bihter filmini izlerken gözü kanamak

firdevs yöreoğlu'nun o vizyonundan eser olmayan, kostümleri bile üstte emanet duran aşırı sönük bir uyarlama olmuş. o kadar büyük beklentiyle mısırımı patlatıp ekran karşısına geçtim ama zihnimdeki o şaşaalı bihter imajı resmen yerle yeksan edildi. bari kıyafetlere biraz bütçe ayırsaydınız da iki saat boyunca o paçoz elbiselere katlanmasaydık.

beren saat gibi bir efsanenin üstüne o ruhsuz uyarlamayı izlerken sinir krizinden televizyonu camdan fırlatacaktım az kalsın. rüküş kıyafetlerden tutun da o sıfır mimikli soğuk oyunculuklara kadar her sahnesi beynimi tırmaladı resmen.

farah zeynep'in o rüküş ve anlamsız elbiseleriyle ortalıkta ergen gibi koşturmasını izlerken yemin ederim miyop derecem fırladı. beren saat'in o asil firdevs yöreoğlu kızı duruşundan sonra bu vizyonsuz paçozluk hepimizin hatırasına yapılmış büyük bir suikast. filmi kapatırken beynimi ve göz bebeklerimi çamaşır suyuyla çitilemek istedim resmen.