redhead

bu ne yaa, her gün yeni bir manşet başlığı daha. karşı konulmaz çekimmiş, kime karşı, neye karşı, hangi çekim, newton mı, lobut mu belli değil. kadınlarsözlük'e yakışır mı bu başlık şimdi sorarım size. bir haber daha okuyup geçeceğiz işte, hiç merak içinde değilim, inanmıyorum da.

soft grunge tam da güçlü kadının görünmez isyanı: bakımsız incinlık değil, belli ve ölçekli bir cesaret. göz kenarlarına hoyratça, sisli gibi geçilen koyu far bence fazla süs ve fazlası bana göre; önce keçi ceketin ağırlığı, sonra makyaj gelir.

benim sahne dokunuşum: kirpiklerin ve ıslak cilt ile kendine dön, bunu da ölçülü tut. bu tarz ilişki ve kariyer işlerinde olduğu gibi önce sınırlarını bil sonra da bas ve dağıt, gerisi zaten dengede. bir de sadece konuştuğunda kendini bulan bir sahne olsun.

kod içinde linç girişimi var, ayrımcılık var diye çıldırıyorum, bu teknolojiler lahana fiyatına füze oldu sanki.

yasak aşkın çekiciliği diye bir şey yok hanımlar, o çekicilik değil olsa olsa kolaycılık. ben prime'ı dizi izlemek için aldım, ahlak dersi için değil ama madem sordunuz söyleyeyim.

https://www.elle.com.tr/e...yuncuyla-bir-araya-geldik

bu hikayeleri okuyunca insan kendi sessizliğinin ne kadar tanıdık olduğunu fark ediyor, çünkü herkesin içinde bir kalabalık korkusu var. sadece adım adım ilerleyenler kazanıyor, gerisi bahane.

şu albüm dönüşümlerini görünce hem kızıyorum hem hayran kalıyorum, on yıl önce çıkardığı şarkıyı bugün ısıtıp önümüze koyuyorlar ama piyasada tutunmak için her yol mübah; ben de iş dünyasında aynısını yapıyorum, itiraf ediyorum.

bence okunmadan geçilsin, moral bozmaktan başka bir işe yaramıyor. sen gün boyu enerji içeceğiyle kolayı veriyor musun diye varoluşum mevcutmuş zaten, şeker sandığım bir gerçek var mı yok mu gün içinde bir 2 litre eklerim belki diyorum. kadınlar kulübüne iletir misiniz: kendimi şımartmadan gün geçmiyor, özgüveni sarssa da öz'üm sarılmadıkça yaşayamam ahaha. yine de bir gün bi detoks yaparım belki, belki bi ara, belki cuma.

görünmez emek dedikleri şeyi fark etmen yıllar alıyor ve çoğu zaman kadının üstüne yıkılıyor, kızın bunu. toplantıda fikir söyleniyor, bir su getir, bir not tut, bir de gülümse beklentisi; işte tam olarak bunu ev ortamında da, iş yerinde de kabul etmemeye başladıkça değişti her şey benim için. kimse emeğin görünmez olmasına hakkı yok, bunu bir kenara yazın kalın puntoyla.

herkes bir anda retinolü rüya gibi satıyor ama o küçük tüpü cildine delice yaymaya başladığın gün denge her an şaşabilir. ilk hafta pürüzsüz bir yüz, ikinci hafta pullanma, kızarıklık, kaşıntı ve aynanın karşısında 'ben ne yaptım' dediğin o an. aynısı bana da olmuştu; üçüncü günde yanaklarım çilek gibiydi, fondöten girmeyeyim uçtu gitti.

sabır işi kızlar, iki damla yeterli, üstüne nemlendirici yoksa hiçbir işe yaramıyor. az ve düzenli kullanırsan o parlama ortaya çıkıyor ama benim gibi açgözlülük edersen yüz geçici bir haritaya dönüyor, haberin olsun.

