istanbul trafiğinde ölen kısım

kızlar istanbul'da yaşıyoruz, yolda metrelerce ilerlemezken saatlerce akıl sağlığımız gidiyor. şimdi martı'dan binicem e ben zor yetişirdim, hemhali gelemedi; arabanın içinde dans edip bi muz yiyerek mutlu olmaya çalışıyorum. bu trafiğin bitmesi için istanbul'un fethiyle birlikte kara tren yolu yapılması lazım.
(bkz: bir tatil daha istanbulda geçmesin)
(bkz: trafikte müzikle delirme fenomeni) zamanında evden çıkıp 20 dk işe gittiğim günler oldu. saçımı yapardım bile. simdi sag elimde kahve diğer elimde direksiyon dişimde yorgunluk falan.
bence bu trafik (bkz: kadınci olana kadar we don' t stop)
işin özü, eğer istanbul’da (bkz: ultra maraton sürücüsü) olmadıysanız bir şey kaçırmışsınız yav. yine de enseyi karartmayın, her gün yolların önünde ağlayıp geri dönüyoruz.

arabanın içinde yaşlanıyorum, kalan tek canlı kısmım stresten gri saçlarım.

bir kere iki saatte bir kilometre gittim işte o an içimdeki genç kız ruhu trafikte can verdi.