’a çeviren o kireç gibi kremlerden gına geldi artık. o kadar parayı çöpe atacağıma yüzüme yoğurt sürerim daha iyi, en azından doğal maske olur.

yine de o fransız markasından şaşmayan, cüzdanındaki son kuruşu dermokozmetiğe basan o vizyonlu kadın benim işte.

öyle bir dünya yok kızlar kendimizi kandırmayalım, yüzünüze mala ile filli boya iç cephe çekmiş gibi gezmek istemiyorsanız o sivilcelerin gölgesi illa ki belli olacak.

hem porselen bebek gibi olayım hem de cildimde hiçbir şey yokmuş gibi dursun diyorsanız gidin cildinize baktırın, şişelerde mucize aramayın zira gün ışığında hepimiz kek gibi duruyoruz.

o kadar ağlayıp zırladığınız herife dönüp bir bakın, yemin ediyorum sadaka niyetine çıkmışsınız vizyonsuzluğunuzla gurur duymayın kızlar.

gidin kendinize şöyle eli yüzü düzgün yeni bir bela bulun ki çivi çiviyi söksün.

adamın cildine ütü basmışlar gibi pürüzsüz durması sinirlerimi bozuyor, yemin ederim bizden daha çok bakım kremi ve serum kullandığına bahse girerim.

bebek poposu gibi cildim olacak sanarken bir haftadır evde komodo ejderi gibi deri dökerek geziyorum. güzelleşelim derken resmen freddy krueger'ın kayıp kız kardeșine döndüm.

sabah sabah nemlendiricimin güncel fiyatına bakayım dedim tansiyonum düştü, resmen yüzüme sürdüğüm şey çeyrek altından daha kıymetli hale gelmiş. mecburen yine gratis indirim kuyruklarında birbirimizi yolacağız kızlar, avrupa'daki hemcinslerimiz gibi şımarmak bize haram oldu. hayaller la mer hayatlar vazelin yemin ederim, sinirden sivilce çıkardım.

(bkz: fakirlikten cildin pul pul dökülmesi)

valla kimse kusura bakmasın, o telefonu tuvalete bile götürüyorsa o benim güvensizliğim değil beyefendinin potansiyel bir karaktersiz oluşuyla alakalıdır.

biz durduk yere delirmedik, siz delirttiniz arkadaşlar.

suratınızdaki o bütün günün kirini pasını cık cık diye söken yağın verdiği hazzı kocamdan almıyorum valla. o kadar para döküp hala sadece suyla yıkayanları görünce benim cildim sivilce kusuyor resmen.

her atışta odayı aydınlatan ışıkla beraber ruhum bedenimi terk ediyor, sırf bacaklarım parlasın diye resmen modern işkenceye para ödüyoruz kızlar.

(bkz: alexandrite cihazının çıkardığı ses)

biz aynada gözenek sıkılaştırıcı tonik ararken kızın maçta kan ter içindeyken bile bebek gibi parlamak suretiyle sinirimizi zıplatması durumudur. hani allah vergisi güzellik tamam da bacım seninki vergi değil direkt vergi kaçırmak, bu kadar kusursuzluk yasal olmamalı.

sabahın altısında grupta başlayan gerginlik yüzünden saçlarım beyazladı resmen kızlar, alt tarafı elişi kağıdı alınacak kadın sanki birleşmiş milletler genel sekreteri gibi emirler yağdırıyor. oğlumun beslenmesine ne koyacağıma karışacak raddeye ne ara geldik biz, bi salın şu çocukları allah aşkına.

sürdüğün an suratında ağırlık yapmasa bu sefer de iki saat sonra t-bölgesinde yumurta kırsan pişecek kıvama getiren kozmetik ürünleridir. mat bitişli diye aldığım, dünyanın parasını bayıldığım o meşhur markaların kremleri bile yüzümde kusma yapıyor gerçekten çıldıracağım. hani nemlendirici sürmesem cildim nemsizlikten daha çok yağ üretiyor, sürsem ayrı dert, resmen yüzümle inatlaşıyorum.

jel formunda olanlara elim gidiyor bu aralar ama onlarda da sanki yüzüme yapış yapış bir şey sürmüşüm hissi geçmiyor. valla helak oldum eczanelerde deneme boy ürün peşinde koşmaktan. şöyle sürünce yok gibi duran ama cildimi de neme doyuran bir babayiğit varsa hemen stoklayacağım, yoksa pudra kutusunun içinde yaşamaya devam.

kadın harvard'da giyilebilir kalp pili yapıyor ama o saçlar fönlü, o cilt pürüzsüz; biz ise burada kore kozmetikleri stoklayıp yine de parlayamıyoruz. vallahi hayatın hileleri bu kadında toplanmış, sırf zekası yetmiyormuş gibi bir de bebek gibi olması hiç adil değil kızlar.

o kadar para döküp aldığımız o minicik kavanozlar sadece vicdanımızı rahatlatmaya yarıyor, başka hiçbir numarası yok. sürdüğüm gece prenses gibi uyuyup sabahına yine depresif panda gibi uyanmaktan ciğerim soldu resmen. nemlendirsin yeter deyip geçeceğim artık, o vaat edilen aydınlık bakışlar falan külliyen yalan, inanmayın.

kocasını ve çocuğunu bahane edip saat tam 17.59'da topuklayanlar yüzünden benim gençliğim bu plazada çürüdü resmen. biz evde duvarları kemiriyoruz sanki, sosyal hayatım bitti bunlar yüzünden saçımı başımı yolacağım az kaldı.

bari mesai parası verseler içim yanmayacak, sadaka niyetine çalışıyoruz resmen delirmelik.

o kadar övülen mat bitişli kremlerin yüzümde sadece on dakika durup sonra beni taze kızarmış lokmaya çevirmesi rezaleti midemi bulandırıyor. parlamayı geçtim, yansımamdan uydular yönünü şaşıracak diye korkuyorum.

yıllık okul ücretini duyunca benim tansiyon düştü ama oradaki kızlarımızın tek derdi o günkü kombinin çantayla uyumu. sanat sepet bahane, hepsi gossip girl setinden fırlamış gibi ortalıkta dolanıp influencer olma peşinde. baba parasıyla new york'ta zorlu öğrencilik hayatı cosplay'i yapıyorlar resmen, o kadar imkan bende olsa ben de picasso olurum valla.