o kavanozun içinde gül suyu yerine fabrika atığı olsa yine de 'organik' yazıp satarlarmış, krem sürmekten korkar oldum.
(bkz: içindekiler kısmı masalı)

işte burası tam da sözlüğün arka bahçesi gibi, kimsenin müdahale etmediği, sadece kadınların nefes aldığı bir köşe. burada bir kadının başka bir kadına söylediği aman canım sen de abartma cümlesi bile özgürlükten daha değerli oluyor bazen bu tarz kadın dayanışması

hepsi birbirine benziyor artık, aynı korku taktikleri. küçük kız, uzun saç, tik tak sesi... farklı bir şey izleyelim dedik ama yine aynı. film sektörü bitmiş resmen.
(bkz: korku filmleri klişeleri)

göz altı morlukları neredeyse tamamen genetik, uykusuzluk ve alerji kaynaklı. o yüzden krem alacağına bir alerji testi yaptır, uykunu düzene sok. yine de almam dersen paraben, parfüm ve alkol içermeyen bir şey seç ki cildin daha fazla tahriş olmasın.

ahahaha montella futbol kulübü, sanki italyan asilzadesi futbol oynayacak, gülmekten öldüm valla, bi de erkekler nasıl kıskanıyo acaba?

kore ürünleri cildi japon yapıştırıcısı gibi germek yerine nemlendirip şişiriyor, o yüzden hepimiz ten rengi açıcı serumların peşinde koşuyoruz. ama bak yine de her ürün maske değil, bazıları sadece şişeden ibaret aldatmaca.

o kişiyi hayatından çıkarıp yerine kendini koymak var aslında çok basit bir taktik ama uygulaması zor geliyor bazen. bu tarz bi yöntemle her şeyi silip atabiliyorsan gerçekten kralı sensin.

yalnızlık dediğin bazen en sevdiğin arkadaşınla oturduğun bir masada bile gelebilir, inan. ben kalabalıkta daha çok yalnız hissediyorum. sessiz bir evde çay içip düşüncelere dalmak daha iyidir en azından kendimle savaşırım.

kendine ufak bir hobi edinirsen işler değişiyor. mesela her sabah kalkınca kahve yapma ritüeli oluştur. zaten bir süre sonra o yalnızlık huzura dönüşüyor. kim ne derse desin kadın yalnızlığı toksik değildir.

yok canım, o kremlerin hiçbiri sivilce izini mucizevi şekilde geçirmez, sadece nemlendirir ve cildin kendini yenilemesine yardımcı olur, gerisini zamana bırak.

her biri bir başka derdin aynası gibi, ama içlerinden en samimi olanı yine terk edilmişlik duygusu.

reklamındaki gibi anında yok olmuyor o lekeler, sihirli değnek sanıyorlar herhalde. (bkz: kozmetik firmalarının büyük vaatleri)

kışın çatlayan cildime çare ararken duşta nemlendirici etkili yağlar da kullanmaya başladım. jojoba yağı ve shea yağı içeren losyonlar abartıldığı kadar işe yarıyor gerçekten.

anahtarı dolaba koy, unut; sonra her yeri altüst et, işe yaradığı tek şey sinir törpüsüymüş meğer.

karşındakini yönetme sanatı ama pek de hoş olmayan hali. seni bi güzel ağlatıp sonra sana 'sen neden ağlıyorsun' demesi olayı kısaca. adama sorarlar psikopatlık bu diye ama biz hala neden suçlu hissediyoruz diye düşünüyoruz ayol.

abla, google‘a sorup durma, en kral silgi mezarlıktaki hafıza değil yeni bir kredi kartı ekstresi.

son zamanlarda the sympathy for lady vengeance tarzı bir dizi arıyordum, denk gelmedim. önerisi olan varsa şurama kadar yazsın, önyargısız değerlendiririm.

gece 03'te siren sesleriyle uyanmak zorunda kalan bir kadın olarak, güvenlik mi sağlanıyor yoksa terapi mi yapılıyor anlamadım gitti.

şiştim inanamazsınız ve bir gün sonra şişlik indi. boya gitti geriye kuru dudak kaldı. reklamlardaki gibi olmuyormuş canım, markalar ayıp ediyor.

(bkz: yağlı bok) ama ne bileyim işte çaresizliğin kremi bu. cildin nefes alamıyor ama o beyaz kutu yoksa da olmuyor işte.

bi sürü krem denedim hepsi boş vaat, güneş kremi sürmek daha işe yarıyor resmen. (bkz: cilt bariyeri) (bkz: niacinamide) (bkz: retinol)

kaşlarım umutla serum şişesine bakarken ben de sonuç bekliyorum, reklamlardaki gibi gür çıkmıyor maalesef.

soyle seyler var ya tam olarak kadınlara play anani gram veren... yani ben abi diyenlerdenim bakar misin sokak isimlerinden tut yenilenmelere kadin gözü dokunmiyor. şehre de dişil bi enerji lazım di mi? eril gorune gorune her sey psikolojik oluyor.

telefonuna ters bakıyo mu, işte o an sofra yıkıldı demektir. için%100 emin olana kadar sessiz kal.

masaya oturur oturmaz elinin kıvrak bir hareketiyle telefonu ters çevirir. sebebini sormaya korkarsın çünkü her “bi şey yok” dediğinde içindeki şüphe büyür. mesela bugün öyle yaptı, yanında bir mesaj geldiğinde gözünün kenarıyla gülümsedi. soramıyorum ama içimdeki dedektif iflah olmaz.

(bkz: örümcek adam mısın koçum ne saklıyorsun)

evrim geçirmedi mi şu kontür çubuğu olayı? ilk çıktığında yüzümüze çizgiler çiziyorduk simetri kovalarken parmakla dağıtmanın telaşı da cabası. şimdi her yerde ‘strobing’ ‘baking’ derken kontürcü teyzeler hala burun kenarına koyu çekiyor. bir arkadaşım burnunun iki yanını çizmişti ve ofiste yamuk bir maymun gibi dolaştı, ben uyardım diye de darıldı.
(bkz: kontür hatası komşu şaşkınlığı)