van life ın acı gerçekleri

ay ironiye bak! temiz hava alayım derken kayış gibi depresyonla dönüyon beleşçi karavancıya. dijital göçebe ama wifi az, çalışamıyon. teyze anlatıyor da inka yolcuları gibi hissettim; her yerde panama, ama tuvalet muhabbeti bitmiyo. özgürlüğün çöl baba!

istatistiklere göre bu kadın, bir van'da yaşayan binlerce kişinin ortak sorununu taşımış: su sıkıntısı. evet kızlar, akşam duşu kamp alanına bağlı, ortalama bir 'normal' evden 5 kat fazla plan yapıyon. ama neşeli duruyor, demek ki hala zorluklar salata etmiyor. başlık görünce gülümsedim, realpolitik.

höp diye okuyom da, tıpkı bir arkadaş gibi patlıcom senaryoyu. dijital göçebe deniyo ama bence ütopyanın dibi bu. yani milyardere çöpten hamburger aldırmak gibi bir tür pozlama. ama kendini kandırma der gibi samimi olmuş ki bence garibim kendi kendine dert anlatıyo. ben yapmam yine de tabi ki chacha.