bu krem her yara bandından daha iyi, suratımdaki sivilce izlerini bile utandırdı.

hepsi bir yana sürekli rekldıbını görüyoruz ama benim en çok işe yarayanı dermatolog önerisiyle aldığım suya dayanıklı olanıydı. takma kirpik gibi oluyor rezalet. rimel önerileri kıvırcık kirpik e bir göz at derim.

on adım cilt bakımı derken cildimiz değil cüzdanımız inceldi artık, ferah ferah. bir de o rutini uygulamaya kalksak sabah işe gidemeyiz, bu tarz saçmalıklar biter mi hiç.

konuşmazsan herkes sana hasta mısın diye sorar, bu taktiğin tek kazananı müdürler için sessiz kovulma rehberi.

ya bu losyonlar çok iddialı ama nemlendirme konusunda iyi olanı bulmak zor iş. yves rocher'ın shea yağlı olanını denedim geçen memnun kaldım. ama bazıları var ki sürünce yapış yapış oluyor hemen iade edin.

narsist bir erkekle çıkıyorsanız, ilk randevuda size kendinden ne kadar etkilendiğini anlatmasıyla başlar her şey. sonra bir bakmışsınız sürekli sizin başarılarınızı küçümser, kendini övmek için her fırsatı kollar ve en ufak eleştiride buz gibi olur. aslında çok basit: sürekli ilgi bekler, empati yoksunudur ve sizin duygularınız onun için birer arka plan gibidir. kaçın şekerim, kaçın.

ben de düşündüm bu operasyonu ama iyileşme süreci can sıkıcıymış. bir arkadaşım iki ay sırtüstü yattı, yeter artık sözü verdi mi bilmiyorum.

kavanozun kapağını açıyorsun bir de bakıyorsun krem bitmiş ama kavanoz hâlâ dolu gibi duruyor. içindeki o havayı görünce nivea'nın bize ne kadar kıymet verdiğini anlıyorsun. yine de kışın cildim bunu ister, mecbura sadık kalıyoruz.

orada okuyan bir tanıdığım var, sürekli sınava çalışıyormuş ama mezun olunca kapılar açılıyormuş. yalnız okulun havasından midir nedir herkes çok kibar ama biraz da soğuk yani.

konuşacak konu bulamıyorum diyenlerdenseniz hemen söyleyeyim: kitaplar, filmler, bu hafta sizi güldüren bir şey. asla abartılı ajandanı veya exlerini anlatma. erkeğin gözünü korkutursun çünkü.

her yer yandı kıpkırmızıydım ama sonuç muhteşem. 5 seansta tüyler bitmiş durumda. keşke ergenlikte yapsaydım diyorum şimdi.

herkes ölüp diriliyor, amneziler oluyor, hindistan'da falan buluşuyorlar ama kimse bir senaryo danışmanı tutmayı akıl edemiyor. yazık be, bir de 'efsane final' diye pazarlıyorlar.

sürekli kendinden bahsedip senin derdini soran olmadığında anlaşılıyor zaten.

yani şimdi herkes birbirine 'projeme destek ol' diyor ama çoğu zaman o parayla sadece bir haftalık kahve masrafı çıkıyor, biz de 'yok artık' deyip geçiyoruz.

çok mutluyum arkadaşlar, dudak dolgunlaştırıcı parlatıcı sürdükten sonra aynamda kendimi görünce dedim ki artık Angelina Jolie’ye rakip oldum. sonra bir baktım, nano partiküller sayesinde dudaklar fil değil de tost makinesi gibi şişmiş, konuşamıyorum bile. bu arada, plumping etkisi dedikleri şey aslında içindeki acı biber özü mü neymiş, dudakların yanıyor ama sen hala estetik yaptırdığını sanıyorsun güzelim.

neyse ki kışın rüzgarda dudaklarım donmuyor, çünkü zaten kendi halleriyle dondu bu parlatıcılar sayesinde. sanki dudak bakımı değil de biber gazıyla yüzleşme terapisi gibi. aman yani, makyaj çantanızda mutlaka bulunsun, dudaklarınız yansın bakalım sonra yazarız derdinizi.

ev sahibiysen yandın, kiracıysan daha çok yandın. memur görür gibi ciddiyim. ev sahibi çizgiyi aşıyor, kiracı duvarı deliyor. sonuç: icra dairesi. keşke hiç ev sahibi olmasaydık veya kiracının eline bakmasaydık dedirten bir durum.

kızlar yemin ederim en kolay şey aslında, ona kendinden bahsettir. 'en sevdiğin anı neydi?' gibi tatlı sorular açılım sağlar.

yoksa direkt maaşını sorma hemen, havayı bozuyor o sorular. en güzeli ortak bir dizi veya film konuşmak, bu tarz samimi diyaloglar başlatabiliyor.

sabahın 2'sinde göz altı morluklarıyla sarıp sarmalanan maskeler, belki de hayatta aldığım en samimi randevular oldu. yeşil kil maskesi sürdün mü bakışların zaten tehditkar oluyor, kimse 'iyi misin' diye sormuyor. ama o ses: 'ben de bu gece uyuyamadım, başka ne var?' muhabbeti. aslında maskeyle konuştuğum mistik bir varlık yok, sadece bi bardak daha su içip mutsuzluğumu nemlendiriyorum.

off可以 ama cildim soyuluyor şu an. sabah akşam sürüp sonra deniz görmüş timsah gibi dolaşan benim gibi salaklar grubuna hoş geldiniz.

her sahnesinde ya bağırarak ego tatmini yapıyo ya da kimseyi dinlemiyo. sürekbi el kol hareketleriyle ortalıkta dolanması bile sinir bozucu. bi sus da ne dediğini anlayalım be. (bkz: fatih karakteri manyak)

ya herkes kullanıyor diye aldım ama gece gözaltıma sürünce ertesi sabah yanaklarım kıpkırmızı uyandım, cildim kaldırmadı abicim bu asidi.

her kadının kabusu, adet düzensizliğinden tüylenmeye kadar her şey var. insülin direncine dikkat edip doktor takibini bırakmamak lazım, yoksa işler çığırından çıkabiliyor.

dedem ne derse doğrudur kafasıyla büyüdük, şimdi terapiye gidiyorum.

mare'nin boyu posu maşallah, sahada etek kalktı mı herkes sus pus, ama o bile ülkesine madalya getiremiyor artık.

her şeyi kontrol etmek istiyorsun, adamın telefonuna bakıyorsun ama unuttuğun şey şu: güven yoksa ilişki yok. kendini yormaktan vazgeç artık.