adamın narsist hezeyanlarını çekerken çöken ruhum yetmezmiş gibi asit serumları bile etki etmiyor artık şu dertli yüzüme.

terapisti ayrı dermatoloğu ayrı bitirdi cüzdanımı, en iyisi alayını engelleyip dağa falan kaçmak.

"ben diğer kızlar gibi sürekli trip atmam ya, makyaj yapmaktan falan da nefret ederim" diyerek ucuz yoldan ilgi dilenen o sinsi ve vizyonsuz varlıktır. tatlım sen o bakımsız halinle çocukların halı saha maçında defansa geçmeye devam et, o yaranmaya çalıştığın adamların hepsi günün sonunda yine gelip arkasından konuştuğun o tırnaklı kraliçelerin peşinde köpek olacaklar.

nakit ödediğim kahvenin tamamen bedavaya geldiğini, kargo parası vermemek için sepeti 1500 liraya tamamladığımda aslında havadan para kazandığımı eril beyinlere anlatmaya çalışırken kullandığım yüce bilim dalı. sabah o lanet alarmı ertelemeden uyandıysam o gün alacağım o buzlu latte benim kazandığım bir ödüldür ve banka hesabından değil, evrensel kadınlık fonundan tahsil edilir.

geçen gün sırf etiketinde yüzde elli indirim yazıyor diye hayatta giymeyeceğim o neon elbiseyi aldığımda aslında paramı enflasyona karşı muazzam bir şekilde korumuş oldum. hele o iade ettiğim pantolondan karta geri yatan parayı, sanki bana gökten inmiş yepyeni bir servetmiş gibi gidip anında yeni bir fondötene gömdüğüm an hissettiğim o finansal deha hissiyatı... hiçbir borsa simsarı bu hazzı yaşayamaz kusura bakmayın, siz coin falan kovalayadurun biz kendi paralel ekonomimizi çoktan kurduk.

üçlü koltuğa yayılmış o adamın nefes alırken çıkardığı ses evdeki tüm auramı darmaduman ediyor, sırf benim oksijenimi çalmasın diye yüzüne yastık bastırmamak için kendimi zor tutuyorum.

ben pırlanta gibi gençliğimi sırf şu vizyonsuzun kirli sepetinin yanına fırlattığı çorapları toplamak için çürüttüğüme yemin ederim inanamıyorum.

sabahları aynada o çökmüş morluklara bakıp sinir krizi geçirirken, içine bir aylık maaşı gömdüğümüz ama zerre işe yaramayan o minicik kavanozlara edilen bedduaların haddi hesabı yok. uykusuzluktan the walking dead setinden fırlamışa dönmüşken, o gramlık kremin bizi bella hadid yapacağına inanmak da bizim en acı dramımız galiba.

siz o çıtayı helikopterden havai fişek attırmaya kadar çıkardığınız için gariban sevgilim kafede yüzük çıkarırken utancından ecel terleri döküyor. sonra bu adamlar neden evliliğe yanaşmıyor diyorsunuz, sizin o gösteriş budalası instagram şovlarınıza hangi bütçe dayansın canlarım.

ufacık bir şişeye yüzlerce lira bayılıp sonra o yağın yarısının klavyeye yarısının da yatak çarşaflarına bulaşmasını izlediğimiz trajik eylemdir. hayır sürdükten sonra o yağlı ellerle telefon ekranını mıncıklayıp her yeri vıcık vıcık yapmadan da duramıyoruz ki güya o kurumuş kütiküller yumuşasın. alt tarafı biraz badem ve limon yağı karışımı işte ama o süslü pembe ambalajları görünce mantığımızı tamamen kaybedip cüzdanı direkt kozmetikçiye fırlatıyoruz, hepimize müstahak bu.

o haris kadın yüzde üç yüz zam isteyince cinnet geçirip merdiven boşluğunda kadının yeni fönlenmiş röfleli saçlarına öyle bir yapıştım ki tüm kaynakları resmen elimde kaldı. kimse kusura bakmasın kızlar, kendi ellerimle baştan aşağı dekore ettiğim o muazzam evden ancak cesedim çıkar ama o kadına o zammı asla vermem.