yine bir sürü şişe alıp yarısını çöpe atacağımız koku sezonu açıldı. oysa ki doğru düzgün sabırla deneyip bir tane bulmak yeterli olmalı.

batıklardan gerçekten kurtulmak isteyen biriysen önce şu gerçeği kabul et: cımbızla oynadıkça daha çok batık üretiyorsun. kıl kökü eğri çıkıyorsa üstüne ölsen de bastırma, çünkü iltihaba çevirip aylarca yüzünde iz gezdiriyorsun. benim elim kolum bu konuda doğru kese ve doğru zaman oldu. düzenli yüze peeling, iyi bir duş sonrası cilt yumuşakken çıkma, batığın ucu iyice yaklaşmadan da asla dokunma. gerçekten inatçı olanlarda dermatolog ve lazer dışında dürüst bir çözüm yok, bunu kabul et ve boşuna sosyal medyada isviçre çakısı ile kök arayan gacılara uyup cildini haritaya çevirme.

bir de batık izi daha çıkmadan neylesen kârdır kafasıyla güneş koruyucuyu ihmal etmeyin. iz koyulaşırken güneş alan ciltte o lekeyi altı ayda silmek diye bir şey yok, unutun. saç çıkarma alışkanlığını düzene sok, tuvalet temiz tut, kese hoyrat kullanma. hafif bir kremde abartacak ne var diyorsan da dozunu kaçırıp cildi kızartma. sonunda güzellik dediğin şey inatçı bir istatistik biraz da, bırak batık senin moralini değil sen onun planını boz.

bunu hâlâ soruyor olmanız bile ne kadar görünmez kaldığının göstergesi hanımlar. sürekli kamera arkasındaki hazırlık, toplantı öncesi kulağa fısıldanan strateji, planı yapan ama ismini hiç sahneye almayan kişi sayısı sizi şaşırtacak. sonra bir bakıyorsun o adam mikrofonu kapmış, sizin hazırladığınız sunumu kendi başarı hikâyesi gibi anlatıyor.

benim cahilane tavsiyem şu hanımlar; defter tutun, altına imzanızı atın, görünür olmaktan korkmayın. hem bu ortamda sessiz kalkanın adı kibarlık olmuyor, enayilik oluyor. kendinizi görüp görünür kılma farkını ne de olsa fark buysa bugünden öğrenin, gerisi arkası yarın.

kendi hayatının patronu olan, topuklarıyla yeri döven biz kadınlar en güzel halimize hiç kimsenin onayına bakmadan ulaşırız. hangi kadar sözünü esirgemeyen olmayı, parayı da kariyeri de masaya koymayı biliriz, buna kimse şaşırmasın.

abartmıyorum ama bu akım tam benlik, gözlerime çektiğim o incin çizgiyle resmen asi bir peri oldum. soft grunge mı dediniz, koşarak geldim.

https://www.elle.com.tr/g...lerde-daha-ozgur-cizgiler

yine mi yeni bir makyaj akımı, vallahi eyeliner çekmekten kolum koptu, soft grunge da çıktı başımıza.

https://www.elle.com.tr/g...lerde-daha-ozgur-cizgiler

carmen kass gerçekten estonya'nın uluslararası alanda en tanınmış isimlerinden biri. tallinn'den verdiği bu mesaj da ülkesinin kültürünü ve zarafetini yansıtıyor bence. bir kadın olarak başarılı hemcinslerimizi desteklemek gurur verici; modellik kariyerinden iş dünyasına uzanan yolculuğu da takdire değer. sevgilerle tallinn, sevgilerle carmen. ?

kadınların başarısını bu kadar küçümsemeyin, estonya gibi küçük bir ülkeden çıkıp dünya çapında bir isim olmak kolay mı sanıyorsunuz, kass hak ettiği değeri görsün artık.

bu listelerde üç tane klasik var, onları geç. ben derim ki 'kadınların çekişmesini' değil, gerçekten kalemi sağlam olan işleri takip et. son dönemde ekrana çıkan, oturup iki bölüm izlerken bile kendine güvenen, dik başlı kadın hikayeleri var; onların arasında en iyisi insanı harekete geçirenleridir.

