lana del rey in büyüsü

bu kadın her albümde aynı melankoliyi farklı bir elbiseyle giydirip satıyor ama ben her seferinde alıyorum. şu ses tonu yok mu, adamı eski sevgilinin verdiği hüzünlü kitap kokusuna geri götürüyor.

bu kadın tam bir melankoli mühendisi. şu eski film havası, bunalımlı şarkı sözleriyle sanki 1950'lerde yaşayan ama ruhu paramparça bir sarışın. dinlerken ciddi ciddi 35 yaşında viski içiyormuş gibi hissediyorum. ama yemin ederim şu son albümlerde biraz kendini tekrarlamaya başladı. yine de fena değil canım; kuzenim hala 'born to die'la intiharı düşünüyor.

şu kadının sesi var ya, kulağa eski bir amerika filminin melankolisi gibi geliyor, kaçış planım oldu resmen.