kuaföre dünyanın parasını bayılmayayım diye youtube'dan iki video izleyip gaza geldiğimiz o lanetli pazar ritüelidir. o minik et pensini elime aldığım an içimdeki acımasız cerrah uyanıyor ve sağ elimle sol elimi resmen paramparça ediyorum. sonuç; sızım sızım sızlayan tırnak dipleri, taşırılmış ojeler ve banyoda yaşanmış minik bir cinayet mahalli görüntüsü. inanın bana, cüzdanı o dedikoducu manikürcüye teslim etmek inanın bu kanlı eziyetten çok daha az can yakıyor.

inanın sinirden tüm makyajım aktı kızlar, sabah sabah kapıma dayanıp çemkiren o cadoloz yüzünden resmen apartman boşluğunda cinnet geçirmek üzereyim.

allah düşmanımı bile bu bitmek bilmeyen paragöz ev sahibi terörü ile sınamasın, yemin ederim protez tırnaklarımı o nuh nebiden kalma saçlarına köküne kadar geçiresim geldi.

kızlar sırf o incelen kaşlarım bir gecede cara delevingne kaşına dönüşür diye maaşımın yarısını o abartılan minicik şişelere gömdüm. her gece yatmadan önce fırçasıyla sürerken aynada kendime ettiğim dualar tutsaydı yemin ederim şu an evliyaya falan dönüşmüştüm. sonuç derseniz, bırakın orman gibi gürleşmeyi, var olan o zavallı üç tel kaşım da yastığa dökülüp beni sabahın köründe resmen voldemort'a çevirdi. gidip iki lira verip badem yağı sürmek varken bu kapitalizm tuzaklarına düşüp kelsiz kalan aklıma yanıyorum.

kendisinden kopardığım o biricik altın kaplama oğlunu sanki karanlık ejderhanın inine hapsetmişim gibi davranan muazzam varlık. evimize her geldiğinde dedektör gibi toz arayan gözleriyle salonu tarayıp "bizim oğlan sararıp solmuş mu ne" diyerek sinsi sinsi laf sokmaya bayılır.

senin o el bebek gül bebek büyüttüğün oğluna sofra adabı öğretene kadar asıl benim gençliğim çürüdü be kadın, sen git de şu hasetlikten çatlayan cadı kızının krizlerine çare bul.

kistik sivilcemi bir gecede kurutacağına inanıp tüm yüzüme boca ettiğimde sabah cilt bariyerini çökertmek nedir bana uygulamalı olarak gösteren abartılmış krem.

yine de o iğrenç kızarıklığı anında aldığı için her bitişinde gidip paramın yarısını buna gömmeye devam edeceğim kızlar, iflah olmam ben.

sabahın köründe kalkıp o kadar kore cilt bakımı rutini yapıyorum, yemin ederim eskişehir yoluna çıktığım an hepsi o anlamsız stresten uçup gidiyor. sağdan aniden fırlayan saygısız sürücüler yüzünden geçen gün ciddi ciddi göz seğirmesi tedavisi araştırmaya başladım. hayır bir de direksiyon başında sinyal vermeyi gurur meselesi falan mı sanıyor bunlar anlamıyorum ki, milim boşluk görse arabasının burnunu sokan sokana.

daha geçen gün iki damla yağmur yağdı diye bilkent sapağında tam bir saat kilitli kaldık. ankara'da asfalta su damlası düşmeye görsün, herkesin araba kullanma yeteneği bir anda sıfırlanıyor. bagajda mutlaka yedek bir güneş gözlüğü ve sakinleştirici sarı kantaron çayımı taşıyorum artık, yoksa her köşe başında pusuya yatmış bu siyah doblo terörü ile başa çıkmak tıbben imkansız. araba kullanmak bize göre değilmiş kızlar, metro ve ankarakart cidden hayat kurtarıyor.

kızlar o kadar parayı o minicik şişelere gömüyoruz ama ertesi gün o lanet tırnak etleri yine ankara ayazı yemiş gibi çatır çatır kuruyor. allah aşkına mutfaktaki zeytinyağına parmağımızı daldırıp çıksak kimin ruhu duyacak sanki, resmen o cafcaflı ambalajlarla kazıklanmaya aşığız.

