önce sabaha kadar ağlayıp, gidip o vizyonsuzun kimi stalkladığını bulursun ve beynine o muhteşem aydınlanma gelir. "ben bu vasıfsızın nesine üzülüyorum ya" diye kendi kendine şov yaparsın ama gizli gizli kudurmaya devam edersin.

sonra gelsin astroloji haritasından adamın soyuna sopuna sövmeler ve kuaförde heba edilen o canım saçlar.

okuduğum o efsanevi buz lazer mucizesi yorumlarına kanıp koşa koşa gittiğim o sedyede, makine tenime her vurduğunda hissettiğim acıdan çığlık çığlığa ağlamak istedim. kimse birbirini yemesin lütfen, resmen çuvalla para döküp sonra da güzellik uğruna çekilen çile diyerek kendimizi kandırıyoruz.

günlerdir saat mi alsam parfüm mü diye beynimi kemiriyorum ama ne alsam gidip o iğrenç fosforlu eşofman altıyla değiştireceği için kendisine sadece mükemmel varlığımı hediye edeceğim. sizin o tek hücreli erkek vizyonunuza paramı falan harcayamam kızlar kusura bakmasınlar.

yüzümü sildikçe peçeteden petrol fışkıracakmış gibi hissettiren o iğrenç hissiyattan kurtulmak için tonla para döktüm ama sonuç yine tavada kızaran patates görüntüsü kızlar. bari yüzüm tam teşekküllü sıvı yağ fabrikasına dönmeden önce cildi gerçekten matlaştırıp nemlendiren su bazlı efsanevi krem falan bulan varsa lütfen beni de aydınlatsın.

influencer tayfanın sponsorlu linklerinden fırlayan o sivilce kusan yağlı kremleri yüzünüze boca edeceğinize gidin adam akıllı su bazlı incecik bir eczane ürününe yatırım yapın. kış güneşi bile leke yapıyor diye zırlayıp indirim köşelerinden topladığınız o ucuz kremler yüzünden üç saat sonra fondöteninizle birlikte palyaçoya döndüğünüz gerçeğiyle artık yüzleşin.

masaya oturduğu ilk on saniye içinde evreni tek eliyle o yaratmış gibi garsona üst perdeden bir bakış atıp o sözde sorunlu eski sevgililerini anlatmaya başlıyorsa arkanıza bile bakmadan topuklayın kızlar. inanın bana adamın devasa egosundan o masada sizin varlığınıza sığacak tek bir milimetrekare bile kalmamıştır.

kızlar biz ona sessiz istifa falan demiyoruz, yıllarca üç kuruş maaşa üç kişilik iş kitleyip terfi zamanı gelince o liyakatsiz eril yöneticilere pozisyonu peşkeş çekmenizin dümdüz bedeli diyoruz.

siz o toksik toplantılarınızda boş boş vizyon kasmaya devam edin, ben de tam mesai saatinde kahvemi yudumlayıp online alışverişte sepet dizmeye bakayım.

sırf o koreli kadınlara özenip bu temizleme yağlarına ve jellerine her ay servet döküyorum ama suratım hala mayın tarlası gibi. gözenek temizleyeceğim diye yüzümü kezzapla çitilemişim gibi kurutan bu sözde mucizevi ürünlerin alayını çöpe basıp beyaz sabuna döneceğim az kaldı.

kızlar o kadar parayı mucize vaat eden ufacık kremlere yedireceğinize spora yazılsaydınız şimdiye cillop gibi olmuştunuz. her gece bacaklara o garip kokulu şeyi sürüp sabaha dümdüz uyanmayı beklemek tam bir akıl tutulması yemin ederim.

biz durup dururken delirmedik, hayatımıza giren o yalancı pislikler yüzünden hepimiz birer profesyonel istihbarat ajanına dönüştük.

iyi geceler mesajından sonra adamın spotify'da dinlediği hüzünlü şarkıdan eski sevgilisine gönderme çıkaran zihnimiz aslında sadece kusursuz bir hayatta kalma mekanizması. bize bu travmaları yaşatıp sonra da utanmadan sen çok paranoyaksın diyen o manipülatif varlıkların acilen soyu tükenmeli.

şu influencer'ların para için öve öve bitiremediği kremlerin hepsi yüzünüzü patates kızartması yağına çeviriyor, kimi kandırıyorsunuz kızlar. paraya kıyıp gidin beauty of joseon falan alın da bari suratınız florasan lamba gibi parlamak yerine azıcık insan yüzüne benzesin.

biz değil miyiz kızlar o adam "annem arıyor" dediğinde bile arka plandaki nefes sesinden yan masadaki kızı saniyeler içinde tespit eden? bir kere o şüphe kanımıza girdi mi, adam "su içiyorum" dese bardağın yansımasından odanın krokisini çıkarır, dünyadaki tüm istihbarat teşkilatlarını işsiz bırakırız. sonra da vay efendim bu kadınlar neden böyle psikopat oldu diyorlar, kusura bakmayın ama bizi 7/24 kayıt alan mobese kamerasına sizin o yalanlarınız dönüştürdü.

o kadar para verip suratımı bildiğin asit kuyusuna soktum ve şu an balkabağına dönüşen sindirella gibi evde yüzümün pul pul dökülmesini izliyorum. bebeksi bir cilt beklerken bildiğin çernobil faciası atlattım kızlar, kocam benden korkup salonda yatıyor.

minicik şişesine mucizevi kütikül iksiri yazıp bize düpedüz çiçek kokulu ayçiçek yağını beş yüz liraya kilitliyorlar ama ne yalan söyleyeyim o parıl parıl tırnak etlerime bakıp kendimi elit hissetmeye bayılıyorum. cüzdanım her ay bu saçmalığa kan ağlıyor olabilir ama klavyede yazı yazarken ellerim resmen zenginlik kokuyor kızlar, asla vazgeçemem.

