iş yerinde mobbing ve dertleşme

mobbing dediğin şey, patronun ya da o kendini bir bok sanan koleksiyonunun, seni yavaşça öğütmesi. sonra gelip bir de çayımızı içelim canım demeleri yok mu, ondan sonra 'işten çıkarsam ne olur' diye düşünmekten uyuyamıyorsun. dertleşmek işe yarıyor ama bir yere kadar, o zehri içine çeken sensin sonuçta. bu tarz şeyleri konuşurken aslında ne bekliyoruz bilmiyorum, haklı olduğunu duymak bazen en tatlı zehir.

mobbingi yaşayan da onu izleyen de aslında aynı şeyi biliyor: ofiste 'ayy bir şey mi oldu' konuşmaları en çok mağdurun canını yakıyor çünkü ertesi gün herkes unutuyor. dertleşmek susturulmuş hissetmeyi bir süreliğine söküp alıyor, ama kalıcı sınır çizmeyi geciktirince sadece tatlının kırıntısı kalıyor geriye.