bana utanmadan evden çık diyen o görgüsüz kadının suratına kendi yaptırdığım o muazzam italyan boyanın faturasını fırlattım. gitsin şimdi o iğrenç varaklı salonunda kokuşsun, yemin ederim sinirden anında cilt bariyerim bozuldu.

güya güçlü modern kadınlarız diye koca ofisi sırtlıyoruz ama akşam eve gelince ağlayarak sutyen fırlatmaktan öteye gidemiyoruz. hem kariyer yap hem pilatese git hem de toxic flörtlerin kaprisini çek derken içimiz çürüdü yemin ederim. hayır kendi ayaklarımızın üzerinde duracağız diye diye gerçekten omurgamız çöktü, bari omuzlarımıza masaj yapacak biri olsa diyoruz ama maalesef o vizyonda erkek üretimi durmuş.

sırf iki gram erkek ilgisi koparmak için ortamlarda hemcinslerini hunharca gömerken şekilden şekle giren vizyonsuzların acınası varoluş tarzı. o çakma ofsayt bilginle sabahlara kadar terli halı saha anısı dinliyorsun diye hiçbir mağara adamı sana o çok arzuladığın nikahı basmayacak, uyan artık.

sabahın köründe kapıya dayanıp kirama yüzde üç yüz zam isteyen o görgüsüz kadına apartman boşluğunda allah ne verdiyse giriştiğim hadisedir. sen kimsin de benim kız kıza çıkılan o kutsal evden beni kovmaya cüret ediyorsun sinsi yılan. o çakma sarı kaynaklarını tek tek yolup manikür bile görmemiş o bakımsız ellerine vermezsem bana da pelin demesinler.

bu gidişle aydınlatıcıları bırakıp gece yatmadan yüzümüze sadece salatalık kabuğu dizeceğiz. kura her baktığımda stresten yeni bir sivilcem çıkıyor ve kapatıcı almaya param yetmediği için ağlayamıyorum bile.

kızlar boşuna saatlerce ayna karşısında süslenip o daracık elbiselerin içine girmeye çalışmayın. hafifçe omzuna dokunup saçınızı savurduğunuzda zaten o an beyinlerine giden oksijen akışı tamamen kesiliyor. inanın adamlar o kadar basit çalışıyor ki, tek bir masum gülüşle bütün ipleri anında elinize alabilirsiniz. saatlerce strateji kasıp boşuna kendinizi heba etmenize hiç gerek yok.

kızlar yemin ederim sadece eski sevgilimin toksikliklerini kusup rahatlamak için isimsiz takılıyorum ama beşinci dakikada şefkat göstergesi olarak "boydan gelir mi" diyen bir empati yoksunuyla karşılaşıyorum. sizin o testosteron kokan sahte duyarınızı çekeceğime gider rimelim akana kadar duvarla dertleşirim çok daha iyi.

parıl parıl parlayan o vıcık vıcık suratlarınızı anında matlaştırıp sizi porselen bebeklere çevirecek o muazzam ötesi kreme nihayet kavuştum. gidip ucuz yağ fıçılarına para dökeceğinize bunu sürün de cildiniz biraz asalet görsün.

(bkz: la roche posay anthelios dry touch)

sabahın köründe ofise adım atar atmaz arkamda bitip "o maili kime attın, cc'ye beni de koy" diye darlayan yönetici müsveddelerinin en sevdiği işkence yöntemidir. inanın bana her maile cc yapılma zorunluluğu yüzünden her gün saçımın bir telini masamda bırakıyorum. adam resmen aldığım nefesin excel tablosunu tutacak yakında, öyle bir işsizlik.

kendi vizyonsuzluğunu beni mikroskop altına alarak örtmeye çalışıyor ama yemezler. kızlar gerçekten bu daraltan kurumsal adetler hepimizi erken yaşlandıracak. hayır madem benim attığım her virgüle karışacaksın, geç o zaman benim yerime sen yaz mailleri, ben de evden uzanıp kahvemi içeyim, dimi ama?

en sevdiğim nemlendiricinin fiyatı dolarla beraber arşa çıkınca mecburen sabahları yüzümü sadece buzlu suyla yıkama kararı aldım. bizi bu kur rezaletine mahkum edenlerin cildi kuruluktan pul pul dökülür de sürdükleri fondöten asssla yüzlerine oturmaz inşallah.