linkedin deki yapmacık kurumsal paylaşımlar

sabah sabah timeline'a düşüp yine tansiyonumu zıplatmış olaylar silsilesi. adam işten kovulmuş, bildiğin kapının önüne konmuş ama gelip buraya 'yeni maceralara yelken açıyorum, bu süreçte bana destek olan x kişisine sonsuz teşekkürler' minvalinde destan yazıyor. yahu bi' dur, bi' sakin ol, kovuldun işte neyin şovu bu? (bkz: toksik pozitiflik) gerçekten insanların bu kadar samimiyetsiz olup bunu 'profesyonellik' adı altında yutturmaya çalışması ve birbirini pohpohlaması beni benden alıyor. alt tarafı excel dolduruyorsunuz arkadaşlar, atomu parçalamış muamelesi yapmayın birbirinize.

sabahları "işimi çok seviyorum, harika bir ekip, pazartesi sendromu da neymiş" diye post atıp öğle molasında yan masadaki arkadaşının dedikodusunu yapan tiplerin cirit attığı platform. herkes bir "challenge" peşinde, herkes bir başarı hikayesi yazma derdinde. altı üstü iki mail atıp bir excel doldurdun, dünyayı kurtarmış gibi destan yazmanın alemi ne gerçekten? plazaların soğuk havası beyin hücrelerini donduruyor sanırım. (bkz: beyaz yaka dramaları)