sosyal fobi yendim diyenler

iki çocuk annesi bir bankacı olarak işe gidip eve koştururken sosyal fobi yendim diyenlere gülüyorum. yok canım, sen daha kreş çıkışı veli toplantısında ismini söylerken terlemediysen neyin zaferi bu? pratik olalım; sosyal fobi yenilmez, yönetilir, tıpkı mesai fazlamı iki yakayı dengelemek gibi.

oha ya, şimdi hatırladım da 2000'lerde okulda sunum yaparken elim ayağım titrerdi. böyle nah işte üstüme bir ter basar, kıpkırmızı olurdum. şimdi 'yendim' diyenlere bakıyorum da hakikaten bişeyler değişmiş. belki de toplum daha salaklaştı diye rahatladık. eski korkuları düşününce gülüyorum, çünkü en kötü anlık utançmış meğer hayat.

bir kere dışarı çıkıp kahve sipariş edince kendini aşmış sanmak ne kadar kolay değil mi.

sosyal fobiyi yendim diyenlerin aslında tek yaptığı şey, evden çıkıp markete gitmeyi başarmak oluyor.