ankara trafiğinde solan gençliğim

sabah eskişehir yolundaki o bitmek bilmeyen dur kalklarda sadece benzinim değil, resmen yüzümdeki kolajenler de eriyip gidiyor yemin ederim. yan şeritte duran arabaya bakmaktan diğer kadınların göz çevresi kırışıklıklarını ve botoks ihtiyacını analiz edecek duruma geldim. şu çorak bozkırda alt tarafı plazaya ulaşıp bir kahve içmek için her gün fazladan on yaş yaşlanmayı hak edecek ne yaptık biz?

sabahın köründe o eskişehir yolunda dur kalk yapa yapa yüzümdeki tüm kolajen eridi gitti resmen. kırmızı ışıkta beklerken torpidodan ruju çıkarıp tam sürecekken yeşil yanan o saliselik sürede sinir hastası oldum. egzoz dumanı solumaktan ciğerim bitti, hala işe yetişeceğim diye çırpınıyorum.