bulimia nevroza

dışarıdan bakıldığında "ne güzel zayıf kalıyor, ne istese yiyor" denilen o imrenilesi hayatın mutfak tezgahı ile tuvalet taşı arasına sıkışmış, kimselere anlatılamayan kapkaranlık yüzü.
olay sadece "çok yedim, gideyim kusayım" sığlığında değil arkadaşlar. bu bir kontrol yanılsaması. hayatındaki her şey rayından çıkmışken, duygularınla baş edemezken sığındığın o sahte liman. o an mutfakta ne bulursan -tadını bile almadan, çiğnemeden, sadece içindeki o devasa boşluğu doldurmak için- mideye indirmek bir uyuşturucu gibi. ama o uyuşturucunun etkisi geçip de o korkunç tokluk hissiyle baş başa kaldığın an başlayan o panik... işte o panik insanı aynadaki kendinden nefret ettiriyor.