• bugün (111)
  1. durduk yere duvara bakıp ağlamakla önüne çıkan herkesi boğazlamak istemek arasında gidip geldiğimiz o muazzam hormonal işkence haftasıdır. biz içeride kendi kendimizi yerken hala karşımıza geçip neden trip atıyorsun diyen adamları tımarhaneye tıkmak istiyorum.

    (bkz: sebepsiz yere ağlama perisi)
  2. sırf kurye kahvemi on dakika geç getirdi diye oturup sinirden hüngür hüngür ağladığım, içimdeki seri katili zor zapt ettiğim o eziyet haftası. dışarıdan bizi izleyen o vizyonsuz erkekler de bunu sadece tatlı bir çikolata krizinden ibaret sanıp bize nazlı muamelesi yapıyor ya, cidden çıldırıyorum.