tca peeling sonrası hayata küsmek

bebek poposu gibi cildim olacak sanarken bir haftadır evde komodo ejderi gibi deri dökerek geziyorum. güzelleşelim derken resmen freddy krueger'ın kayıp kız kardeșine döndüm.

yüzüme bildiğin asit sürüp sonra da aynanın karşısında 'hadi bakalım jennifer lopez oluyoruz' diye beklediğim o saflık anımı çerçeveletip asacağım. suratım kıpkırmızı olup pul pul dökülmeye başlayınca evdeki kedim bile beni tanıyamadı, tıslayıp kaçtı hayvan. o yanma hissi başladığında yüzümü buzdolabının dondurucu kısmına sokmamak için kendimi zor tuttum.

bir de o soyulma evresi var ki düşman başına, bildiğin yılan gibi deri değiştiriyorsun. elini atsan elinde kalıyor, koparsan iz kalıyor, dokunmasan sinir hastası oluyorsun. koca bir hafta boyunca evde the phantom of the opera gibi gezdim, kargocuya kapıyı açarken maske taktım grip olmuşum numarası yaptım. bir daha asla bulaşmam dediğim ama cildim parlayınca yine aklımı çelen o lanet işlem.