bunu tasarlayan kişinin bizden nefret ettiğine yemin edebilirim ama ispatlayamam. o buz gibi metalin içeride çat diye açılmasıyla ruhumu teslim ediyorum resmen.

ay resmen suratıma kezzap atmışlar gibi geziyorum üç gündür, hani o influencerların öve öve bitiremediği sandviç tekniğini de denedim, nemlendiriciyi boca ettim ama bana mısın demedi. sürdüğüm an suratım alev aldı, güzelleşelim derken resmen ejderhaya döndüm, kıpkırmızı bir suratla ve cayır cayır yanarak insan içine çıkmaya çalışıyorum.

sabah kalktığımda yastığımda deri parçaları topluyorum, bildiğin pul pul dökülüyor her yerim, makyaj yapsam kusuyor yapmasam korku filmi gibiyim. ama işte o iki hafta sonra gelecek pürüzsüz bebek cildinin hayali olmasa bir saniye bile çekilmez bu eziyet, resmen gençleşmek için bedel ödüyoruz.
(bkz: cam gibi cilde giden dikenli yol)

o şişedeki sarı sıvıyı sürünce eller birden prenses moduna geçiyor ama yanlışlıkla telefona dokunsan ekran yağdan geçilmiyor ya çıldırıyorum. yarım saat boyunca eller havada teslim olmuş gibi beklerken insan hayatı, evreni falan sorguluyor cidden.

sonra gidip o yumuşacık ellerle cips paketine dalıp tüm bakımı mahvetmek de işin fıtratında var sanırım.

o kadar para bayılıp aldığımız o minicik şeyi sürdükten sonra telefon ekranını vıcık vıcık yapmaktan asla vazgeçemiyoruz.

hayır o parmakları havada kuruturken evde hayalet casper gibi gezmemize değse bari içim yanmayacak.

(bkz: tırnak yağının emilmesini beklemek)

o kadar bencilliğin üstüne bir de zeytinyağı gibi üste çıkıp ağlaması yok mu, yemin ederim ekranı yumruklayacaktım sinirden. adamdaki o sinsi manipülasyon yeteneği benim eski sevgilimle yarışır, allah hepimizi böylelerinden korusun.

istanbuldaki evlerin %80 i diyebilirim.

Hayatımın en kötü kız isteme merasimini geçirmiş olabilirim. Adam saksıda orkide ile geldi diyeceklerim bu kadar.

Kızlar çok muzdaribim bu dertten cildim o kadar kuru ki öyle böyle kaşınmıyor bir de kuruluktan. Vaseline markasının nemlendiricisini sürüyorum bana mısın demedi. Artık canım yanıyor. Çözüme muhtacım.

o lanet pembe süngerden çıkan fondötenle afrika'daki bir kabilenin tamdıbına makyaj yapılır, yemin ederim saatlerdir sıkıyorum o suyun rengi bir türlü düzelmiyor. ovalamaktan parmak izim silindi, tırnaklarımın hali zaten içler acısı, resmen işkence çekiyoruz güzelleşelim diye. attım çöpe gitti, yenisini alırım, bu kadar çileye ne gerek var allah aşkına.

gerçekten inanılmazsınız, o direksiyonun solundaki kolu sadece aksesuar sanıyor olmanız beni benden alıyor artık. sabahın köründe makyajımı bile bozmadan işe yetişmeye çalışıyorum, adam ego otobüsü terörü estirerek üzerime kırıyor. hayır canım o kadar acelen varsa dün çıksaydın evden, ne bu şiddet bu celal?

bir de dikiz aynasından bakınca o özgüvenli halleri yok mu, sanırsın formula 1 pistindeyiz de saniyelik farkla şampiyonluk kovalıyor beyefendi. aniden önüme atlayıp köye döner gibi şerit değiştirmek suretiyle aklımı alıyorlar resmen. valla ehliyet kursunda size ne öğretiyorlar bilmiyorum ama medeniyet o pedalların olduğu yerde değil, beyninizin içinde olmalı.

sabah akşam o malum kişinin adını suya fısıldamaktan, yastık altına dilek kağıtları tıkıştırmaktan ciğerim soldu resmen. hani tüm kalbimizle inanırsak oluyordu, hani kuantum dolanıklığı falan vardı? evren benim sinyalleri spam klasörüne atıyor galiba çünkü başka mantıklı açıklaması olamaz bu bahtsızlığın. o kadar adaçayı yaktım, evi duman altı ettim, sonuç koca bir hiç, üstüne bir de astım başlangıcı.

bi de kalkmışlar bana "senin enerjin blokajlı tatlım, önce kendini sev" diyorlar, gerçekten çıldırıcam. enerjim blokajlı falan değil hayatım, sadece evrenin bana karşı kişisel bir husumeti var sanırım ya da wifi çekmiyor benim aurada. neyse ben yine de 777 ritüelini son kez denicem, umut fakirin ekmeği ne de olsa.