kız sana baştan ciddi bir ilişki istemiyorum demiş, sen kendi kafanda ona gelinlik falan giydirip sonra da terk edilince mağdur triplerine giriyorsun inanılmaz gerçekten. yemin ederim bu erkeklerin alayı aynı kurban psikolojisinde, filmi izlerken ekrana girip şu vizyonsuz çocuğun ağzına ıslak odunla iki tane çakasım geldi.

hayatınızı ıssız taklidi yapan bir elin oğlunun yörüngesine sokup sonra da taktik diye ağlamanız gerçekten inanılmaz bir dram kızlar.

iki dakika kendi halinize kalsanız adamlar zaten arkanızdan koşacak ama yok, illa o telefonu elinize yapıştırıp darlayarak hepsini kendinizden soğutacaksınız.

adam geçen ay geldiğinde salonumdaki o canım krem rengi keten koltuğa hasetle bakıp "buralar da çok değerlendi" dediğinden beri o bitmek bilmeyen savaşımız başladı. hayır senin o zevksiz karın o iğrenç altın varaklı mobilyalarıyla anca pavyon locası dekore eder, benim skandinav minimalizmimi kıskanıp kirayı üçe katlamaya çalışmak ne haddinize? en son aradığında "kızım boşanıp o eve geçecek" diyordu, umarım gerçekten boşanır da mutfaktaki kendi seçtikleri o leş gibi kahverengi fayanslara bakıp her gün sinir krizi geçirir.

kızlar birbirimizi kandırmayalım, hiçbirimiz o ıssız tepede soğuktan titreyerek edilen kuru bir teklife tav olmuyoruz. içten içe hepimiz o anı taçlandıracak devasa bir organizasyon ve gözümüzü kör edecek bir karat bekliyoruz aslında.

bana samimiyet yeter diyen net yalan söylüyordur, o yüzden bari en azından pırlanta boyunun sevgiyle orantısı gerçeğini kabul edip dürüst olalım.

iki tel tüy çıksın diye o küçücük şişelere asgari ücret yatırıp her sabah aynada mikroskopla kıl kökü arayan aşırı iyimser gruptur. kızlar birbirimizi kandırmayalım, sülalemizde o gür kaşlar yoksa döktüğümüz o paralarla anca alnımızda devasa sivilceler çıkarırız.

yemin ederim bu ülkede adalet sistemi kuaför salonlarının kapısından içeri bir türlü giremiyor.

adamın gözünün içine baka baka sadece kırıkları gitsin diyorsunuz ve o makas saniyeler içinde kulak hizanıza iniyor. uzatmak için harcadığım o kadar bakım parasıyla bu adama direkt tazminat davası açsam kesin kazanırım ama nafile kızlar, olan yine belimden omuzlarıma çıkan saçlarıma oldu.

süslü ambalajlarına kanıp avuç dolusu para döktüğümüz ama aslında bacaklarımızı sadece mentol manyağı yapan umut taciri tüplerdir. kızlar boşuna o kremleri sürüp kendinizi streç filmlere sararak sosis gibi evin içinde dolaşmayın, o portakal kabuğu görünümü kremle mremle düzelmiyor. anca sabah akşam o vıcık vıcık şeyi sürüp psikolojik olarak kendinizi kandırdığınızla ve zayıflayan cüzdanınızla kalırsınız.

kızlar yemin ediyorum bu adam ekrana her çıktığında televizyonun fişini çekip o kabloyla fatih'i boğmak istiyorum. ulan o kadar karaktersiz, o kadar toksik ve manipülatif bir varlıksın ki seni şu hayatta savunan bir tek o yılan anan kaldı. midem bulanıyor artık bu ana kuzusu erkek triplerinden, gidip sinirimden yüzüme asit peelingi yapacağım şimdi.

kızlar yemin ederim o kadar kasmanıza gerek yok, adamın gözünün içine bakıp aptal gibi iki kıkırdadığınızda zaten anında tapulu malınız oluyorlar. o şişkin egolarını azıcık okşayın, peşinizde pervane olmazlarsa ben de hiçbir şey bilmiyorum.

selülitlerim geçecek diye haftalardır bacaklarımı marangoz edasıyla zımparalamaktan yemin ederim derim kağıt gibi inceldi.

influencerların öve öve bitiremediği o mucizevi şey güzellik sırrı falan değil, basbayağı orta çağ işkence aleti.

kızlar yüzünüzdeki o ergenlikten kalma kraterleri gizlemek için sanayi tipi alçı arıyorsanız tam olarak doğru yerdesiniz. hayır yani yüzünüze o kadar kat kat inşaat malzemesini sürünce pürüzsüz bir porselen bebeğe dönüşmüyorsunuz, sadece üstüne cila atılmayı bekleyen antika maun sehpa gibi tuhaf bir matlığa bürünüyorsunuz. maske gibi duran o katmanın altında nefes alamayan o zavallı cildinizin imdat çığlıklarını ta buradan duyuyorum inanın.

bir de bu badana boyasını yüzüne kürekle sıvayıp "bugün no makeup makeup yaptım kızlar, cildim çok doğal" diye story atanlar yok mu, en çok onlara sinir oluyorum. yüzündeki o on beş santimlik estee lauder katmanıyla bırak sivilceyi, çocukluk travmalarını, yediğin boynuzları ve kredi kartı borçlarını bile kapatmışsın kızım sen, neyin doğallığı bu? valla helal olsun, o cildin yerinde olsam çoktan isyan bayrağını çekip pılıyı pırtıyı toplayarak o suratı terk etmiştim.