evde kimyasal peeling faciası

kızlar o elinizdeki asitli şişeyi yavaşça yere bırakın. ben ettim siz etmeyin, bebek poposu gibi cildim olacak diye suratımı nükleer atığa batmış çernobil karıncasına çevirdim. 10 dakika kuralını boşuna koymamış elin gavuru, bizdeki o 'azıcık daha kalsın siyah noktaların kökünü kurutsun' mantığıyla cildimin koruyucu bariyerini halaya kaldırdım resmen, şu an yüzüme rüzgar değse ağlıyorum.

ertesi gün güneş kremini sıva yapar gibi sürmezseniz o güneş lekeleriyle ömür boyu kanka olursunuz benden demesi. nemlendiriciyle aşk yaşıyorum şu an, cildim beni affetsin diye yalvarma seanslarındayım.

(bkz: güzellik uğruna derisini yüzen kadın)

üç kuruş fazla vermemek için internetten alınan asitlerle yüzünü haşlayıp, sonra da yılan gibi deri dökerken ağladığın o an paha biçilemez.

pürüzsüz cilt hayali kurarken freddy krueger cosplay'i yapmak da sevdaya dahil mi?

fenomenlerin o porselen cilt yalanlarına kanıp suratına asidi boca eden ve şu an evde pul pul dökülen bir sürüngen olarak yazıyorum. anlık olarak suratımda mangal partisi veriliyor, yanıyor anam yanıyor diye bağırmamak için kendimi zor tutuyorum. bir de üzerine dünyanın parasını verdim, güzelleşeceğiz derken sanayide yüzüne tiner dökülmüş çırağa döndüm.

üç gündür evde vampir gibi perdeler kapalı oturuyorum, koca bir tüp güneş kremini bitirdim hala aynaya bakınca içim ürperiyor. hayır bir de soyulma aşamasında o deri parçalarını koparmamak gerekiyormuş, sabır testi mübarek. cildiniz mermer gibi olsun istiyorsanız gidin işin uzmanına yaptırın, evde küçük kimyagercilik oynamanın sonu hüsran.