giyilmeyecek gecelikleri çeyize dizmek

annemlerin neslinden bize miras kalan, asla giymeyeceğimiz o fırfırlı ve saten gecelik takımlarını sanki her gece saray balosuna katılıyormuşuz gibi sandığa istifleme takıntımızdır. yahu ben kışın polar pijamayla, yazın yırtık tişörtle uyuyan kadınım, o dantelli gecelik beni uykumda boğar diyorum, dinletemiyorum.

işin komik tarafı evlenince o gecelikler bir kez bile poşetinden çıkmıyor, sonra dolabın en arka köşesinde rutubet kokarak kendi kendini imha etmesini bekliyoruz. kızlar bu çeyiz meselesi gerçekten büyük bir illüzyon.

(bkz: çeyiz sandığında çürüyen umutlar)