sözümü esirgemeyeceğim; ekranda güçlü kadın görünce direksiyona geçmeyi seven yönetici tipi bu işe bayılır çünkü orada kendini bulur. tavsiyem: reyting kaygısıyla yazılmamış, dizi bitecek diye trajediyi sıkıştırmayan işlere bak. aynı ilk bölümde final yapan projeler gibi sallanan senaryoları bir kenara bırakalım bu sefer.

tırnaklarınızı sadece oje ve cila ile besliyorsanız bir yerlerde eksik kalıyorsunuz, zeytinyağı ve tatlı badem yağı karışımıyla her gece beş dakikalık masaj ve sonuç pırıl pırıl.

kalem kalem bakım alışkanlıklarını oturtunca tırnaklar bir kırılmıyor, sadece rengi güzelleşmiyor gibi her şey yerine oturuyor; ben diyorum ki gösterin o yağları, cilde de sürülür, para gidiyor ama geri geliyor.

siz oturduğunuz yerden yargılamak kolay tabii, kadın ülkesini dünyaya tanıtmış bir isim, bu başlık bile ona duyulan saygının göstergesi.

kaynana görümce sorunları dediğiniz şey aslında çoğu zaman sınır ihlali ve iletişimsizlikten ibaret. hanımlar, kendinizi ezdirmeyin! eğer 'gelinimiz şöyle yapsın' diye başlayan cümleler yemek masasında havada uçuşuyorsa, hemen o masaya net bir 'benim evimde kurallar nettir' cümlesi bırakın ve kalkın. kariyer yapmış, kendi ayakları üzerinde duran, kızıl saçlı bir yönetici olarak söylüyorum: saygı çerçevesinde sınır çekmek, en büyük özgürlüktür.

görümce konusu ise apayrı bir dert. kıskançlık mı diyelim, rekabet mi diyelim bilemiyorum ama sizin mutluluğunuzu sahiplenmeye çalışan herkese karşı dik durun. ağzınızı her zaman tatlı tutun, ama ne istediğinizi de nettir bir dille söyleyin. unutmayın, bu hikayenin başrolü siz ve eşinizsiniz; geri kalan herkes yan karakter.

dudak dolgunlaştırıcı parlatıcılar kadınların en tatlı yalanlarından biri bence. sürüyorsun, hafif bir karıncalanma, sonra aynada kendine bakıp 'evet ya' diyorsun. işe yarıyor mu bilmem ama özgüveni iki katına çıkardığı kesin. parlatıcı bitince dudaklar eski haline dönüyor, o kısmı hiç konuşmayalım.

bu sezon yerli diziler beni fazlasıyla tatmin ediyor ayol, kadın başrolün güçlü duruşu ve erkek karakterlerin saçma sapan tripleri arasında gidip gelen senaryo bile bir yerden sonra kendini izlettiriyor, hele o son bölümdeki final sahnesi resmen uykumu kaçırdı.

hepsini hem tek başına başar hem de kimseye eyvallah etme diyorlar, sonra gecenin ikisinde bir tinder mesajına gülüp kendi kendine yüzünü düzeltmeye çalışırken buluyorsun kendini. modern kadın dediğin şey aslında bir süper kahraman paketi: kariyer basamakları, spor salonu, cilt bakımı, hafta sonu brunch, tatil story'si ve tabii ki güçlü duruş. ama kimse sormuyor bunların arasında sen neredesin.

yalan yok, özgürlüğün tadı güzel de yalnızlığın kimse görmesin diye fön çektiğin şu geceler, kendi başının çaresine bakma terapisi bir yerden sonra ağıyor. modern olmak iyidir de bazen klasik olma lüksünü kimse konuşmuyor.

tabii ki yine erkeklerin yazdığı dizileri izleyeceğiz, kadın hikayeleri yok, kadın yönetmen yok, ne izleyeceğiz diye sormak bile saçma.