hem zeki hem de bebek gibi güzel olması gerçekten anayasaya aykırı bence, biz burada rimel sürerken gözümüzü çıkarıyoruz kadın giyilebilir kalp pili yapıyor cidden sinir bozucu.

platin sarısı saçlarını savura savura gelip tüm hırsını benden çıkaran o kadını gerçekten yolmama ramak kaldı. sanki holdingin tek varisi kendisi biz de marabaymışız gibi davranması beni bitiriyor. yine tuvalet kabininde rimelleri akıttık, allah belasını versin böyle kurumsallığın.

bi hevesle alıp yüzüme sıvadığım, izleri geçirmek şöyle dursun cildimi yağlı güreşçiye çeviren o vıcık vıcık hayal kırıklığı. o paraya kaç tane lahmacun yerdim diye düşünmekten uyuyamıyorum şu an.

sürdüğün an sanki dudaklarında minik bir arı kolonisini misafir ediyormuşsun gibi yakan ama sonuçta ortaya çıkan o şişkin görüntüye köle olduğumuz için gıkımızı çıkarmadığımız icat. sırf iki tane düzgün selfie çekeceğiz diye şu çektiğimiz çileyi erkeklere anlatsak yemin ediyorum bizi tımarhaneye kapatırlar.

beklentiyi magmaya indirip herif kişisini evdeki herhangi bir beyaz eşya gibi görmeye başladığınız an o nirvanaya ulaşıyorsunuz. ne kadar az muhatap o kadar az kırışıklık, bırakın kendi kendine konuşsun dursun.

avcı gibi görünmek istemiyorsanız yapmayın zira erkek milleti bu kadar net mesajı görünce korkup kaçıyor. nude tonlar, hafif bir parlatıcı varken niye itfaiye aracı gibi parlıyorsunuz anlamıyorum.

sürdükten tam üç saniye sonra aynada kendimi hailey bieber zannetmeme sebep olan ama günün sonunda suratımı kırkpınar yağlı güreşleri sahasına çeviren o garip yapışkanlık.

yemin ederim o ışıltı sağlıklı bir parlaklık mı yoksa sadece kusmaya hazırlanan sebum mu asla emin olamıyorum.

kocasından göremediği ilgiyi oğlundan bekleyen, gelini rakip kuma gibi görüp evde anlamsız bir soğuk savaş başlatan o korkunç figür. senin o kel ve göbekli oğluna bizden başka kim bakar acaba, şükredeceğine hala trip atıyor haspam.

inanılmaz sinirlerim bozuk kızlar. daha dün favorilediğim serumun fiyatı sabah uyanınca iki katına çıkmış resmen şaka gibi. kocam olacak beyefendi hala ekonomi düzelecek diyor, yüzüne nemlendirici fırlatmamak için zor tutuyorum kendimi. cildimizden de tasarruf edeceksek yaşamanın ne anlamı kaldı allah aşkına?

içinde ejderha kanı var sandım ama resmen market sabunundan hallice çıktı o herkesin öve öve bitiremediği marka. o parayı kenara atıp botoksa gitsem en azından yüzüm gerilirdi, bildiğin keriz silkelemece.

flörtümün attığı o saçma sapan mesaja anlam yüklemeye çalışırken beynim yanınca soluğu kadınlarsözlük saflarında alıyorum. burada öyle bir kaos ve dayanışma var ki, yemin ederim fbi gelse gıybet yapma hızımıza yetişemez.

selülitler gitsin diye kendimi ahırdaki yarış atı gibi tımar ettiğim, acıdan gözümden yaş getiren tuhaf eylem. bacağımın derisi komple soyulup elime gelecek sandım ama biz kadınlar güzellik uğruna kezzapla yıkan deseler onu bile sorgusuz sualsiz yaparız. iki gün sonra yine elimde o fırçayla banyoda kıpkırmızı olana kadar debelenirken bulurum kendimi, akıllanmayız.

kış aylarında resmen sürüngen gibi deri döktüğümüz için indirim dönemlerinde birbirimizi ezerek stokladığımız kozmetik mucizesi. o kadar para bayılıp sırf şişesi süslü diye aldığınız o meşhur markalar falan hikaye, sürdükten on dakika sonra ne nem kalıyor ne koku. cildiniz kuruysa o şekilli şüküllü şişeleri bırakıp adamakıllı dermokozmetik markalara yönelmeniz şart, yoksa bacaklarınızdaki o pütürler uzaydan bile görünür hale geliyor.

bir de bunun yapış yapış his bırakmayanı makbuldür ama bulması samanlıkta iğne aramaktan zor. duştan çıkıp sürüyoruz, sonra yarım saat robot gibi bekliyoruz kıyafetlere bulaşmasın diye. yine de o ipek gibi his için çekilen çileye değiyor galiba. o değil de duş sonrası bunu bol bol sürüp temiz çarşaflı yatağa girince insan kendini kraliçe gibi hissediyor, sırf o his için bile tüm maaşı buralara gömebilirim.